Terug naar de website

 

Tussen 17 juni en 18 juli 2013 maken we een rondreisje door Noorwegen.

We rijden via Duitsland en naar Hirtshals in het noorden van Denemarken. Hier schepen we in op de veerboot die ons naar Bergen in Noorwegen brengt.
Het rondreisje brengt ons naar Koppang waar we tien dagen op het huis en de kat van Gerard en Madeleine Maat passen. Zij zijn begin 2012 naar deze plaats geëmigreerd. Madeleine is een ex-collega van Rob.
Daarna reizen we verder naar Oslo en vandaar weer met een veerboot naar Kiel in Duitsland en daarna rijden we tenslotte naar Haarlem.

Met deze impressie hopen we je een klein beetje van de sfeer te laten proeven.
 

Op de kaart hierboven staat de route aangegeven die we hebben gereden en de overnachtingplaatsen in de volgorde zoals we ze hebben aangedaan.
Hieronder zijn deze overnachtingplaatsen nader omschreven.

1. Hotel Alter Kreisbahnhof, Schleswig
2. Veerboot "Bergensfjord" van Fjordline, Hirtshals-Stavanger-Bergen
3. Basic Hotel Victoria, Bergen
4. Camping Botnen bij Brekke
5. Camping Vassbakken, Skjolden
6. Camping Bispen, Bismo
7. Huis van Gerard en Madeleine, Koppang
8. Hotel Park Inn Radisson, Oslo
9. Veerboot "Color Magic" van Colorline, Oslo-Kiel
10. Roskamstraat 5, Haarlem
 

Klik in bovenstaande kaart op een overnachtingplaats
en je gaat direct naar de tekst van de dag waarop we naar deze plaats reizen.

Je kunt hieronder op de foto's klikken om grotere exemplaren te bekijken.
Klik vervolgens op "Terug naar reisverslag" om hier verder te lezen.

 

Maandag 17 juni

Van Haarlem naar Schleswig

 

We kijken nog eens goed naar alle bagage die in de kamer staat uitgestald. Moet dat allemaal mee? Ja, dat moet! En met veel passen en meten lukt het om alles in de auto te stouwen. We vertrekken om ongeveer 9:30 uur.

Vandaag is onze voornaamste bezigheid autorijden, voornamelijk over autosnelwegen.

Maar eerst gaan we nog even langs (schoon)vader Bob omdat Rob zo slim is geweest daar afgelopen zaterdag zijn pas gekochte jeansjack te laten hangen. En dat wil hij toch graag meenemen. Gelukkig is het geen al te grote omweg en om 10:15 uur gaan we echt op weg richting Duitsland.
We rijden over de A1 via Amersfoort, Apeldoorn en Hengelo. En dan over de grens langs Osnabrück, Bremen en Hamburg naar ons einddoel vandaag: Schleswig. De reis verloopt vlot en vrijwel zonder enige file. Zelfs bij Hamburg is het tegen het spitsuur niet erg druk. We rijden de Elbetunnel die tamelijk ber
ucht is om de drukte, soepeltjes door.
Tegen 17:30 uur komen we in Schleswig aan. Het is een verrassend aardige plaats, zo'n 40 km ten zuiden van de grens met Denemarken. De stad ligt aan een groot meer. We overnachten in
hotel Alter Kreisbahnhof, een tot hotel verbouwd voormalig station van een lokale spoorbaan. De ontvangst is vriendelijk en de kamer is prima. We gebruiken de avondmaaltijd buiten op het terras van het hotel. Het eten is heerlijk en overvloedig. Carla eet kip met gebakken asperges en pasta met pesto. Rob eet een mediterraanse visschotel: drie soorten vis met groente en gebakken aardappeltjes. Daarbij mineraalwater en een biertje. Een dessert kan er niet meer bij.
Na het eten lopen we vlakbij het hotel in een uitgestrekt stadspark dat aan het meer is gelegen. Het park is met Duitse degelijkheid aangelegd met veel sportieve voorzieningen, steigers, veel groen en borders met bloemen. We wandelen nog even langs een oude kerk en gaan daarna terug naar het hotel. We gaan niet te laat naar bed, want we willen weer vroeg op.

 

Terug naar de routekaart

 

Dinsdag 18 juni

Van Schleswig naar Hirtshals

 

Om 6:45 uur gaat de wekker, want we willen niet al te laat weg. De rederij waarmee we de overtocht naar Noorwegen maken, heeft ons enige weken geleden namelijk gemeld dat het nieuwe schip waarmee we zouden varen, nog niet klaar is. En nu hebben we een ander schip, maar dat vertrekt om 15:00 uur in plaats van 19:00 uur waarmee we rekening hebben gehouden. Bovendien worden we geacht om 13:30 uur in Hirtshals, de plaats van vertrek, te zijn. En we moeten 400 km naar die plaats rijden. We hebben dus niet de hele dag de tijd.

We genieten van een lekker ontbijt, rekenen af en doen wat boodschappen in een nabij gelegen supermarkt: sandwiches voor de lunch en een maaltijdsalade voor vanavond, want het diner op de boot is schrikbarend duur.

We vertrekken om 8:30 uur en merken dat er van een ochtendspits hier nauwelijks sprake is. De reis verloopt voorspoedig en voert over een stille autosnelweg die bijna saai is om te rijden. Zo weinig hoeven we de cruise control uit te zetten.

We komen al om 12:30 uur in Hirtshals aan waar we ruim de tijd hebben om te tanken en in de duinen vlakbij het strand de broodjes op te eten. Dan kost het nog geruime tijd voordat we de boot op kunnen. Het is de "Bergensfjord" van Fjordline. We staan verbaasd over de luxe hut. Het is een complete hotelkamer met een ruim tweepersoons bed en een gevulde koelkast. Dat is een genoegdoening van de rederij voor het omboeken. Of hadden ze misschien geen eenvoudiger kamer meer over? Hoe dan ook, het is geen straf om op de kamer te zijn en daar lekker wat te lezen. Maar ook op de rest van het schip is het aardig toeven. Vanaf het bovendek kijken we hoe het schip vertrekt onder het genot van een biertje. Rob denkt eerst dat de twee biertjes 1,30 euro kosten, maar hij vergist zich: het is 13 euro. Maar ja, dan heb je ook wat…

We lezen en rusten wat in onze hut/kamer en eten onze salade op. Die smaakt prima, samen met een wijntje uit de gratis bar.

Na de maaltijd lopen we nog even naar het zonnedek, maar om deze tijd is het aardig fris. Binnen moet er entertainment zijn, maar we krijgen toch nog wat trek, dus eten we eerst een schaaltje patat en een hot dog. Dat varieert prima met de uiterst gezonde maaltijdsalade.

Rond 21:00 uur treedt er een groep op bestaande uit drie instrumentalisten: een toetsenist, een contrabassist en een drummer. Zij begeleiden drie dames die wat op de Andrew Sisters lijken. Heel aardig. Om 22:00 uur houden we het voor gezien en gaan weer naar onze hut.

 

Terug naar de routekaart

 

Woensdag 19 juni

Van Hirtshals naar Bergen

 

De nacht verloopt rustig en we slapen goed in ons gerieflijke bed. De boot legt om 2:30 uur 's nachts in Stavanger aan. Hier gaat een aantal passagiers en auto's van boord. Carla merkt er niets van. Rob wordt wel even wakker van wat gestommel en wat geluiden. Na een verder uiterst rustige vaartocht van 19,5 uur over een kalme zee, komen we om 10:30 uur in Bergen aan. We genieten het laatste deel van de zeereis van de kust die we vanaf het zonnedek kunnen bewonderen. Het weer is prima. Half bewolkt met een zonnetje en een temperatuur van tegen de 20º C. Zoals gebruikelijk duurt het een tijdje voordat we van boord zijn en de douane zijn gepasseerd. We rijden eerst naar Basic Hotel Victoria waar we om 11:30 uur aankomen. Maar onze kamer is nog niet helemaal klaar, maar we kunnen wel de bagage al afgeven. Dan gaan we naar de toeristeninformatie en kopen de zogenaamde Bergen Card waarmee je tal van attracties met korting kunt bezoeken. Dan weer terug naar het hotel waar de kamer inmiddels in gereedheid is gebracht. Het is een leuke kamer, prachtig nieuw met (alweer) een prima bed. Vervolgens brengen we de auto naar een parkeergarage waar hij twee nachten blijft staan. We zijn benieuwd wat ons dat gaat kosten. Want Noorwegen is nu eenmaal een duur land.

We eten een broodje in een leuk restaurantje en dan gaan we voluit aan sightseeing doen. Het valt op dat het, ondanks dat we nog aardig vroeg in het seizoen zitten, behoorlijk druk is in de stad.

De vismarkt is een bezoek meer dan waard. Hier staan tal van kraampjes waar je allerlei soorten zeebanket kunt kopen. Grote levende kreeften en krabben en uiteraard veel vis. Zalm is vanzelfsprekend op elke kraam veelvuldig aanwezig. Hij wordt terplaatse gefileerd en het is interessant om te zien hoe handig men dit doet. Vlakbij de vismarkt ligt aan de noordkant van de haven de kade genaamd Bryggen. Hierlangs staan de beroemde houten en kleurrijke voormalige pakhuizen waarin nu allemaal winkels, galerieën en restaurants zijn gevestigd. Door kleine steegjes kom je in de straatjes achter Bryggen en dat is een lust voor het oog om die te bekijken. Allemaal houten gebouwtjes, schots en scheef aan elkaar gebouwd.

De volgende bezienswaardigheid is de Rosenkrantztoren, een woonburcht uit 1560 die zich bevindt binnen de vesting van Bergen. Via smalle wenteltrappen komen we op alle verdiepingen waar informatie is te vinden van de historie van het gebouw. Tenslotte bereiken we het dak waar we een mooi uitzicht hebben op de haven.

Daarna is de Håkonshal aan de beurt. Een oorspronkelijk uit 1261 daterende gotische feestzaal van 36 meter lang en 16 meter breed. In 1944 ontplofte een munitieschip in de haven waarbij de hal zwaar werd beschadigd. Alleen de muren stonden nog overeind. Na de oorlog is de hal weer helemaal gerenoveerd en is het nu een fraaie locatie voor officiële gebeurtenissen.

Na een ijsje te hebben verorberd, keren we terug naar ons hotel om even te rusten. Daarna gaan we terug naar de vismarkt waar we bij een kraampje in de openlucht een heerlijke visschotel eten: vier soorten vis, gebakken aardappeltjes en salade. Daarbij een biertje en zo komen we de avond wel weer door. Vervolgens gaat het regenen wat eigenlijk helemaal niet gek is, want volgens de statistieken regent het meestentijds in deze stad. We hebben dus eigenlijk geluk gehad dat het overdag zo mooi was.

 

Terug naar de routekaart

 

Donderdag 20 juni

Het is voor de tweede dag in Bergen zeer fraai weer. Op een donkere wolk na die 's morgens de zon verduistert, is de lucht slechts licht bewolkt en in de loop van de dag wordt het eigenlijk steeds mooier.

Het hotel serveert geen ontbijt. We eten daarom in een nabij gelegen restaurantje dat allemaal ecologisch verantwoord voedsel en drinken verkoopt. Het is erg lekker.

Het eerste doel vandaag is de Fløibanen Funicular, een kabeltrammetje dat ons zeer steil een heuvel op brengt. Daar vandaan hebben we een prachtig uitzicht over de stad. We wachten tot de donkere wolk weg is voordat we weer flink wat opnamen maken. We aarzelen heel even of we lopend naar beneden gaan, maar nemen toch de tram maar. Beneden aangekomen lopen we zo maar een klein steegje in. Heel steil en smal met allemaal houten huizen. Hier is geen andere toerist dan wij te zien, terwijl het toch echt fotogeniek is.

Dan is het tijd voor kerkbezoek, dit keer de Domkerk die al dateert uit 1150. Maar hij is minstens zes keer grotendeels door brand verwoest, dus wat er nog origineel aan is, is twijfelachtig. Het is een zeer eenvoudige kerk met weinig opsmuk. In 1997 kreeg de kerk een nieuw orgel. Later op de dag volgt er een orgelconcert, maar daar wachten we niet op.

Vlakbij de kerk is het lepramuseum, gevestigd in het toenmalige ziekenhuis. Geen museum waar je nou echt blij van wordt. Het vertelt de geschiedenis van de ziekte die Noorwegen destijds teisterde. Veel foto's van mismaakte mensen en voorwerpen die voor de behandeling werden gebruikt.

In het station van Bergen, gebouwd in 1932, eten we een broodje waarna we voor alle zekerheid een paraplu uit de auto halen, want je weet maar nooit. Rob loopt de hele verdere dag nutteloos met het ding te sjouwen, want er valt geen druppel.

Op een ansichtkaart stond een foto van een leuk straatje dat we opzoeken. Het ziet er inderdaad schattig uit.

Dan naar het Bryggen museum waar de geschiedenis van Bergen en dan met name het deel Bryggen wordt getoond. Veel oude gebruiksvoorwerpen, foto's, delen van scheepswrakken en nog veel meer. Op de bovenste verdieping is een tijdelijke tentoonstelling van de schoenenindustrie die hier volop aanwezig was en hier en daar nog is.

Dan klimmen we een heuvel op om de St. Johanneskerk te bekijken en door de vlakbij gelegen botanische tuin te wandelen.

Dan zijn we aardig uitgeteld en keren we terug naar ons hotel om wat te lezen en te rusten.

De avondmaaltijd gebruiken we in restaurant Holbergstuen, waar we een heerlijke zalmfilet eten en een heerlijk toetje.

Nog één keer gaan we naar Bryggen waar de zon strijklicht op de houten huizen tovert en dat moet uiteraard op de foto.

Om ca. 21:30 uur gaan we weer naar het hotel om foto's te bekijken en dit dagboek te schrijven.

 

Terug naar de routekaart

 

Vrijdag 21 juni

Van Bergen naar Brekke

 

De weersverwachting komt uit: het regent. En dat blijft het voorlopig doen. In de loop van de middag wordt het droog, maar het blijft bewolkt. En het is koel. Maar de afgelopen twee dagen hebben we het geluk gehad dat we prachtig weer hadden tijdens ons verblijf in Bergen.

We worden pas tegen 9:00 uur wakker waarna we snel gaan ontbijten in hetzelfde restaurantje als waar we gisteren een heerlijk broodje aten. Ook nu smaakt het prima.

Terug naar het hotel om onze spullen op te ruimen. Dan wandelen we naar de parkeergarage om de auto op te halen. In het winkelcentrum naast de garage doen we wat boodschappen om de verdere dag door te komen. We rijden weer naar het hotel om de bagage in de auto te laden en dan rijden we om 11:00 uur weg uit Bergen.

We hebben gisteren al uitgezocht dat we vanmorgen eerst een museum bezoeken in het plaatsje Salhus, zo'n 15 km ten noorden van Bergen. Het is gevestigd in een voormalige fabriek waar gebreide stoffen werden vervaardigd. We worden allervriendelijkst ontvangen. De toegang is gratis dankzij de Bergen-Card die nog geldig is. Zelfs voor de koffie hoeven we niet te betalen. We krijgen eerst een film te zien over de geschiedenis van de fabriek die in 1859 werd opgericht aan de rand van de Osterfjord. In die tijd woonde er niemand op die plek. De fabriek bracht veel leven in de brouwerij. Er ontstond een heel dorp. Ook zorgde de fabrikant voor een school, medische hulp, pensioenvoorzieningen en andere zaken voor de arbeiders. In de film vertellen oude werknemers over de omstandigheden in de fabriek. De fabrikant was bijna een koning in het dorp, maar zorgde toch behoorlijk goed voor de arbeiders. De beste jaren voor de fabriek waren die na de tweede wereldoorlog, maar in de jaren zeventig van de vorige eeuw ging het bergafwaarts als gevolg van de import van stoffen uit de landen waar ze veel goedkoper konden worden geproduceerd. In 1989 werd de fabriek gesloten, maar al snel ontstond het idee om er een museum van te maken. En sinds 2001 is de fabriek te bezoeken en werken veel van de machines nog. We krijgen een privé rondleiding want we zijn de enige bezoekers. De jongedame die ons ontving leidt ons rond door de fabriek en laat ons de werking van de machines zien. Er werden vooral ondergoed, shirts, sportkleding en sokken van wol en katoen gebreid. De gehele productie van ruwe basisstof tot kant en klare kleding vond plaats in de fabriek. Het is allemaal heel interessant en we staan verbaasd over de vaak zeer ingewikkelde machines die bijvoorbeeld complete sokken in de juiste vormgeving fabriceren.

Na dit bezoek is het tijd voor de lunch. Vanwege het niet al te beste weer eten we ons broodje in de auto, maar wel met een fraai uitzicht over de fjord.

Dan gaat de tocht verder noordwaarts over een weg met tientallen tunnels. Sommige zijn vele kilometers lang en een aantal onverlicht.

Tegen 15:00 uur komen we aan op de Botnen camping bij het plaatsje Brekke waar we een kampeerhut hebben geboekt. De camping ligt prachtig direct aan de Sognefjord. We hebben ondanks het sombere weer een mooi uitzichtDe hut is - zoals we hadden verwacht - eenvoudig ingericht met vier slaapplaatsen in de vorm van stapelbedden met dekbedden. Verder een elektrische kookplaat en behoorlijk wat keukengerei, een koelkast en een tafeltje met twee stoelen. Er is in de hut geen stromend water en geen wc. Water moeten we in een jerrycan halen bij het toiletgebouw.

We wandelen wat over de camping, drinken een kopje thee en houden het verder een beetje rustig.

We maken deze vakantie voor het eerst zelf een eenvoudige avondmaaltijd klaar bestaande uit tortellini en rauwkost en kwark toe.

De camping loopt aardig vol, onder meer met zes tot camper omgebouwde oude lijnbussen, waarvan er vier helaas ons directe uitzicht op de fjord ontnemen. Maar ons zelf gezette kopje espresso en thee smaakt er niet minder om. En een muziekje maakt het extra gezellig in onze verblijfplaats.

Om 22:30 uur komt de zon als toegift nog om een hoekje kijken wat prachtige beelden oplevert. Enfin, 45 foto's later komt Carla om 23:00 uur weer thuis om de resultaten te laten zien. De zon verdwijnt achter de bergen, maar gaat op deze langste dag pas om ongeveer 23:30 uur onder.

 

Terug naar de routekaart

 

Zaterdag 22 juni

Van Brekke naar Skjolden

 

Na een rustige nacht worden we tamelijk vroeg wakker. We moeten naar de wc, dus we trekken snel wat kleren aan en dan naar het toiletgebouw waar we ons ook gelijk wassen. We ontbijten in ons hutje, ruimen vervolgens alles op en laden de auto weer in. Het weer ziet er iets beter uit dan gisteren. Het is weliswaar zwaar bewolkt, maar het is droog en dat blijft het vandaag. Zelfs komt de zon af en toe te voorschijn. Na een korte rit steken we tussen Oppedal en Lavik met een veerpont de Sognefjord over. Als we bij de boot komen aanrijden, komt deze net aan, dus we hoeven nauwelijks te wachten. Aan de overkant gaat de rit oostwaarts verder langs genoemde fjord. De Sognefjord is met 205 km de langste in Noorwegen. En men heeft een diepte gemeten van 1308 m. De weg langs de fjord is bochtig, maar rustig en maakt af en toe flinke omwegen langs zijarmen die dan weer een andere naam hebben. Het uitzicht is, ondanks de laaghangende wolken, zeer fraai.

In Høyanger stoppen we om wat boodschappen te doen. Ook vandaag rijden we weer door flink wat tunnels. Even voorbij laatstgenoemde plaats is er zelfs een van 7,5 km lang. Nu begrijpen we dat de Noren niet bij de Europese gemeenschap willen horen. Europa schrijft namelijk voor dat er in één tunnelbuis geen verkeer in twee richtingen mag voorkomen. En ook moeten er op bepaalde afstanden nooduitgangen aanwezig zijn waarlangs men bij calamiteiten kan vluchten. Nou, hier niets van dit alles! Ze zijn lang, smal, bochtig en spaarzaam verlicht. Er er is steeds maar één tunnelbuis voor elkaar tegemoetkomend verkeer. Kortom: ze deugen niet, althans naar Europese maatstaven. Maar tot nu toe gaat het allemaal goed.

Onderweg gebruiken we onze lunch op een aardige picknickplaats aan het water. Tussen Drasvik en Hella steken we met de volgende veerpont de Fjærlandsfjorden over, ook een zijarm van de Sognefjord. Hier moeten we ongeveer een half uur wachten voordat we aan boord kunnen. Maar dat is geen probleem want we hebben alle tijd. Even voorbij Hermanswerk verlaten we de Sognefjord en rijden we langs de Sogndalsfjord die bij de plaats Sogndalsfjora eindigt. Het vervolg van de route hebben we 42 jaar geleden ook gevolgd, maar we herkennen er niets van. We rijden de bergen in om enige tijd later af te dalen naar de Lustrafjord. Dan is het nog ongeveer een half uur rijden naar Skjolden, het eindpunt voor vandaag. We hebben dan ruim 220 km gereden en dat is eigenlijk ook wel ver genoeg langs dit soort bochtige en soms smalle, maar erg rustige wegen. We komen om ongeveer 15:15 uur op de camping Vassbakken aan waar we weer een hutje hebben geboekt. Het is opnieuw een kneuterig huisje. Nu wel met warm en koud stromend water, maar geen wc. Deze hutjes staan ruimer opgesteld dan de vorige. We hebben veel ruimte om buiten te zitten. En omdat de zon even door het wolkendek prikt, doen we dat dan ook maar gauw om een kopje thee te drinken. De camping kijkt uit over een flinke waterval, de Vassbakkenfossen. Een fraai gezicht en we horen hem ook goed.
We maken een korte wandeling over de camping, lezen wat en genieten van de rust.

Omdat de camping een restaurant heeft, besluiten we daar te gaan eten. Als we vragen wat er allemaal op het menu staat, blijkt dat maar één gerecht te zijn: gehakt met groenten in een lekkere saus en in de schil gekookte aardappeltje. Het smaakt goed en een glaasje wijn erbij maakt de maaltijd compleet.

Daarna trekken we ons terug in onze tijdelijke woning om wat aan de foto's te werken (Carla) en ons reisverhaal te schrijven (Rob).

 

Terug naar de routekaart

 

Zondag 23 juni

Vandaag is het tijd voor een rondritje. We gaan de Nigardsbreen bezoeken. Dat is een gletsjer in het Jostedal, ongeveer 60 km vanaf de plaats waar we overnachten.

Het is bewolkt, maar in de loop van de dag wordt het steeds zonniger. Er valt één flinke bui en aan het eind van de dag miezert het wat.

Ongeveer 5 km voor de voet van de gletsjer gaan we eerst naar een bezoekerscentrum. We kunnen met de auto naar een parkeerplaats 3,5 km verderop en dan de laatste 1,5 km lopen, maar we besluiten het hele stuk naar de gletsjer te wandelen. Het is bovendien prachtig weer! Tot aan de parkeerplaats is het een geasfalteerde smalle weg en daar vandaan is het een pittige wandeling over rotsen en door watertjes. Het is vrij lastig lopen, zeker als op een zeker moment de zolen van de bergschoenen van Rob los laten en eraf vallen. De schoenen zijn behoorlijk oud en de verbinding tussen de zolen en de schoenen is kennelijk na al die jaren vergaan. Op deze manier valt er niet verder mee te lopen, in ieder geval niet over de rotsen. En andere schoenen staan in de auto, nu zo'n 4 km ver. Rob loopt dat stuk dan maar op dunne zolen terug. Carla blijft op de parkeerplaats achter en heeft alle tijd om foto's te maken. Als Rob bij de auto terug is, begint er een flinke regenbui te vallen. Hij is net op tijd in de auto. Carla kan gelukkig ergens schuilen.

Rob wisselt van schoenen en gaat met de auto naar de parkeerplaats waar hij Carla op pikt. Het regent nog steeds  behoorlijk, maar het klaart langzaam weer op. Dan willen we toch naar de voet van de gletsjer. Er vaart vanaf de parkeerplaats een bootje over het gletsjermeer naar een aanlegplaats waar vandaan het niet ver meer lopen is. Dat bootje nemen we maar. Daarna is het weer wat klimmen over rotsen waarbij we goed moeten uitkijken waar we onze stappen zetten. Maar het uitzicht is geweldig. De gletsjer bestaat uit een dikke laag wit en blauw gekleurd ijs. Vlakbij de voet van de gletsjer kolkt het ijskoude water onder het ijs vandaag naar het meer. Op het meer glijden stukken ijs voorbij. Ondanks alle oponthoud is dit zeer de moeite waard. Er worden uiteraard flink wat foto's geschoten en video-opnamen gemaakt.

Het bootje brengt ons weer terug naar de parkeerplaats waar we voelen dat we behoorlijk moe zijn geworden.

We keren weer terug naar ons hutje. Onderweg stoppen we nog enkele keren om de fjord te fotograferen. Meer fjorden zien we deze vakantie namelijk niet meer.

Carla maakt de avondmaaltijd klaar: spaghetti met saus en een banaantje toe.

Op de camping zijn er ondertussen aardig wat campers en tentjes bij gekomen. Maar overvol is het lang niet.

 

Terug naar de routekaart

 

Maandag 24 juni

Van Skjolden naar Bismo

 

Er loopt geen wekker af, maar toch zijn we aardig vroeg wakker. We volgen het inmiddels gebruikelijke protocol: ontbijten, opruimen, inpakken en wegwezen. We doen het rustig aan, want we hebben vandaag maar een reis van nog geen 100 km voor de boeg. We vertrekken na de koffie om 9:45 uur. Het grootste deel van de route loopt tussen de plaatsen Skjolden en Lom over een afstand van ongeveer 80 km over de Sognefjellsvegen. Deze weg loopt langs de Jotunheimen, een gebergte met de hoogste toppen van Noorwegen.

We doen over dit deel ongeveer 3,5 uur. Het schiet niet op met een gemiddelde van nog geen 25 km/h, maar dat moet ook niet, integendeel. De weg is namelijk wonderbaarlijk mooi en er zijn tientallen uitkijkpunten aangelegd waar we merendeels halt houden om van de omgeving te genieten.

Kort na Skjolden dat op zeeniveau ligt, gaat de weg via veel haarspeldbochten snel steil omhoog. Na elke bocht is het uitzicht weer anders. Soms rijden we door een nauw dal met steile afgronden, riviertjes en talloze watervalletjes. Dan weer hebben we een groots uitzicht op een hoogvlakte met meertjes. Al snel ligt er sneeuw langs de weg en drijven er ijsschotsen in de meertjes. Het hoogste punt waarlangs de weg voert, bereiken we al na ongeveer 30 km. Het ligt op 1424 m boven de zeespiegel en op deze noorderbreedte houdt dat in dat we ons boven de grens van de eeuwige sneeuw bevinden. En het is kennelijk prima sneeuw om te skiën, want dat doet men hier volop. Het is een drukte van belang en de machines om de langlaufbanen en de hellingen te prepareren staan klaar om hun werk te doen. Het is allemaal een wonderlijk gezicht als je bedenkt dat het hoog zomer is. We kijken onze ogen dan ook uit.

Daarna daalt de weg langzaam af, uiteindelijk naar het dal van de rivier de Bøvra. Maar eerst stoppen we nog in Elveseter, een wonderbaarlijk stel houten huizen en gebouwen waar tegenwoordig hotelkamers in zijn gevestigd. Het lijkt wel een openluchtmuseum. Vlak naast Elveseter staat de Sagasøyla, de saga zuil, een 32 m hoge kolom waarop de geschiedenis van Noorwegen is uitgebeeld vanaf het jaar 872 toen het land werd verenigd.

Daarna bereiken we tamelijk snel de plaats Lom waar we stoppen om enige boodschappen te doen en de prachtige Stavkirk te bewonderen. Het is een geheel houten typisch Noorse kerk waarvan de oudste delen uit ongeveer 1160 dateren. De kerk is vergroot en verbouwd rond 1650. Het is een van de grootste stavkerken van Noorwegen.

Rob koopt ook nog nieuwe stevige wandelschoenen ter vervanging van zijn kapotte bergschoenen. Dan rijden we de laatste 17 km naar het plaatsje Bismo waar we om ongeveer 14:30 uur aankomen op camping Bispen. Ook hier hebben we een kampeerhut geboekt. Deze is duidelijk ruimer dan de vorige. We hebben zelfs een veranda.

Na uitgepakt te hebben, drinken we in het zonnetje een kopje thee. Later begint het af en toe te regenen, maar we mogen niet mopperen want het grootste deel van de dag was het behoorlijk zonnig.

 

Terug naar de routekaart

 

Dinsdag 25 juni

Vandaag maken we weinig gebruik van de auto. We rijden er alleen meer naar Lom en terug. Als we erheen rijden zien we allemaal vlaggen halfstok hangen. In het restaurantje waar we koffie drinken, vertelt men dat er waarschijnlijk een uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden. Als we naar de Stavkerk lopen, beginnen de klokken ervan te beieren en weldra komt er inderdaad een rouwstoet naar buiten. De kerk is op dat moment niet te bezichtigen.
Er is een wandeling door Lom uitgezet die langs een aantal bezienswaardigheden en musea voert. Het is een interessante tocht. We lopen onder meer langs een houten graanschuur uit 1560. Het is de grootste van Noorwegen. Binnen is een tentoonstelling waarbij men toont hoe vroeger irrigatiewerkzaamheden werden uitgevoerd. We leren ook dat er in Lom maar weinig regen valt. De wandeling gaat verder over een klein openluchtmuseum waar men laat zien hoe de boerderijen er ooit uitzagen. Ook is er een oud schoolgebouwtje. Overal kunnen we ook binnen een kijkje nemen. In een stal horen we een koe loeien, maar we zien haar niet. Daarom vermoeden we dat het boegeroep uit een geluidinstallatie komt. Na het openluchtmuseum gaat de route langs een historisch hotel, een gedenksteen voor een Noorse dichter en we komen langs een Stenenmuseum. Daar gaan we naar binnen en bewonderen de talloze gesteenten, mineralen, fossielen, beenderen van een mammoet en nog veel meer. Uiteraard is er een winkel waar men deze zaken verkoopt. Als we weer naar buiten willen, zien we dat er een regenbuitje valt. De timing om op dat moment binnen te zijn, is perfect. De regen duurt maar kort. We vervolgen de wandeling en komen weer uit bij de Stavkerk die we nu wel kunnen bekijken. Daarna bezoeken we het Bergmuseum waar we een film zien over archeologische vondsten in de gletsjers. Omdat deze door de opwarming van de aarde steeds verder "krimpen", komen er veel kleding en gebruiksvoorwerpen te voorschijn die honderden jaren geleden in het ijs terecht zijn gekomen en daardoor goed zijn geconserveerd. In de tentoonstellingsruimte van het museum zijn deze voorwerpen te zien. Verder is er veel informatie over de gebergten in Noorwegen.

Na deze wandeling zijn we aan een ijsje toe. We doen vervolgens nog wat boodschappen en tanken benzine.

Dan gaat de rit weer terug naar Bismo waar we in het zonnetje een tukje doen. Dan is het alweer snel etenstijd. We hebben een "weggooi" barbecue gekocht met wat bijpassend voedsel. En dat gaat er, samen met een wijntje, best in. Na het eten vullen we de barbecue met dennenappels die volop rond het huisje liggen en zo maken we een klein kampvuurtje.

 

Terug naar de routekaart

 

Woensdag 26 juni

Van Bismo naar Koppang

 

We hebben een reisje van ruim 200 km voor de boeg. De eindbestemming is het plaatsje Koppang in het dal van de rivier de Glåma. Hier wonen Gerard en Madeleine Maat op wiens kat (en huis) we de komende tijd gaan passen. Madeleine is een ex-collega van Rob. In maart 2012 hebben ze samen hun afscheid van de provincie gevierd. Rob omdat hij toen (bijna) met pensioen ging en Madeleine omdat ze, samen met haar man, naar Noorwegen emigreerde.

Er valt vandaag behoorlijk wat regen, maar de rit is evengoed mooi. We vertrekken rond 10:30 uur uit Bismo en rijden rustig oostwaarts. In Otta stoppen we om een kop koffie te drinken. Hoewel deze plaats op een kruispunt van wegen ligt en ook de trein er langs komt, is het er zeer rustig. Maar de koffie smaakt prima en ook het gebakje gaat er goed in. We maken nog een kleine wandeling en doen nog enige boodschappen. Dan gaat de rit verder naar het zuidoosten tot Ringebu. Vanaf die plaats nemen we een smalle bergweg, de Friisveien noordoostwaarts. We gaan behoorlijk de hoogte in en al snel staan er steeds minder bomen. Dan alleen nog maar wat struikachtige berken en vervolgens is het vrijwel helemaal kaal. Het is een prachtige weg met schitterende vergezichten. We stoppen dan ook vaak om te genieten en foto's te maken. Na een tijdje slaan we rechtsaf de Vinjeveien in. Dit is een onverharde tolweg. We moeten 90 kronen in een envelop doen waarop we onder meer ons kentekennummer moeten schrijven. De TomTom probeert ons steeds op deze weg te laten keren en terug te gaan naar de vorige weg, maar daar trekken we ons niets van aan. We vervolgen onze weg in een laag tempo. We komen vrijwel niemand tegen. Aan het einde van de tolweg staan slagbomen die gelukkig automatisch open gaan. Dan zijn we vlakbij het einddoel. Het is nog even lastig om de goede afslag naar het huis van Gerard en Madeleine te vinden, maar om 15:15 uur komen we daar aan. We worden zeer hartelijk ontvangen op hun prachtige verblijf. Een fraai houten huis met vele kamers. op het grote erf een dubbele garage, een gastenverblijf en veel groen. We worden ontvangen met een kopje thee en hebben uiteraard direct al veel te bepraten. We worden al snel rondgeleid door het huis en de bijgebouwen. In de regen sjouwen we onze bagage naar binnen en na een tijdje gaat Gerard een heerlijke maaltijd klaarmaken met o.a. rendiervlees, gebakken aardappeltjes en nog veel meer lekkere dingen. Het weer is te slecht om er op uit te gaan, maar daar hebben we de komende dagen tijd genoeg voor.

's Avonds is het nog heel lang erg gezellig, waarna we ons bed opzoeken.

 

Terug naar de routekaart

 

Donderdag 27 juni

Gerard en Madeleine hebben het huis in Koppang ongeveer zeven jaar geleden als tweede huis gekocht. Sindsdien gingen ze er elk jaar wel een keer heen. Langzamerhand werd het hun droom om hierheen te verhuizen. De rust, het landschap, de manier van leven trok hun erg. In de herfst van 2011 konden ze hun huis in Nederland verkopen waarna de emigratieplannen steeds concreter werden. En reken maar dat er heel wat moest worden georganiseerd. Neem alleen de verhuizing maar. Dat is normaliter al een hele klus, maar als je bestemming Noorwegen is, wordt het een gigantische klus. Een speciaal bedrijf vervoerde een groot deel van de inboedel met een grote vrachtwagen naar het hoge noorden. Op die manier werd hun huis in Nederland leeg opgeleverd. Samen met familie en vrienden namen ze vrije dagen op om de vrachtwagen in Koppang op te wachten en uit te laden. Vervolgens woonden ze weer een paar maanden in Nederland. Ze woonden tijdelijk in een vakantieverblijf van de provinciale personeelsvereniging en later in een flat van vrienden van Rob en Carla.

In maart vierden ze het afscheid van hun werkgevers: Gerard van het bedrijf BAM en Madeleine van de provincie Noord-Holland. Begin april 2012 vertrokken ze definitief naar Noorwegen. Ze hadden een nieuwe auto aangeschaft: een semi-bestelwagen waarmee ze hun laatste spullen konden vervoeren. Hij bleek zelfs nog te klein om alle goederen mee te nemen, of was het eigenlijk zo dat ze te veel inboedel hadden? Beide echtelieden legden dit op verschillende manieren uit. De invoer van de auto, de kat "Pluis" en alle drank die ze in het kader van hun afscheid hadden ontvangen, verliep probleemloos zodat ze snel aan de slag konden met de verdere inrichting van hun huis. En dat is allemaal voortreffelijk gelukt. Hun huis is prachtig ingericht.

Vandaag is het mooi weer en Rob krijgt instructies van Gerard hoe hij het grote grasveld rond het huis met een motormaaier moet bewerken en ook de machine om boomstammen te kloven wordt uitgelegd.

We maken een ritje naar Koppang om te laten zien waar de winkels zijn. Dat is niet zo'n heidens werk, want het is maar een klein plaatsje.

We maken een wandeling rond het huis, maar dat betekent al meteen een aardig boswandelingetje.

's Avonds eten Gerard en Carla het rendiervlees van gisterenavond op en Madeleine en Rob eten een heerlijk stukje zalm. Verder wordt er weer aardig wat afgekletst.

 

Terug naar de routekaart

 

Vrijdag 28 juni

We slapen weer lekker in onze mooie tijdelijke woning en we ontbijten samen met Gerard en Madeleine in de gezellige eetkeuken.

Gerard en Madeleine zijn een groot deel van de dag druk doende met het uitzoeken van kampeerspullen en het inladen van de auto. Ondanks het royale formaat ervan, is het toch aardig wat passen en meten om alles erin te krijgen. Maar het gaat lukken. Tussen de bedrijven door doen we boodschappen in het dorp. We doen niet alleen de inkopen voor de  avondmaaltijd van vandaag, maar ook voor het komende weekeinde.

We houden de kampeerders niet te veel van hun werk, dus daarom bewonderen we de directe omgeving van het huis met veel groen en bloemen. Verder zitten we een flink deel van de dag uitgebreid op de veranda rustig te lezen. We krijgen nog wat instructies over het huis, de verzorging van de kat en nog wat andere zaken.

We bekijken enige videofilms die Gerard en Madeleine hebben gemaakt over de verhuizing. Ook zien we mooie beelden van de omgeving. Verder kijken we ook naar de ruwe opnamen die we de afgelopen tijd van onze vakantiereis hebben gemaakt.

Het avondeten bestaat uit een heerlijke pittige Chinese soep die Gerard klaar maakt en bami die Rob bereidt. Het smaakt allemaal prima.

Na met z'n vieren nog een gezellige avond te hebben doorgebracht, gaan we niet te laat naar bed, want Gerard en Madeleine willen morgen enigszins op tijd vertrekken. 

 

Terug naar de routekaart

 

Zaterdag 29 juni

De familie Maat gaat vandaag met vakantie. Na de laatste attributen te hebben ingepakt, vertrekken ze om 10:15 uur. We nemen roerend afscheid. Ook Pluis wordt vanzelfsprekend uitgebreid gedag gezegd. Het is voor het eerst dat Gerard en Madeleine hun huis voor langere tijd aan anderen toevertrouwen. En het betekent dat wij vanaf nu op hun huis en op Pluis moeten passen. Dat is een hele verantwoordelijkheid. We hopen dat we alles in huis weten te vinden wat we nodig hebben en dat we alles naar behoren doen. Voorlopig doen we het rustig aan. Het huis en de omgeving vragen daar als het ware om. Het is hier zo kalm en stil dat we automatisch ook ons tempo verlagen. Het enige dat je hoort zijn vogeltjes en af en toe enig gemauw van Pluis.

's Middags maken we een aardige wandeling. Recht tegenover het toegangspad naar het huis loopt een karrenspoor dat de berg op gaat. Het is niet bepaald een gebaand pad en het gaat af en toe aardig over rotsblokken omhoog. Na ongeveer 45 minuten komen we op de Tryliveien die we weer bergafwaarts volgen.

De muggen, die hier zeer talrijk zijn, proberen ons leeg te zuigen zodra we even stil staan. En dat lukt ze ook nog aardig.

Terug bij onze tijdelijke woning, maakt Carla, zoals verwacht, weer heel wat foto's rond het huis. Er is ook zo veel moois te zien. Bloemen, planten, een vogelnestje, fotogenieke boomstammen en stenen.

Pluis lijkt Gerard en Madeleine niet erg te missen. Ze gaat haar gangetje door het huis en ligt af en toe lekker te zonnen op het hek langs de veranda.

's Avonds eten we pizza die we gisteren in de supermarkt hebben gekocht. Ze smaken, samen met een wijntje, heerlijk.

Na de maaltijd kijken we op de tv naar het Nederlandse journaal op de zender BVN. Dat is een Nederlandse zender die men, via een schotel, in het buitenland kan bekijken. Het valt aanvankelijk nog niet mee om alle apparaten aan de praat te krijgen, maar uiteindelijk lukt het.

De verdere avond komen we lezend door.

 

Terug naar de routekaart

 

Zondag 30 juni

We worden pas vrij laat wakker en de ochtend begint - zoals ook in Nederland - gebruikelijk met een gekookt eitje. Carla doet vervolgens de was en Rob bedient de stofzuiger. Dat hoort er ook allemaal bij als je op een huis past. We besluiten na de koffie een ritje met de auto te maken over de Tryliveien. Het is een tolweg waarvoor we 50 Kronen moeten betalen, omgerekend is dat ongeveer € 6,50. Het is een zeer smalle onverharde weg die al snel bergopwaarts gaat. Aanvankelijk voert de weg dwars door een dichtbegroeid bos, maar langzamerhand wordt het aantal bomen steeds minder. Zoals we  al eerder hebben gezien, staan er op een zeker moment alleen nog maar wat berken in struikvorm, maar ook die verdwijnen en dat zien we alleen nog maar bessenstruiken en mos. Het is een prachtig landschap met mooie vergezichten. Hier en daar staan huisjes die als vakantiewoning worden gebruikt. Je moet er wel van houden om zo afgelegen je vertier te zoeken. We rijden helemaal door tot we niet verder kunnen. Een eindje verder terug was het mooier en daar picknicken we. We zien wandelaars op de nabijgelegen berg de Tittelsjöfjellet en besluiten ook naar boven te gaan. Het is een vrij gemakkelijk pad dat in ongeveer een half uur ca. 70 m omhoog naar de top gaat. Bovenop is het uitzicht erg fraai. We kijken ook uit op Koppang. Jammer dat het zwaar bewolkt is.

Terug in het huis drinken we een kopje thee en gaan lekker onderuit op heerlijke tuinstoelen op het terras zitten lezen. Het leven is zwaar!

De avondmaaltijd bestaat uit wokgroente met rijst en een stukje vis.

Carla krijgt daarna nog lang niet genoeg van de fotografie, dus dat wordt weer kruipen door het groen en lek geprikt worden door de muggen.

Het weer klaart steeds meer op en we kunnen nog lang buiten zitten.

 

Terug naar de routekaart

 

Maandag 1 juli

Opnieuw is het niet al te vroeg als we wakker worden, maar dat is niet erg, want we hebben geen verplichtingen.

Als we koffie hebben gedronken, loopt het alweer tegen 11:30 uur. We gaan vandaag een niet al te grote rit van ongeveer 100 km in de omgeving maken. Eerst wisselen we wat geld in Koppang omdat we weer een tolweggetje tegenkomen waar we contant geld in een envelop moeten doen. Dan rijden we ongeveer 25 km in noordoostelijke richting naar het plaatsje Åkrestrømen dat is gelegen aan het meer de Storsjøen. Het is een langgerekt meer van ongeveer 30 km lengte dat van noord naar zuid loopt. Bij Åkrestrømen steken we de rivier de Rena over en slaan we rechtsaf. Dan rijden we langs de oostzijde van het meer naar het zuiden. Onderweg picknicken we aan de oever. Bij het plaatsje Nordre Løset gaat het meer over in een rivier. Hier steken we over naar de westkant en rijden over een smalle onverharde tolweg naar het noorden. Bij het tolhuisje zijn echter geen enveloppen te vinden waar we de verschuldigde 50 Kronen in moeten doen, dus het lukt niet om de tol te betalen. Het weggetje voert door bossen en soms dicht langs de oever van het meer. Het uitzicht op het meer en de vergezichten op de bergen zijn weer prachtig. Overal zien we gekapte bomen langs de weg liggen. Na ongeveer 20 km komen we weer op de grote weg richting Koppang. In het dorp doen we de nodige boodschappen voor de komende dagen.

Het is de hele dag half bewolkt met één klein buitje. Terug aan de Stai-Tryaveien is het nog steeds goed weer. We kunnen daarom weer heerlijk op het terras genieten van de zon bij een aangename temperatuur van 21 °C. We bellen met Gerard en Madeleine die een prachtige tocht maken. Maar ze hebben wel besloten om (voorlopig) niet meer in hun tent te slapen omdat het 's nachts behoorlijk koud is. Ze huren in het vervolg kampeerhutten.

Onze avondmaaltijd kunnen we lekker in het zonnetje buiten gebruiken.

 

Terug naar de routekaart

 

Dinsdag 2 juli

We gaan een rondrit maken van ongeveer 270 km door de wijde omgeving met bergen en dalen. Het weer is niet denderend, maar we wagen het erop. Omdat de rit veelal gaat over wegen waar we niet snel zullen rijden, staan we vroeg op, want we hebben een aardig lange dag voor de boeg.

Om 9:30 uur vertrekken we en zakken we eerst ca. 10 km naar het zuiden af. Dan slaan we af naar de Birkebeinerveien. Dit is weer een onverharde tolweg die in zuidwestelijke richting over een bergrug naar Lillehammer leidt. De tol bedraagt 70 kronen, te betalen met de creditcard. Zodra we op deze weg rijden en de bergen in gaan, begint het hard te regenen. Gelukkig is het maar een bui en wordt het vrij snel droog, maar de zon komt niet te voorschijn. Het is opnieuw een prachtige weg met mooie vergezichten, zeker als we boven de 1000 m komen. Dan zijn de bomen weer verdwenen en kijken we ver uit. De laaghangende bewolking is opgetrokken. Onderweg drinken we onze meegebrachte koffie en eten we een broodje. Er lopen overal schapen vrij rond en hier en daar ook koeien. Dat is steeds even uitkijken, want de beesten zijn nieuwsgierig en komen vaak naar de auto toe.

Aan het eind van de Birkebeinerveien besluiten we rechtsaf te slaan en via Nordseter naar Lillehammer te rijden. Ook dit is weer een fraaie tolweg (40 Kronen) die door een vakantie- en skigebied loopt waar we in 1999 enige dagen in een bungalow hebben overnacht.
In Lillehammer parkeren we de auto en wandelen we door het stadje. De G
ågata is een voetgangersstraat met winkels en restaurantjes. Het is er druk en heel gezellig. We lunchen in een eetcafeetje en lopen naar het station. In het oude stationsgebouw is een restaurant gevestigd en daarnaast is een modern station gebouwd. Het oude en het nieuwe gebouw passen totaal niet bij elkaar.

We lopen weer terug naar de auto en doen wat boodschappen, vooral om geld te wisselen voor de volgende tolweg.

Eerst gaat de rit een stukje noordwaarts over de E6 tot het plaatsje Tretten. Hier slaan we af naar weg nummer 254 richting Skeikampen. Hier begint de volgende tolweg, de Peer Gynt Vegen. Het blijkt achteraf niet nodig te zijn geweest om geld te wisselen, want we kunnen er weer 70 Kronen met de creditcard betalen.

De Peer Gynt Vegen loopt in noordwestelijke richting door de bergen. Deze weg hebben we in 1999 ook gevolgd, alleen was er destijds slechts 50 m zicht vanwege de mist. Toen hebben we niets van de omgeving gezien. Hoewel het nu ook geen prachtig weer is, kunnen we aardig ver kijken en van het schitterende afwisselende landschap genieten. We rijden door bossen en dan weer door kale hoogvlakten. Op het hoogste punt van de weg (1053 m) stoppen we en kijken we alle kanten uit.

Via Gålå, waar de tolweg eindigt, dalen we af naar Harpefoss waar we de E6 naar het zuidoosten volgen tot Ringebu. We rijden Ringebu een stukje voorbij om een Stavkerk te bekijken die langs een zijweg ligt. Terug in Ringebu nemen we in noordoostelijke richting de Friisvegen. Deze weg hebben we al gereden toen we de eerste keer op weg waren naar Koppang, maar hij loopt zo mooi over een bergrug, dat een tweede keer geen straf is. We slaan niet, net als de vorige keer, af naar de tolweg Vinjeveien, maar rijden door naar de E3 die we naar het zuiden volgen tot Koppang. Daar weten we onze verblijfplaats weer gemakkelijk te vinden.

We komen daar om 17:45 uur aan en verwarmen een gemakkelijke kant en klare diepvriesmaaltijd die overigens prima smaakt.

Daarna doen we niet veel anders dan lekker in een luie stoel zitten lezen en we gaan niet te laat naar bed.

 

Terug naar de routekaart

 

Woensdag 3 juli

Na de voor ons doen lange rit die we gisteren hebben gemaakt, blijven we vandaag thuis in onze prachtige woning waar we langzamerhand een beetje jaloers op worden. De ruime kamers, de serre, de veranda, de dubbele garage het gastenverblijf, het grote erf erom heen, enfin ruimte en geriefelijkheid alom. Maar gelukkig bedenken we ook een nadeel: het is erg veel werk om alles te onderhouden. Het geheel houten huis zal met enige regelmaat moeten worden geschilderd, het gras moet worden gemaaid en er zullen af en toe bomen moeten worden gerooid. Maar als je daar de tijd voor hebt, moet het geen al te groot probleem zijn.

Als we opstaan, is er veel blauwe lucht te zien, maar het trekt gauw dicht en er valt wat regen.

Huisbaas Gerard heeft enige dagen voordat wij kwamen, samen met een buurman, een grote boom omgezaagd die wat te dicht op het huis stond. Hij heeft ervoor gezorgd dat er flink wat boomstammen kort zijn gezaagd die klaarliggen om te worden gekloofd. Hij heeft Rob uitgelegd hoe de kloofmachine werkt. Het is een handig hydraulisch apparaat. Met een druk op de knop en het overhalen van een hendel schuift het blok hout naar een driehoekig stuk metaal dat het in tweeën splijt. Heel gemakkelijk. Rob is er enige uren mee bezig en de berg brandhout groeit gestaag. De berg boomstammen is nog niet weg, maar er komt vast nog wel een dag om ermee bezig te zijn.

Carla is weer druk bezig met het maken van foto's. Het is soms niet helemaal duidelijk wat ze overal in ziet. Ze fotografeert zelfs de auto van dichtbij die gisteren uiterst smerig is geworden van het rijden over natte onverharde wegen. Maar het resultaat van haar speurtocht naar mooie plaatjes mag er zijn. Ook doet ze nog wat huishoudelijke klusjes.

Na de miezerige ochtend, klaart het 's middags op en wordt het op de veranda behoorlijk warm. Tijd dus om lekker lui te gaan zitten zonnen en lezen.

De avondmaaltijd bestaat uit pannenkoeken. Het valt nog niet mee om een goed beslag van havermeel te krijgen, maar uiteindelijk lukt het en de pannenkoeken zijn erg lekker.

Na het eten duikt Carla weer in haar fotobewerkingsprogramma en Rob maakt het dagboek af. 's Avonds zoeken we een DVD uit en kijken we naar de Zweedse film "As it is in heaven".

 

Terug naar de routekaart

 

Donderdag 4 juli

Het weer valt opnieuw wat tegen. Het is de hele dag bewolkt en er valt af en toe wat regen.

's Morgens doen we het rustig aan. Tegen het middaguur doen we wat boodschappen in Koppang en lopen er wat rond. Het is niet bepaald een toeristisch ingesteld dorp, maar voor de bevolking is het aanbod goed: twee supermarkten, een hotel, twee restaurants, een benzinestation, scholen, een bibliotheek, een moderne gemeenschapsruimte met bioscoop, sporthal, e.d.

Carla heeft al enige dagen in haar hoofd dat ze een waterval wil fotograferen. Maar waar is die hier in de buurt? We herinneren ons dat we vorige week, onderweg naar Gerard en Madeleine, langs de Vinjeveien een bordje hebben gezien dat aangaf dat er een waterval te zien is. We zoeken op kaarten en op internet en het lijkt erop dat we ongeveer weten waar we dat natuurverschijnsel moeten zoeken, namelijk in het gebied Storfallet. Bij de lunch eten we wat radijsjes die Carla oogst uit het kasje dat Gerard enige tijd geleden heeft gebouwd. Hierna gaan we op pad. We moeten de Vinjeveien op en dus weer 90 Kronen tol betalen. Na ongeveer 11 km zien we inderdaad de betreffende verwijzing. We kunnen de auto gemakkelijk parkeren en een bordje wijst naar een wandelpad dat naar de waterval leidt. Het is een mooi bebost gebied langs de rivier de Trya. Na 10 minuten lopen zien we inderdaad de snel stromende rivier en een kleine waterval. Ondanks dat het geen formidabel neerstortend water is, ziet het er fraai uit. We zien nog een ander bordje dat een ander verschijnsel aanwijst. Het pad gaat zeer steil naar beneden. De bodem is nogal glad en rotsachtig, dus niet van enig gevaar ontbloot, maar Rob waagt het er toch op. Voorzichtig daalt hij af. Beneden bij de rivier aangekomen, ziet hij dat hij dat hij wat had gemist als hij het niet had gedaan. Het water wringt zich door een vrij nauwe kloof tussen loodrecht omhoog reikende rotsen. Een prachtig gezicht.

Rob klimt weer uit het dal en dan lopen we nog een stukje over het terrein en zijn alweer gauw bij de auto terug.

Na een klein rondritje keren we weer terug naar huis waar we het verder rustig aan doen. Carla doet de was en enige andere huishoudelijke taken. Rob klooft nog wat hout.

We eten een wokmaaltijd en 's avonds kijken we weer naar een film op DVD.

 

Terug naar de routekaart

 

Vrijdag 5 juli

Er is er een jarig en dat is Rob. En dat vieren we met een dagje uit naar Hamar. Om 10:15 uur vertrekken we voor een rit van bijna 120 km naar deze vrij grote stad. Het is goed weer: half bewolkt.

Onderweg stoppen we eerst voor een kop koffie met een gebakje in Elverum, zo'n 90 km vanuit Koppang. We blijven er niet zo lang, maar het ziet er uit als een gezellig stadje met een aardige winkelstraat.

In Hamar aangekomen zoeken we eerst een parkeerplaats waar we de hele dag kunnen staan. Op de meeste parkeerplaatsen geldt een maximum parkeertijd van 3 uur, maar we willen hier vanavond ook eten, dus dat is te kort. Net buiten het centrum vinden we toevallig een parkeergelegenheid die nog gratis is ook. Op het moment dat we de auto willen uitstappen, valt er een stevige bui die echter niet al te lang duurt. Daarna klaart het op en dat doet het gedurende de dag steeds meer. Het wordt een stralende dag met een aangename temperatuur.

We wandelen terug naar de binnenstad en gaan eerst naar de toeristeninformatie om te vragen hoe we bij de ruïne van de domkerk, het volkenkundig museum en het spoorwegmuseum komen. Hierover hadden we namelijk al iets gelezen en die attracties willen we bezoeken. Het blijkt dat ze, redelijk bij elkaar, op ongeveer 20 minuten lopen vanaf het centrum zijn gelegen.

Maar eerst is het al lang tijd voor een lunch. We eten een heerlijke wrap met kip (Carla) en zalm (Rob). Daarna gaat de wandeling langs de oever van de Furnes Fjord, een zijarm van het grote meer Mjøsa naar de musea. De oever bestaat uit een langgerekt park waar het goed toeven is. En dat doen dan ook veel mensen. Men zwemt zelf in het niet al te warme water.

Na een tijdje bereiken we het museumcomplex waar vooral de ruïne van de domkerk opvalt. Deze is geheel overkapt met een glazen koepel ter bescherming tegen erosie door de weersinvloeden. Dit zeer aparte bouwwerk werd ontworpen door de architect Kjell Lund.

De kathedraal was rond 1100 gebouwd maar werd in 1567 door de Zweden in brand gestoken. Sindsdien geven alleen de zuilen en bogen een idee van het oorspronkelijke uiterlijk. We kopen toegangskaarten bij een vriendelijke jongedame die vertelt dat ze zo dadelijk een miniconcert geeft. Ze zal dan enkele liederen zingen. Omdat we op dat moment de enige bezoekers zijn en het dus een privéconcert dreigt te worden, zeggen we dat we eerst even in de ruïne rondkijken, misschien komen er nog meer bezoekers. En dat is het geval. Kristin Skjønsberg, zo is haar naam, zingt met een engelachtige stem enige liederen die goed bij de kerkelijke omgeving passen. Tussendoor vertelt ze ook over de geschiedenis van de kerk. Heel bijzonder allemaal.

Vervolgens bezoeken we de nabij gelegen ruïne van een middeleeuws bisschoppelijk kasteel. Het is later in gebruik genomen door een boer die er schuren van maakte en de stenen van de ruïne ging verkopen. Op een zeker moment zijn de resten gered en is er een museum van gemaakt. Er worden allerlei archeologische vondsten en gebruiksvoorwerpen tentoongesteld. Vervolgens wandelen we over een soort openluchtmuseum, waar veel historische gebouwen staan, naar het spoorwegmuseum. Dat is niet al te groot, maar er zijn wat oude stationsgebouwen gerestaureerd en er staan uiteraard ook wat locomotieven en rijtuigen. Een van de locomotieven is de grootste die ooit in Noorwegen heeft gereden. Een kleinere locomotief rijdt nog over een smalspoortraject en daar kan men in meerijden. Slechts weinigen maken hiervan gebruik.

We wandelen terug naar het centrum en eten daar een eenvoudige maaltijd, bestaande uit een broodje met grilde zalm, salade en patat. Erg lekker. Na de maaltijd lopen we naar de auto en aanvaarden de terugreis naar Koppang waar we we om ongeveer 20:30 uur worden begroet door Pluis.

 

Terug naar de routekaart

 

Zaterdag 6 juli

Na de vrij uitgebreide bezigheden van gisteren, is het vandaag weer tijd om het wat rustiger aan te doen en daarom blijven we in de buurt ons vaste vakantieverblijf. Bovendien wil Rob het gras maaien.

Het is prachtig weer. Er is nauwelijks een wolkje te zien en het wordt in de loop van de dag zo'n 25 °C.

Na de koffie, waarbij het terras een prima verblijfplaats is, doen we boodschappen in Koppang. Op een pleintje staat een tent waarin men enige streekproducten, handwerk en kunst verkoopt. Wij kopen een rabarbertaart bij een vriendelijke dame die alles over haar zelfgemaakte gerechten uitlegt.

Terug in huis drinken we in de zon een tweede kopje koffie, nu met een stuk rabarbertaart erbij. En die smaakt heerlijk.

's Middags gaat Rob de ongeveer 1200 m² aan grasvelden rond het huis maaien. Dat is ongeveer 80 keer zo veel als de postzegel die wij ooit in de achtertuin hadden. Maar gelukkig is er een motormaaier. Gerard heeft hem uitgelegd hoe het apparaat werkt. Na enig nadenken hoe het allemaal zit, start Rob de Husqvarna en gaat aan het werk. Het gaat goed tot de tweede bocht die hij moet maken. Dan blijkt het stuur van de maaier niet meer te werken. Hoe hij er ook aan draait, hij rijdt zo de beplanting in. Hij kan nog net op tijd stoppen om verdere schade te beperken. Het blijkt dat er iets mis is in de overbrenging van het stuur naar de wielen. Dan het apparaat maar terug duwen naar de garage en kijken wat er aan de hand is. De stuurinrichting werkt met kabels die vanaf het stuurwiel naar de wielen leiden. De kabels zijn van de stuurstang afgegleden. Rob belt Gerard om te vragen of hij raad weet. Gerard laat weten dat hij dit nog niet eerder heeft meegemaakt en kan alleen maar naar een technisch bedrijf in Koppang verwijzen dat echter op zaterdagmiddag gesloten is. Dan duikt Rob zelf maar onder het apparaat. En om een lang verhaal kort te maken: het lukt hem na ongeveer twee uur met veel moeite de kabel weer op zijn plaats te krijgen. Het lijkt er sterk op dat de kabel in het gebruik is uitgerekt en daarom "uit de kom" is geschoten.

Carla is ondertussen druk doende met het verzorgen van de planten en de gewassen in het kasje. En met veel geduld legt ze ook de bloemetjes met bijtjes en vlindertjes op de plaat vast. Ze is er de nodige uurtjes mee bezig voordat ze tevreden is over het resultaat.

Nadat Rob de maaimachine weer in elkaar heeft gezet, gaat hij weer aan het werk, maar houdt er bij elke bocht rekening mee dat het weer mis kan gaan. Maar dat gebeurt gelukkig niet hij maait alle grasvelden. Carla legt alles vast op video en foto.

Aan het eind van de middag is het tijd om op het terras van het prachtige weer te genieten. Rob zoekt, zoals we van hem gewend zijn, al gauw een schaduwplekje op, maar Carla blijft van de zon genieten.

Als avondmaaltijd gaan we barbeknoeien. Om het niet al te moeilijk te maken en te voorkomen dat we met allerlei briketten of houtskool aan de gang moeten, heeft Gerard een elektrische BBQ klaargezet waarop we de etenswaren klaarmaken. Vanmorgen hebben we van alles ingeslagen, zoals burgers, zalmfilet en worstjes. En ook de vrieskast van de familie Maat heeft lekkere dingen in voorraad, bijvoorbeeld spekjes,  Met stokbrood, salade, een wijntje en een biertje erbij is de maaltijd compleet.

's Avonds is het weer prettig vertoeven in de serre met een boek erbij.

 

Terug naar de routekaart

 

Zondag 7 juli

Na alle beslommeringen van gisteren, doen we het vandaag maar weer eens kalm aan. Het is tenslotte ook nog eens zondag en daar hoort, althans volgens sommigen, rust bij. Dat betekent kalmpjes aan ontbijten, koffie drinken op het terras, boekje lezen. En dat bij prettige weersomstandigheden: slechts enkele vriendelijke wolkjes en een zeer aangename temperatuur.

En voordat je het weet, is het, ondanks dat we niet echt druk bezig zijn, alweer lunchtijd.

Maar om nu helemaal niets te doen, lijkt ons ook niet alles. Dus daarom maken we 's middags een wandeling richting Koppang, langs de Stai-Tryaveien, de weg waaraan Gerard en Madeleine wonen. Zo komen we langs het huis van de naaste buren die op ongeveer 150 m afstand wonen en beklimmen we een heuvel om wat foto's te maken van het uitzicht op het dal van de rivier de Glåma en de hangbrug die naar Koppang leidt. We wandelen tot we bij het riviertje de Trya komen en dat is opnieuw een punt waar foto's kunnen worden gemaakt. Het is bijna niet voor te stellen dat dit riviertje enige weken geleden bijna buiten zijn oevers trad. Elders in de omgeving, langs een andere rivier, werden huizen compleet door het water verwoest. Nu ziet het er allemaal vriendelijk uit.

Terug bij het huis, is het terras weer een prima verblijfplaats. Het is er zo warm dat we de parasol opzetten. Een windje zorgt voor wat verkoeling.

We eten, uiteraard ook buiten, lasagne met een drankje erbij. En we vinden weer een DVD waarmee we de avond doorbrengen.

 

Terug naar de routekaart

 

Maandag 8 juli

Het is alweer een dag met prachtig weer. Iets minder warm dan gisteren, maar nog steeds heel aangenaam. Bijna geen wolkje te zien en een temperatuur van ruim 20 °C.

We willen een wandeling maken in de buurt van Koppang. We vragen bij een camping (met een Nederlandse eigenaar) of er langs de rivier de Glåma een voetpad loopt, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Men wijst ons echter wel op een wandeling naar een uitzichtpunt, de Hammarkollen. Daar zullen we dan heen gaan, maar eerst drinken we een kopje koffie in Koppang. Als we weer verder willen rijden, blijken de slagbomen van de spoorlijn te zijn gesloten en ze gaan voorlopig niet meer open ook. Na ongeveer tien minuten te hebben gewacht, rijden we naar een andere spoorwegovergang waar de bomen juist open gaan.

We rijden naar de Gamle Kongevegen, ofwel de Oude Koningsweg en parkeren de auto bij een boerderij. Daar vandaan gaat een pad steil omhoog naar de Hammerkollen waar we een prachtig uitzicht hebben op het dal van de rivier. Vanaf dit punt loopt een pad naar de oever van de rivier dat we volgen. Overal staan bloemen waar vlinders en bijen hun nectar in vinden. Dan komen we op de Oude Koningsweg waarlangs allerlei informatiepanelen staan die de geschiedenis van deze weg vertellen en laten zien wat er allemaal langs deze weg te zien was en soms ook nog zichtbaar is. Het is een leuke wandeling langs een oude krachtcentrale, een stenen brug over een riviertje met een watervalletje, een school en andere cultuurhistorische zaken. Langs de oude weg staan stenen die de kant van de weg markeren. Na een wandeling van een uurtje komen we weer bij de parkeerplaats en rijden weer naar Koppang om boodschappen te doen. Weer zijn de spoorbomen gesloten. Ook bij de tweede spoorwegovergang. Na een kwartier wachten rijden we door naar een derde overgang waar we over kunnen. De twee andere overgangen zijn inmiddels ook voor het autoverkeer beschikbaar. Waarom de bomen zo lang gesloten blijven, is voor ons een raadsel. Maar de plaatselijke bevolking accepteert het blijkbaar gemoedelijk, dus het zal wel vaker voorkomen. Enfin, we kunnen boodschappen doen en daarna staan de bomen gelukkig nog open.

Thuis wacht het terras weer op ons. En er staat een SMS'je op de telefoon dat zegt dat Gerard en Madeleine morgen weer thuis komen. De vakantie was mooi, maar het was genoeg zo. We zullen ze weer hartelijk ontvangen.

Na het avondeten klooft Rob het resterende brandhout en Carla verzorgt de plantjes.

 

Terug naar de routekaart

 

Dinsdag 9 juli

Het is vandaag grotendeels bewolkt, maar 's middags breekt de zon weer door.

Gerard en Madeleine komen in de loop van de dag weer terug van hun vakantie, maar ze hebben ons op het hart gedrukt dat we niet thuis moeten blijven om ze op te wachten. Na de koffie gaan we dan ook een wandeling in de buurt maken. Niet ver van huis is een gebied waar men 's winters kan langlaufen, maar waar het ook 's zomers goed toeven is. We rijden een klein stukje richting Koppang, zetten daar de auto neer en trekken de heuvels in. Er zijn wandelingen uitgezet tussen 3 en 15 km, maar omdat de bordjes die de routes aangeven, niet allemaal meer aanwezig zijn, lopen we maar een eind heen. De wandeling loopt door bossen en heuvels met af en toe een vergezicht. Maar wat vooral opvalt is de mooie begroeiing. Prachtige bloemen, paddenstoelen en vooral ook veel, heel veel mos. Onderweg eten we de meegebrachte boterhammen op. We wandelen ongeveer 2 uur, dus we zullen wel zo'n 7 km hebben afgelegd. Aan het eind van de wandeling ontvangen we een sms'je van Gerard en Madeleine waarin ze aankondigen dat ze om ongeveer 15:00 uur thuiskomen.

We doen nog wat boodschappen en gaan weer naar huis. Als Gerard en Madeleine thuiskomen, begroeten we elkaar weer hartelijk. Ook Pluis krijgt uiteraard de nodige aandacht. De auto wordt leeg gehaald en we hebben weer heel wat te bepraten op het terras. Omdat de weersomstandigheden aangenaam zijn, gaan we BBQen. Helaas vallen de eerste druppels als we aan tafel gaan, maar de grote parasol is ook regenbestendig, dus we kunnen buiten blijven eten.

Na de maaltijd bekijken we vakantiefoto's en -video's van Gerard en Madeleine. We zien prachtige landschappen. Ook bekijken we de opnamen die Carla van Rob heeft gemaakt toen hij het gras maaide en bijna uit de bocht vloog.

We raken niet uitgepraat over de belevenissen van de afgelopen dagen. Maar morgen komt er weer een dag om daarmee verder te gaan.

 

Terug naar de routekaart

 

Woensdag 10 juli

Voor de familie Maat betekent deze dag onder meer het opruimen van de vakantiespullen, de was doen en kijken hoe alles rond het huis erbij staat. Hoe gaat het met de plantjes? Hoe staan de groenten erbij? Zijn de tomaatjes al rood? Nou, dat nog niet, maar ze bekijken alles vol bewondering en zijn verrast hoe alles is gegroeid.
Het ontbijt met z'n vieren is weer erg gezellig zodat het alweer snel koffietijd is en daarna is de lunchtijd gauw aangebroken.

's Middags gaat Gerard de paden op het "achtererf" maaien die Rob niet aandurfde vanwege de problemen met de stuurinrichting van de maaimachine. En jawel hoor, na een tijdje laat het stuur het ook bij Gerard afweten. Hij zet samen met Rob het apparaat met vereende krachten op zijn kant en door eendrachtige samenwerking weten ze het euvel in een half uurtje te klaren. Rob weet al enigszins hoe de reparatie moet plaatsvinden. Daarna kan Gerard weer verder maaien en hij zegt dat het stuur nog nooit zo soepel heeft gewerkt.

De dag begon aanvankelijk met veel bewolking, maar het klaart steeds meer op zodat het terras weer volop kan worden gebruikt om op te zitten en bij te kletsen. Zo schiet de dag voorbij zonder dat we vreselijk druk in de weer zijn. Pluis is ook zichtbaar blij dat haar baasjes weer thuis zijn, want nu mag ze af en toe weer op het 40.000 m² grote landgoed van Gerard en Madeleine rondlopen.

Als avondmaaltijd maakt Carla kip-monchou, hoewel monchou in Noorwegen niet te koop is. Maar met een ander soort roomkaas smaakt het net zo lekker.

's Avonds volgen er dan nog wat filosofisch getinte en tamelijk diepgaande gesprekken over het leven na beëindiging van de taken bij een werkgever (hoewel dat niet voor Madeleine geldt) en later op de avond is het dan weer tijd voor een stukje vakantiefilm met een drankje erbij.

En voor we het weten is het alweer bedtijd. 

 

Terug naar de routekaart

 

Donderdag 11 juli

We maken een lange wandeling vanaf het landgoed van Gerard en Madeleine, genaamd Egga, hetgeen betekent "het Ei". Achter de tuin ligt op het erf namelijk een heuvel die de vorm van een ei heeft. We dalen vanaf deze heuvel steil af naar het dal van de rivier de Glåma. Het is een lastige afdaling, maar we redden het allemaal. We steken de E36 over en proberen de oever van de rivier te bereiken. Dat is nog een hele zoektocht. Maar nog lastiger is het om het pad langs de oever te volgen. Enige maanden geleden heeft het namelijk zo veel geregend dat de rivier buiten haar oevers is getreden waardoor het pad op sommige stukken onbegaanbaar is geworden door aangespoelde boomstammen en weggeslagen grond. We moeten daardoor het pad verlaten en langs een wei met koeien lopen die is afgezet met schrikdraad. Uiteindelijk kunnen we weer langs de Glåma lopen en komen we tenslotte bij de monding van de rivier de Trya. We volgen dit riviertje stroomopwaarts en bij de camping langs de E3 eten we een ijsje. Dan is het nog een stukje over de Stai-Tryaveien naar het huis van Gerard en Madeleine. We zijn dan bijna drie uur onderweg geweest. Het was een avontuurlijke en mooie wandeling.

Carla gaat naar bed want ze heeft hoofdpijn gekregen. De anderen zoeken nog een behoorlijke tijd naar Pluis die in het bos op jacht is gegaan.
Gerard maakt heerlijke Italiaanse tomatensoep en spaghetti. Na het avondeten gaat Carla weer vroeg naar bed. De avond brengen we verder rustig door.

 

Terug naar de routekaart

 

Vrijdag 12 juli

Het is vandaag schitterend weer: onbewolkt en een hoge temperatuur. De bedoeling was dat we vandaag naar het stadje Røros zouden gaan, maar helaas heeft Carla nog steeds hoofdpijn, dus dat plan gaat niet door. Later knapt Carla gelukkig weer op, maar het is dan te laat om naar Røros te gaan. Bovendien houdt Carla het vandaag een beetje rustig.
Gerard en zijn buurman hebben onlangs een boom omgezaagd. Een groot deel daarvan dient als brandhout, maar een deel van de stam hebben ze bewaard. Deze moet dienen als draagkolom voor de wand tussen de kamer en de serre die Gerard en Madeleine willen wegbreken. De stam moet een tijd drogen en te zijner tijd worden ontdaan van de bast. Gerard en Rob zijn al vele dagen van plan de stam te verplaatsen van de plek waar hij is omgezaagd naar de garage waar hij kan drogen. Het is een meer dan 30 cm dikke en 2 meter lange en daardoor behoorlijk zware stam. Het verplaatsen gaat gepaard met grote krachtsinspanningen. Maar samen lukt het en uiteraard wordt dit op video en foto vastgelegd. Een biertje gaat er daarna wel in. Madeleine boetseert van klei een mooie oude mannenkop en Gerard gaat wat grasranden trimmen. Rob en Carla doen nog wat boodschappen. We eten wat eenvoudiger dan gisteren, namelijk een hamburger met patat, maar het smaakt er niet minder om. Daarna maakt Gerard een kampvuur op het erf waar we tot laat in de avond genieten van het buitenleven. We kletsen ook weer heel wat af.

 

Terug naar de routekaart

 

Zaterdag 13 juli

Carla is weer helemaal beter. We staan vroeg op, ontbijten vlot en vertrekken naar Røros. Deze plaats ligt 160 km noordwaarts, maar we vervelen ons niet tijdens de 2½ uur die de rit duurt. De omgeving is prachtig. Wel begint het onderweg te spetteren en als we rond het middaguur in Røros aankomen, regent het behoorlijk. We lopen snel naar een winkelcentrum waar we als lunch een broodje eten. Dan lopen we, ondanks de regen, het leuke stadje in en kijken onze ogen uit naar de mooie gebouwen met leuke winkeltjes. We bezoeken het aardige kerkje waar een voormalige zeeman iets vertelt over de geschiedenis. Zijn ogen glimmen als hij vertelt dat hij tijdens zijn voormalige werk in Rotterdam en Katendrecht is geweest.

We bezoeken de Smelthytte waar tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw kopererts werd verwerkt dat in de bergen in de omgeving werd gedolven. Er zijn veel werkende houten modellen gemaakt die laten zien hoe dit vroeger plaats vond. Daarna rijden we ongeveer 13 km oostwaarts naar de Olavsgruva, een van de koperertsmijnen in de omgeving. Deze is als museum ingericht. We dalen onder leiding van een gids in de mijn af die met tussenpozen tussen 1650 en 1972 in gebruik is geweest. Het is in de mijn slechts 5 °C en erg vochtig. De gids vertelt ons het een en ander over de geschiedenis van de mijn en onderweg zien we oude werktuigen. Maar we kijken onze ogen ook uit naar de rotsformaties die in vele kleuren hebben.

Na deze belevenis rijden we terug naar Røros waar we een restaurant opzoeken voor de avondmaaltijd. Het is een uiterst gezellige tent met veel houtwerk. Overal zijn oude gebruiksvoorwerpen en muziekinstrumenten uitgestald. Maar wat nog belangrijker is: het eten is er heerlijk.

Na de maaltijd rijden we weer terug naar Koppang. In Nederland zouden we het niet in ons hoofd halen om 320 km te rijden om een stadje te bezoeken, maar hier in Noorwegen liggen de plaatsen nu eenmaal verder uit elkaar. Bovendien zijn de wegen uiterst rustig en het rijden gaat dan ook heel ontspannen.

 

Terug naar de routekaart

 

Zondag 14 juli

We maken er weer een rustige dag van. We staan tamelijk laat op. Het weer is goed: half bewolkt met een aangename temperatuur. Gerard maakt een lekker ontbijt klaar, dat onder meer bestaat uit gebakken eieren met bacon. Madeleine en Carla wisselen foto's uit die ze de afgelopen periode hebben gemaakt. Rob stofzuigt de auto en Gerard verzorgt zijn gewassen. Pluis gaat weer op jacht op het terrein en komt met twee muizen thuis. Carla en Rob pakken alvast wat spullen in. En uiteraard drinken we gezamenlijk koffie op het terras. Voordat we het weten is het alweer tijd voor de lunch en zo gaat de dag in een sneltreinvaart voorbij. Carla kan het niet laten om nog één keer het erf rond het huis op te gaan en foto's te maken. De bloemetjes en de paddenstoelen komen er weer fraai op te staan. Rob probeert de achterstand met het schrijven van dit dagboek in te halen. Ook Gerard en Madeleine zoeken af en toe de computer op om wat te skypen en te e-mailen.

Gerard maakt voor de laatste keer een heerlijke avondmaaltijd klaar van rosbief met een pepersaus, gebakken aardappeltjes en verse sla met paprika uit eigen tuin.

De laatste gezamenlijke avond tijdens deze vakantie geeft weer aanleiding tot indringende gesprekken. We evalueren de vakanties en komen onder meer tot de conclusie dat het toch wel bijzonder is dat het tussen ons zo goed klikt, ondanks dat we elkaar (behalve Madeleine en Rob) nog maar zo relatief kort kennen. We spreken af dat we ons samenzijn op de een of andere manier over niet al te lange tijd zullen voortzetten.

En dan is het weer de hoogste tijd om naar bed te gaan.

 

Terug naar de routekaart

 

Maandag 15 juli

Van Koppang naar Oslo

 

Helaas is de dag aangekomen dat we afscheid moeten nemen van Gerard, Madeleine en Pluis. We ontbijten nog één keer samen en dan pakken we alles in. We menen het van harte als we afspreken elkaar weer gauw te ontmoeten en dan rijden we zwaaiend weg.

We hebben de E3 naar het zuiden voor een groot deel al gereden toen we naar Hamar gingen en daarom volgen we nu de oostelijke oever van de rivier de Glåma. In Rena stoppen we voor een kopje koffie in een eenvoudige gelegenheid. Het stadje stelt niet al te veel voor, maar het heeft wel een mooie kerk. In Elverum pakken we weer de E3 op en even buiten de stad zoeken we een picknickplaats op om ons boterhammetje op te eten. Voor Hamar slaan we af richting Oslo. Aanvankelijk gaat het vlot, maar zodra we langs de Mjøsa rijden, wordt er over een grote afstand aan de weg gewerkt om er een autosnelweg van te maken en daarom is het tempo behoorlijk laag. Maar wat geeft dat? We hebben vakantie en alle tijd. We stoppen onderweg nog één keer om te rusten en dan zijn we al gauw in Oslo. Het is, ten opzichte van wat we de afgelopen weken gewend zijn, behoorlijk druk, maar we vinden Hotel Park Inn Radisson toch vrij gemakkelijk. Het ligt aan de rand van het centrum en heeft geen parkeergelegenheid, dus daarom zetten we de auto in een parkeergarage in de buurt. We schrikken ons een hoedje als blijkt dat dat deze garage meer dan € 40,00 per 24 uur kost. We gaan naar de toeristeninformatie en kopen twee Oslo-cards die korting geven op onder meer musea, restaurants en ook parkeerplaatsen. Maar dan alleen de parkeergelegenheden op straat waar men slechts enkele uren achter elkaar mag parkeren. We halen de auto weer uit de parkeergarage en zetten hem vlak voor het hotel. De Oslo-card geldt voor die parkeerplaats en vanaf 18:00 uur is het parkeren gratis, dus voorlopig staat hij daar tot morgenochtend goed.

We lopen de stad in en gaan eten bij "Peppes Pizza". Daar bestellen we een grote pizza die meer dan voldoende is voor twee personen. Bovendien krijgen we 20% korting op onze Oslo-card. De pizza is heerlijk. Na het eten lopen we de Karl Johans gate is, een winkelstraat die ook 's avonds nog heel gezellig is. De meeste winkels zijn nog open en de restaurantjes zijn goed bevolkt. We gaan verder naar het Operahouse. Dat is een uiterst modern gebouw dat rond 2005 is gereedgekomen. We kunnen langs een enorme hellingbaan het dak bestijgen. Het is in tekst niet te beschrijven wat je dan beleeft. Je moet het echt zelf hebben gezien.

Vervolgens wandelen we weer terug naar het hotel, schrijven wat in dit dagboek en lezen nog wat.

 

Terug naar de routekaart

 

Dinsdag 16 juli

Het is bewolkt en af en toe spettert het een klein beetje, maar dat weerhoudt ons er niet van een aantal bezienswaardigheden in Oslo te bezoeken. We rijden eerst met de auto naar het Vigelandmuseum. Daarin laat men zien hoe de beeldhouwer Gustav Vigeland te werk ging. We zien hoe de beelden tot stand kwamen. Veel van de oorspronkelijke modellen en schetsen die hij eerst maakte, zijn hier aanwezig. Het is ongelooflijk hoeveel beelden, vrijwel allemaal naakten, deze man maakte. Weliswaar liet hij veel van het hakwerk over aan anderen, maar de gipsmodellen maakte hij allemaal zelf. Vervolgens lopen we naar het nabij gelegen Vigelandpark waar we een enorm aantal beelden van hem kunnen zien. We zijn hier nu voor de derde keer, maar het blijft boeien. De grote schare bezoekers bewondert vooral de 17 meter hoge monoliet waarin 121 menselijke figuren zijn verwerkt.

Het volgende doel is het volksmuseum waar we met de bus heen gaan. Het is een groot complex met tentoonstellingen over fotografie en kleding en een openluchtmuseum waarin tal van oude gebouwen zijn ondergebracht die elders zijn afgebroken en hier weer zijn opgebouwd. Overal lopen mensen in klederdrachten rond en er wordt zelfs een demonstratie van volksdansen gegeven. Het is prachtig allemaal.

Dan lopen we naar de aanlegsteiger van het veerbootje dat ons weer naar de haven brengt en ons vlak voor het stadhuis af zet. Dat stadhuis bezoeken we ook. Aan de buitenkant is het al een bijzonder gebouw, maar binnen is het nog veel mooier. Met gigantische muurschilderingen die de geschiedenis van Oslo weergeven. Ook de vertrekken op de bovenverdieping met wandtapijten, schilderijen en (alweer) muurschilderingen zijn een bezoek meer dan waard.

Dan is het tijd om de tram te nemen om de auto weer op te halen en op een parkeerplaats voor het hotel te zetten. Gelukkig gaat daar al snel iemand weg.

Na een korte stop op de hotelkamer pakken we de bus naar de "Mathallen", zo'n 1,5 km ten noorden van het centrum. Madeleine had ons hier op gewezen. Het is een oude fabriekshal waarin allerlei eettentjes en voedselwinkels zijn ondergebracht. Rond deze hal is men druk bezig een flink aantal appartementencomplexen en hotels uit de grond te stampen zodat dit aanvankelijk verloederde stadsdeel een dure wijk wordt. We eten lekker in een van de eettentjes.

We wandelen terug naar het centrum en slenteren daar nog wat rond. Tenslotte gaan we, aardig vermoeid, weer terug naar het hotel.

 

Terug naar de routekaart

 

Woensdag 17 juli

Van Oslo naar Kiel

 

We staan niet te laat op, want we willen, voordat we naar de boot gaan, nog de Akershusvesting en bijbehorende kasteel bezoeken. Het complex ligt op 10 minuten lopen vanaf ons hotel, dus dat komt goed uit. We nuttigen opnieuw een smakelijk ontbijt en rond 10 uur zijn we in de vesting. Na een kort bezoek aan het informatiecentrum, staan we al snel op de hoge omwalling en hebben daar een mooi uitzicht over de haven van Oslo. We komen er achter dat het fort nog steeds een militaire bestemming heeft, want er staan en lopen soldaten op wacht. We bezoeken vervolgens het kasteel dat oorspronkelijk uit de 13e eeuw dateert, maar dat in de loop der jaren heel wat veranderingen heeft ondergaan. Nu is het een museum en een aantal zalen wordt als representatieruimten voor de regering gebruikt. Verschillende kamers zijn zeer groot en mooi ingericht. Ook kunnen we zelfs het mausoleum bezoeken waar enige leden van koninklijk huis liggen begraven.

Om 11:15 uur zijn we weer terug in het hotel waar we onze spullen bij elkaar rapen, afrekenen en vertrekken. Het was een mooi hotel met een ruime kamer en zeer gunstig gelegen in de binnenstad. We rijden naar de vertrekplaats van de veerboot die ons naar Kiel in Duitsland zal brengen. Het is erg druk, maar we staan al snel in de rij te wachten tot we aan boord kunnen. Op de parkeerplaats eten we de voor ons laatste Noorse geld gekochte bagels op.

Vanaf 12:45 uur begint het inschepen op de ferry, genaamd "Color Magic" van Colorline. Als we vanaf het autodek met de lift naar boven gaan en uitstappen op de verdieping waar onze hut is, kijken we al direct over een enorme promenade die over een lengte van 163 m over het middenschip loopt en drie verdiepingen (9 m) hoog is. Er langs liggen voornamelijk winkeltjes en eetgelegenheden. De foto rechts is echt op het schip genomen. Aan de voor- en achterkant van het schip liggen een verdieping lager gigantische restaurants. Maar eerst gaan we naar onze hut die dit keer geen zeezicht heeft, maar uitkijkt over de promenade en een van de restaurants. Het is schitterend allemaal.

Na een kort verblijf in onze hut, gaan we naar het zonnedek op de achterkant van het schip. Overal staan ligbedden en stoeltjes die allemaal in gebruik zijn. Hier vandaan zien we het schip vanaf de kade vertrekken en hebben we een fraai uitzicht op de skyline van Oslo. Laat in de middag gaan we naar een van de restaurants waar we het diner hebben geboekt. Het restaurant strekt zich uit over de volle breedte van het schip en is ca. 90 meter lang. Er kunnen honderden mensen tegelijk eten. En wat voor eten! Het is een overweldigend uitgebreid buffet waar we zo veel kunnen eten als we willen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er. Tientallen soorten vis en vlees, waaronder kreeft, mosselen en (namaak?)kaviaar. Maar uiteraard ook allerlei soorten voorafjes en toetjes: onder meer allerlei soorten kazen, taarten en fruit. We genieten van het heerlijke eten, terwijl we uitkijken over een vrij gladde zee.

Na het eten kopen wat in de taxfree shop en lopen we rond op het schip. Er is een zwembad, een fitnessclub, een bioscoop, diverse lounges en een discotheek. En natuurlijk is er een casino en zijn er bars. Ook treden er verschillende artiesten op, maar die laten we dit keer aan ons voorbij gaan. We gaan nog wel een keer een van de buitendekken op, maar het waait er nu behoorlijk. Dat krijg je op een schip dat met een snelheid van ca. 32 km/h vaart.

We gaan niet al te laat naar onze hut terug waar we nog wat lezen en het reisverslag aanvullen.

 

Terug naar de routekaart

 

Donderdag 18 juli

Van Kiel naar Haarlem

 
De "Color Magic" is een schip dat in 2007 is gebouwd. Het is 224 m lang en 35 m breed. Het heeft 15 dekken, 1015 hutten en 8 restaurants en tal van (taxfree) winkels. Er kunnen 2700 passagiers en 550 auto's mee en het lijkt er op dat dit aantal aardig wordt gehaald.
De vaartocht verloopt rustig. Op het Skagerak was er enige deining, maar dat schijnt normaal te zijn. We worden tamelijk vroeg wakker, douchen en ruimen alvast onze spullen op. Dan gaan we naar het restaurant om te ontbijten. Dat is weer een zeer uitgebreid buffet. Net als bij het diner is er van alles te eten, van een voor ons gebruikelijke maaltijd, tot een Engels ontbijt en ook veel vis en vlees. Te veel om op te noemen. Na het ontbijt begeven we ons naar het zonnedek waar we een mooi uitzicht hebben op de Duitse kust en de aankomt in de haven van Kiel. Omdat het in de haven nogal druk is, vaart de Color Magic erg langzaam en komt hij met een kwartier vertraging om 10:15 uur aan. Dan volgt het gebruikelijke wachten in de auto tot we van het schip af kunnen. Dat gaat redelijk vlot en de douane stelt niets voor. Ze staan alleen maar een beetje te kijken.
We gaan het centrum van Kiel in, parkeren de auto en drinken koffie met (om het af te leren) een taartje en kopen broodjes voor onderweg in het grote warenhuis Karsta
dt. Dan is het intussen 11:30 uur voordat we uit Kiel vertrekken voor de 580 km lange reis naar huis. We besluiten niet via Osnabrück te gaan, zoals op de heenreis, maar via Groningen en de Afsluitdijk. Dit is iets langer, maar we verwachten dat de wegen rustiger zijn. We stoppen enige keren onderweg, onder meer in Kornwerderzand waar we tot de conclusie komen dat Nederland, met de scheepjes op het IJsselmeer, ook mooi is.
De hele reis verloopt voorspoedig en zonder oponthoud tot... net voorbij Alkmaar. Bij Akersloot heeft kennelijk een aanrijding plaatsgevonden waarbij veel glas op de weg is gekomen. We staan bijna een uur in de file. En dat zo vlak bij huis. Daarom zijn we pas om ongeveer 19:00 uur in Haarlem.
Een van de tradities tijdens onze vakanties is om één keer bij McDonald's een hamburger te eten. En dat is er deze vakantie tot nu toe niet van gekomen. Daarom doen we het maar aan het eind van de reis
in Santpoort voordat we naar huis gaan. Geen hamburger deze keer, maar een wrap die nog lekker smaakt ook.
Het huis ziet er door de goed zorgen van Peter ongeschonden uit. We pakken alles uit, bellen en sms'en enige familieleden en vrienden dat we weer thuis zijn, bedanken Peter voor het oppassen en dan is onze vakantie voorbij. 

Terug naar de website