Terug naar de website

We gaan, samen met onze vriend Peter, van donderdag 4 februari t/m donderdag 11 februari naar Laukvik.
Dit plaatsje ligt op de eilandengroep Lofoten in Noorwegen.
We maken de reis met “Byzondere Reizen” van Marijke Windhorst en Frans Houtman, waar we op zoek gaan naar het Noorderlicht.
We logeren er met een groep, die bestaat uit 10 personen inclusief wij drieën, in het “Kristine Moenhuset".


Je kunt hieronder op de foto's klikken om grotere exemplaren te bekijken.
Klik vervolgens op "Terug naar reisverslag" om hier verder te lezen.

Donderdag 4 februari

Van Haarlem naar Laukvik

Het gebeurt maar enkele keren per jaar dat Carla eerder opstaat dan Rob, maar deze ochtend was het een van die zeldzame keren. Al om 6:00 uur stond ze onder de douche terwijl Rob nog even verder snurkt.
Op 7:45 uur staat de taxi voor de deur. Hij is wat aan de vroege kant. Rob gaat Peter halen.
De rit naar Schiphol verloopt voorspoedig. Op de luchthaven checken we in en dan kunnen we relaxen. We kletsen en lezen wat en kijken wat rond.
Het vliegtuig vertrekt op 10:45 uur. Om 12:30 uur komen we aan in Oslo (Gardemoen) waar we een kleine 5 uur hebben om over te stappen.
De koffers gaan niet automatisch door naar het volgende vliegtuig, maar moeten we bij de bagageband ophalen en vervolgens weer afleveren. Die aflevering gebeurt zonder inbreng van een medewerker van de luchtvaartmaatschappij. Gewoon de koffer op een band zetten en de streepjescode scannen. Dan verdwijnt de koffer. Maar niet die van Peter, want die blijkt 2 kg te zwaar te zijn. Gelukkig heeft Carla nog wat ruimte in haar handbagage en na wat overhevelen wordt de koffer van Peter ook geaccepteerd.
Vervolgens verorberen we een broodjeslunch waarna we wat winkels kijken, lezen en puzzelen. Als (vroege) avondmaaltijd nemen we een pizzapunt met frisdrank.
Om 17:20 uur vertrekken we met een binnenlandse vlucht naar Bodø. Daar eten Peter en Rob een hamburger met friet en een frisdrank. Carla neemt alleen wat fris.
Hier hoeven we niets met de koffers te doen. Die gaan automatisch naar het volgende vliegtuig.
Het derde vliegtuig waarin we vandaag naar Svolvær worden vervoerd, is een klein propellervliegtuig dat helaas ongeveer 30 minuten vertraging heeft, waarschijnlijk als gevolg van de sneeuw die van de startbanen moet worden geruimd.
Zelfs de handbagage, die overigens aan de eisen voldoet, past niet in de ruimte boven ons hoofd en moet op de grond staan. Om 20:40 uur stijgen we op voor een korte vlucht naar de Lofoten. We krijgen zelfs een chocolaatje als versnapering.
Als we in Svolvær aankomen, staan Marijke en Frans van “Byzondere reizen” ons al op te wachten. Ze zijn met twee busjes gekomen om het reisgezelschap naar de vakantiewoning te brengen. De groep bestaat uit Yvonne, Jacklin, Eric, Bernice, Koos, Marjan, Peter, Carla en Rob.
Op het vliegveld(je) van Svolvær is geen bagageband. De bagagewagentjes komen gewoon voorrijden om de koffers eraf te pakken.
Bij het Kristine Moenhuset aangekomen, krijgen we allemaal een kamer toegewezen. De kamer is ruim met een badkamer aan de overkant van de gang.
Marijke en Frans verwennen ons met een kop heerlijke tomaten-groentesoep en dan wordt het hoog tijd om te gaan slapen.

Vrijdag 5 februari
Bij het ontbijt stelt iedereen zich even kort voor.
Daarna gaan we rond 9:45 uur met de busjes richting de haven van Laukvik waar we met heel mooi weer beginnen aan een vier uur durende wandeling.
We krijgen sneeuwschoenen onder en dat is geen overbodige luxe want het heeft gisteren en afgelopen nacht behoorlijk gesneeuwd. Die sneeuwschoenen lopen wonderbaarlijk goed. Je zakt er niet mee weg en ze geven goed grip in de sneeuw.
We lopen langs houten stellingen waaraan kabeljauw hangt te drogen. Frans geeft er informatie over. De tocht gaat verder langs water, over heuveltjes, maar ook over ijsschotsen en moeilijk begaanbare rotsen. De wandeling is op sommige delen behoorlijk lastig. We moeten goed uitkijken waar we lopen, maar de uitzichten zijn schitterend: een waar sprookjesland. De twee honden van Marijke en Frans vergezellen ons op de hele tocht.
We eten onderweg onze meegebrachte lunch op, zittend op een matje in de sneeuw.
Na de inspannende wandeling krijgen we thuisgekomen even rust, maar al snel gaan we naar het "Polar Light Center" dat op loopafstand van onze vakantiewoning ligt.
Het centrum wordt beheerd door de Nederlanders Rob Stammes and Therese van Nieuwenhoven die in 2007 verliefd werden op Lofoten. Vooral Rob Stammes deelt zijn passie voor het noorderlicht graag met de bezoekers. Hij is helemaal gek van het fenomeen en heeft, zoals hij zegt, constant contact met de zon. Het gebouw staat vol met grotendeels zelfgebouwde instrumenten. Rob Stammes geeft een interessante presentatie die vergezeld gaat van foto’s van Therèse. Een monitor toont de activiteit van het noorderlicht. De activiteit is vandaag niet erg groot, maar Rob voorspelt dat we het noorderlicht vanavond wel zullen zien. We kunnen ons aanmelden voor een SMS-bericht waarin Rob de belangstellenden tussen 18:00 uur en 24:00 uur op de hoogte houdt van de activiteit.
Na de heerlijke avondmaaltijd, die door Marijke is bereid, krijgen we een berichtje van Rob Stammes dat het noorderlicht is te zien, dus iedereen snelt naar buiten. En inderdaad, hoewel wat zwak, zien we voor het eerst Aurora Borealis. En geweldige ervaring.
Om 23:00 uur haasten we ons nog eens naar buiten, maar deze keer is het wat minder, wel een fraaie boog.

Zaterdag 6 februari
Carla wordt wakker met hoofdpijn, maar ze gaat toch maar douchen in de hoop dat het over gaat. Helaas, na het ontbijt, komt het als een storm op haar af en ze besluit dan ook niet met de groep mee te gaan. Ze blijft de hele dag in bed.
Het is minder zonnig dan gisteren en de overige negen deelnemers gaan met Frans en Marijke naar het "Vikingmuseum" dat zich 90 kilometer verderop bevindt in Borg. Inclusief enige tussenstops voor een fotoshoot en een kop meegebrachte koffie, zijn we bijna twee uur onderweg.
Het museum bevindt zich op een locatie waar de overblijfselen van een zeer groot huis dat ooit door de Vikingen werd bewoond.
In de directe nabijheid daarvan is het 83 meter lange huis gereconstrueerd. In het huis bevinden zich veel nagebouwde voorwerpen die iets laten zien over de levenswijze van de Vikingen.
Naast dit huis is in het hoofdgebouw nog veel meer informatie te bekijken. Opgegraven gebruiksartikelen, kunstvoorwerpen, versieringen, e.d. Door middel van videoschermen en een film in een zaal wordt er van alles verteld.
Allemaal zeer interessant.
Nadat we onze meegebrachte lunch ter plaatse hebben genuttigd, brengen we nog een kort bezoek aan plaatsje Kabelvåg waar we wat rondkijken en een consumptie gebruiken in een restaurant.
Laat in de middag komen we weer thuis, waar Carla nog steeds in bed ligt. Ze is wel enigszins opgeknapt, maar neemt niet deel aan de gezamenlijke avondmaaltijd. Rob brengt haar een bordje met eten op de kamer.
In verband met de bewolking is er deze avond geen noorderlicht zichtbaar.

Zondag 7 februari
Gelukkig is de hoofdpijn van Carla gezakt en kan ze weer meedoen aan de activiteiten.
Frans en Marijke brengen de groep naar hun “paradijs”, zoals ze het gebied noemen, waar we weer een sneeuwwandeling gaan maken.
Marijke gaat weer terug naar huis en Frans begeleidt ons, samen met zijn hondjes, voor een fraaie tocht langs een fjord, op een bevroren meer dat we dwars oversteken en door een bos. Het is een pittige wandeling, ook al omdat er verse sneeuw is gevallen en de temperatuur net rond het vriespunt ligt. De sneeuw is daardoor plakkerig en blijft steeds aan de sneeuwschoenen vastzitten. Dan moeten we flink stampen om het er af te krijgen. We wandelen ongeveer 5 uur en genieten weer van de mooiste uitzichten.
Tijdens het avondeten krijgen we een SMS’je van Rob Stammes van het "Polar Light Center" dat er aurora-activiteit is. Dus weer snel naar buiten en ja hoor, daar zien we het bijzondere verschijnsel weer, maar omdat de verwachting is dat we het de hele avond kunnen zien, gaan we eerst maar verder met eten, want het wordt al koud. Vooraf kregen we lekkere doperwtensoep die Marijke “noorderlichtsoep” noemt. Het hoofdgerecht is pasta met spinazie en een heerlijk sausje. Het dessert is frisse yoghurt met sinaasappel. Prima allemaal.
Dan snel weer naar buiten, naar het op ca. 100 m gelegen strandje waar we een vrij uitzicht hebben in noordelijke richting en geen last van vals licht door straatlantaarns, huizen, e.d. Er worden weer heel veel foto’s gemaakt.

Maandag 8 februari
Na het ontbijt vertrekken we naar Svolvær. Het is een prachtige rit door een besneeuwd landschap. Even buiten het centrum gaan we naar het "zeeaquarium" waar we enige uren doorbrengen. In deze attractie verblijven dieren die in de omgeving in de natuur voorkomen en waarover uitgebreide informatie wordt verstrekt.
Binnen zijn uiteraard aquaria met heel veel vissen, waaronder kabeljauwsoorten en lelijke zeewolven. Maar ook zeesterren, krabben, kreeften en nog veel meer. In de buitenverblijven zien we zeehonden en otters die worden gevoerd.
We eten in het gebouw ons broodje op en rijden dan naar het centrum van Svolvær waar ieder zijn eigen gang gaat.
Carla, Peter en Rob gaan samen op foto- en videojacht en dat lukt prima. We lopen bijvoorbeeld een hoge brug op waar vandaan we een mooi uitzicht hebben op het stadje en de omgeving. We kopen bij de toeristeninformatie nog een souvenir voor de buren, Hans en Marjan, die op ons huis letten en lopen een vrij groot winkelcentrum in.
Dan weer naar huis waar we na de avondmaaltijd opnieuw kunnen genieten van het noorderlicht.

Dinsdag 9 februari
Frans en Marijke hebben ook nog een kotter in de haven van Laukvik waarmee ze tochten door de fjorden kunnen maken. Ze doen al enkele dagen pogingen om dat met ons te gaan doen, maar telkens waait het te hard en dan besluiten we het maar niet te doen. Zo ook vandaag.
Daarom rijden we naar Henningsvær, een dorpje op een afstand van ca. 60 km waar we, inclusief foto- en koffiestops, een kleine twee uur over doen.
Het dorp ligt op enkele eilanden die tot 1981 alleen over zee waren te bereiken. Daarna zijn de eilanden door bruggen met elkaar verbonden. Een belangrijke bron van inkomsten voor de minder dan 500 inwoners is de visserij, maar vooral in de zomer komen er ook flink wat toeristen. Deze tijd zijn de meeste zaken dicht. Zo ook de winkel waar volgens Marijke heerlijke kaneelbollen te koop zijn. Jammer!
Het is wel een schilderachtig plaatsje waar we weer enkele uren rondwandelen.
Thuisgekomen worden we door Marijke en Frans weer goed verwend met hun heerlijke maaltijden. Deze avond eten we vooraf groentesoep en als hoofdmaaltijd rendierenvlees, in stukjes gesmoord met ui, knoflook, laurier en champignons en daarbij rode kool en aardappelen. Het dessert bestaat deze keer uit Tilslørte bondepiker, dat gesluierde boerenmeisjes” betekent. Het gerecht bestaat bij Marijke uit yoghurt met geroosterde havervlokken en honing. Heerlijk!
Helaas laat het noorderlicht zich deze avond niet zien; het is te bewolkt.
Daarom zitten de meesten in de gezellige zitkamer en kijken we naar een DVD die door Nederlanders is gemaakt toen ze hier in de herfst waren.

Woensdag 10 februari
Na het ontbijt wordt het steeds mooier weer. De meeste gasten gaan vandaag met Frans mee voor een sneeuwwandeling de bergen in. Dat vinden wij wat te veel van het goede, wel maken we een prachtige wandeling vanuit het huis, eerst een stukje richting Laukvik, dan  door het bos en vervolgens richting de haven van Laukvik.
Daar lopen we wat rond en bekijken o.a. de kotter van Frans en Marijke. We lopen ook de pier op en zien daar, vlakbij een kleine vuurtoren, de golven aardig tekeer gaan. Het is jammer dat we ook vandaag niet met de kotter konden varen, maar als we de golven zien, is het maar goed ook.
We wandelen weer terug naar ons vakantieverblijf waar we rond 15:00 uur weer met de busjes terugkeren naar het dorp om met z’n allen het museum "Stangerholmen" te bezoeken, gelegen aan het haventje van Laukvik. Een vrijwilliger vertelt daar over het prachtig gerenoveerde huis uit 1880 dat ooit toebehoorde aan een welvarende familie die o.a. een scheepswerf bezat en overigens ook half Laukvik. De familie deed veel voor de bevolking. Het is één van de weinige overgebleven huizen van dit type in Noord Noorwegen. De kamers zijn fraai gedecoreerd. door Henning Welford, een bekende decoratieschilder uit die tijd. Hij beschilderde zowel vloeren, plafonds als houtwerk met behulp van zelfgemaakte sjablonen. Daardoor lijken de de panelen van eikenhout te zijn gemaakt, maar het is “slechts” vuren of grenenhout. De zijkanten van de haard zijn gemarmerd. Henning Welford is een jaar bezig geweest om alle kamers te beschilderen. Er is in de loop van de tijd veel van het fraaie schilderwerk achter andere verflagen verdwenen, maar de vrijwilligers trachten met veel geduld zoveel mogelijk te herstellen.
 Op zolder zijn zeer veel gebruiksartikelen opgeslagen. Het is een aardige chaos die nog eens goed moet worden opgeruimd om een betere plaats in het museum te krijgen.
Na afloop rijden we weer terug naar ons huis waar we alvast onze koffers pakken, want morgenochtend moeten we al om 5:45 uur ontbijten om op tijd naar het op ca. 165 kilometer afstend gelegen Evenes te rijden waar ons vliegtuig vertrekt.
Na de avondmaaltijd krijgen we als toetje nog een keer het noorderlicht te zien. Weliswaar wat zwak, maar toch. Peter en Carla zijn de enige diehards die nog een uur aan het strand staan te fotograferen.

Donderdag 11 februari

Van Laukvik naar Evenes

Om 5:00 uur is het opstaan geblazen. Om 5:45 uur ontbijt en om 6:15 moeten we bepakt en bezakt in de auto zitten. We gaan nog iets eerder weg dan gepland want het sneeuwt hard en de verwachting is dat er nog meer sneeuw komt en bovendien hard gaat waaien. Dat kan voor slecht zicht en sneeuwduinen zorgen en daardoor enig oponthoud.
Frans en Marijke zijn ervaren chauffeurs die wel wat sneeuw gewend zijn, maar toch staan we enige keren vrijwel stil vanwege het slechte zicht. De sneeuwduintjes kunnen we omzeilen.
Na ruim 80 kilometer komen we aan bij het plaatsje Gullesfjord waar we in de sneeuw een groepsfoto maken en innig afscheid nemen van Frans en Marijke die ons een prachtige week hebben bezorgd. Hier stappen we over op een “flightbus” die ons ca. 85 kilometer verder brengt naar het vliegveld van Evenes waar we op tijd aankomen.
Het is nog even zoeken hoe we de koffers moeten inchecken en als dat is gebeurd hebben we nog tijd voor een kopje koffie alvorens in het vliegtuig te stappen.
We lijken op tijd te vertrekken, maar als we in het vliegtuig zitten, moet het eerst nog helemaal worden bespoten om het ijsvrij te maken. Langs de ramen zien we eerst oranje/bruine smurrie lopen en daarna groengekleurde. Na ongeveer drie kwartier vertraging vertrekken we naar Oslo (Gardemoen) waar we ongeveer 5 uur tijd hebben om over te stappen. We hadden nog het plan om tussendoor met de trein naar Oslo te gaan, maar daar zien we toch maar van af.
Op 19:05 uur vertrekt het vliegtuig naar Nederland waar we om 21:00 uur op Schiphol aankomen.
Al onze koffers verschijnen op de band, behalve die van Eric en Bernice. Zij gaan na hoe zij die hopelijk snel kunnen  terugkrijgen.
We nemen afscheid van elkaar en de taxi brengt ons drieën weer naar de Roskamstraat. We drinken nog wat op nummer 5 en genieten nog even na van een heel bijzondere week.

Het reisgezelschap
De groep bestond uit:
Eric en Bernice
Yvonne en Jacklin
Koos en Marian
Karen
Peter
Rob en Carla