Terug naar de website

Dit jaar brengen we (Carla, Rob en Yvonne, de zus van Carla) de vakantie door in Noorwegen.
Op 15 en 16 juli rijden/varen we via Duitsland naar Noorwegen. We bezoeken Oslo enkele dagen en daarna passen we in Koppang op het huis en de kat Pluis van Gerard en Madeleine, vrienden van Carla en Rob. Ook maken we een flink aantal tochtjes in de omgeving. Op 7 en 8 augustus rijden/varen we via Duitsland weer terug naar huis.

Met deze impressie hopen we je een klein beetje van de sfeer te laten proeven.

Op de kaart hieronder staat de route van Haarlem naar Koppang.


Je kunt hieronder op de foto's klikken om (meestal) grotere exemplaren te bekijken.
Klik vervolgens op de grote foto om terug te keren naar het reisverslag.

Zaterdag 15 juli

Van Haarlem via Alkmaar naar Kiel

Nadat we de bagage hebben ingepakt, vertrekken Carla en Rob richting Alkmaar om Yvonne op te halen. We drinken koffie bij haar en gaan dan om 9:30 uur gedrieën richting Kiel in Duitsland.
Onderweg stoppen we bij de Nederlands-Duitse grens om als lunch de meegebrachte broodjes op te eten. In de buurt van Hamburg hebben we een sanitaire stop en drinken we wat. Het is aardig druk, vooral rond Hamburg. Daar schiet het niet op en dat gaat door tot we bijna in Kiel zijn.
Het weer is tamelijk wisselvallig. Vaak zonnig, maar ook enkele buien. In Kiel overnachten we omdat we de volgende dag al om 12:00 uur bij de boot naar Noorwegen moeten zijn. De reis van Haarlem naar Kiel is te lang om er in één dag heen te gaan.
In de stad tanken we en dan zijn we vlakbij ons Basic-hotel. Het kost wat moeite om de ingang van onze overnachtingslocatie te vinden, maar dan zien we een boodschap op de deur dat de receptie vandaag gesloten is en dat we moeten inchecken bij hotel Astor om de hoek. Daar kan men onze reservering aanvankelijk niet vinden, maar nadat we de bevestiging hebben laten zien, komt men er toch uit. We ontvangen de sleutel van de kamer. Ons hotel is echt “basic”, maar de kamer is schoon. We kunnen de auto voor de deur laten staan omdat er in het weekeinde geen parkeerverbod geldt.
Na ons wat te hebben opgefrist, lopen we de binnenstad in. Die begint om de hoek van het hotel. Het is aardig druk en er treden wat straatartiesten op. We zoeken een eetgelegenheid op, waar we heerlijke schnitzels (Yvonne en Carla) en kipfilet (Rob) eten. Daarna lopen we langs een promenade waar allerlei tentjes staan waar je kunt genieten van kaas en wijn. Op een groot scherm wordt een opera vertoond, maar die voorstelling houden we snel voor gezien.
Terug in het hotel duiken we snel ons bed in. Het is een lange dag geweest.

Zondag 16 juli

Van Kiel naar Oslo

Het ontbijt is op de tiende verdieping van hotel Astor. We hebben een fraai uitzicht op de haven en het eten is heerlijk.
Hierna pakken we ons boeltje bij elkaar en laden alles weer in de auto die we daarna even voor het hotel Astor parkeren. We drinken koffie bij Starbucks, het enige tentje dat deze zondagochtend open lijkt te zijn.
 We zorgen ervoor dat we bijtijds bij de veerboot van “Colorline” zijn. Het schip, genaamd “Color Fantasy”, is meer dan 220 m lang en kan 2400 passagiers vervoeren. Hij vertrekt om 14:00 uur, maar we moeten er al om 12:00 uur zijn. We staan meer dan een uur in de rij voordat we erop mogen. Dus twee uur tevoren inchecken lijkt wat overdreven.
 We zoeken onze driepersoons hut op. Hij heeft een tweepersoons bed en een slaapbank die echter niet is uitgeklapt. Het kost ons veel moeite oom dat voor elkaar te krijgen, maar uiteindelijk lukt het Yvonne. We verkennen het schip. Vooral de 120 m lange promenade met vele winkeltjes en eetgelegenheden is, net als enige jaren geleden, een belevenis. Buiten is het te koud om te gaan zitten, maar we blijven toch een aardig tijdje aan dek om de afvaart mee te maken en het uitzicht te bewonderen.
 ’s Avonds genieten we van een uitgebreid en heerlijk diner-buffet in een van de twee grote restaurants die het schip rijk is. Om 21:00 uur is er in een zeer grote “schouwburg”zaal een show, “Rythm of the Night”, waarin tien professionele jongelui een daverende uitvoering geven met veel zang en dans, vooral gebaseerd op bekende artiesten uit de jaren zestig en zeventig.
Daarna zijn we weer aan onze nachtrust toe.

Maandag 17 juli
Carla wordt al om 6:30 uur wakker en besluit op te staan, zich te wassen en het dek op te gaan om foto’s te maken. Het is een stralende dag en het schip vaart over de Oslofjord tussen de heuvels door. Een prachtig gezicht.
Terug bij de hut ziet ze dat Yvonne en Rob ook zijn aangekleed en gaan we ontbijten. Dat is ook weer zeer uitgebreid en smakelijk.
We pakken onze spullen in en gaan aan dek om de aankomst in Oslo gade te slaan. Om 10:00 uur meert het schip af en begint het ontschepen. Dat gaat tamelijk vlot.
We rijden eerst naar de toeristeninformatie die in het treinstation is ondergebracht. Het is behoorlijk druk en we moeten nogal lang op onze beurt wachten. Ondertussen drinken we een kopje koffie. We schaffen Oslo-passen aan die twee dagen geldig zijn. Ze kosten weliswaar ca. € 60 pp, maar we hebben dan gratis toegang tot vele musea, gratis openbaar vervoer en korting bij enige attracties en restaurants. Bovendien hebben we er gemak van dat we niet telkens kaartjes moeten kopen.
Eerst rijden we naar het Ekebergpark. Een heuvel waar we een mooi uitzicht op Oslo hebben. In het park kun je wandelen en er staan veel beeldhouwwerken. We lunchen op het terras van een restaurant met alweer een fraai uitzicht op Oslo. De lunch is, zacht uitgedrukt, niet echt goedkoop. Voor alle drie een, overigens heerlijk en rijk belegd, broodje garnalensalade, bier en thee, totaal ca. € 27,00 pp, maar dan heb je ook wat.
We rijden naar ons “Quality-hotel”, dat een eindje buiten het centrum van Oslo ligt. Ook hier hebben we een driepersoons kamer, waar de bedbank wel is opgemaakt. Het is een aardig hotel dat op zes minuten wandelen van een metrostation ligt. En er is een gratis parkeerplaats voor de auto. Dat is redelijk uitzonderlijk in Oslo.
We doen een tukje en gaan dan met de metro die ons in 10 ā 15 minuten naar het centrum brengt, waar we uitstappen bij de Karl Johansgate. We wandelen naar het Koninklijk Paleis dat op een heuvel ligt aan het eind van de Karl Johansgate. In het Peppes Pizza restaurant eten we een heerlijke pizza. Carla en Rob hebben hier in 2013 ook al eens gegeten.
Na de maaltijd lopen we naar de haven bij de Aker Brygge, een gezellige locatie waar we genieten van een optreden van Sven uit Zweden, een straatartiest die een grappige en acrobatische voorstelling geeft.
Dan is het weer tijd voor een versnapering bij Starbucks. We nemen een “frappuccino”. We weten niet wat het is, maar het blijkt een zeer koude koffiedrank te zijn met veel ijsklontjes, melk en, in ons geval, chocolade crčme.
De metro brengt ons weer snel naar het hotel waar we, na een tamelijk drukke dag, vroeg gaan slapen.

Dinsdag 18 juli
Na een rustige nacht en een heerlijk ontbijt, gaan we naar het Vigelandmuseum dat ten westen van het centrum ligt. Eerst gaan we een aardig eind met de metro, waarna we overstappen op de tram om het laatste stukje naar het museum te rijden. Maar we drinken eerst, zoals gebruikelijk, een kopje koffie op een terrasje in de buurt van het museum. In het museum laat men heel veel zien over het leven en het werk van Gustav Vigeland die leefde van 1869 tot 1943. Een uitermate productief persoon die zeer veel beeldhouwwerken van mensen heeft gemaakt. Hij vormde ze eerst van gips, waarna hij, maar vooral ook veel medewerkers, de beelden in graniet uithakten. Ook maakten ze veel werken in brons. We kijken er een aardig tijdje rond.
Vlakbij het museum is het Vigeland Park dat we vervolgens bezoeken. Het is 's werelds grootste beeldenpark, het levenswerk van Vigeland met meer dan 200 beelden in brons, graniet en smeedijzer. Het is een van de populairste toeristische attracties van Noorwegen en het is dan ook aardig druk. Het park is het hele jaar gratis toegankelijk. Vigeland was ook verantwoordelijk voor het ontwerp en de architectonische lay-out van het park. Het werd grotendeels aangelegd tussen 1939 en 1949.  De meeste van de beelden zijn geplaatst in vijf eenheden langs een lange as van 850 meter: de hoofdpoort, de brug met de “speeltuin”, de fontein, het plateau met de monoliet en het wiel van het leven. Rob en Carla zien het park al voor de vierde keer, maar het blijft heel bijzonder.
’s Middags rijden we met de bus terug naar het centrum en gaan daar naar het Operagebouw, waar we een rondleiding door het gebouw meemaken. Die brengt ons op allerlei plaatsen die we zonder gids niet zouden kunnen zien. Onze rondleidster is Lene Skalleberg, een voormalige balletdanseres. Ze vertelt onder meer dat de orkestleden, de balletdansers en de mensen backstage in dienst zijn van de overheid. Het complex bestaat uit veel hout, beton en glas en is gebaseerd op natuurlijke vormen. Het bevat onder andere een kledingmakerij en decorbouw. We krijgen de ateliers en de kostuums te zien die zijn gebruikt of binnenkort worden gedragen. Er is bijvoorbeeld een cupcake-kostuum voor kinderen. Helaas mogen er geen foto’s worden gemaakt. We bezoeken ook het imposante toneel en de zeer fraaie zaal. De stoelen hebben prachtige bekleding.
Na de rondleiding bezoeken we de buitenkant van het gebouw dat we helemaal tot op het dak kunnen beklimmen. Dat is heel apart en geeft opnieuw een mooi uitzicht op de stad.
We lopen terug naar de straten rond het stadhuis. Daar kopen Yvonne en Carla een soft shell jack. Ze kunnen tijdens de terugreis op de veerboot enig belastinggeld terugvorderen omdat de aankoop “Taks Free” is.
Op de Karl Johansgate verorberen we op het terras van het Hard Rock Café in het zonnetje een heerlijke maaltijd.
De metro brengt ons weer terug naar het hotel.

Woensdag 19 juli
Na weer een heerlijk ontbijt nemen we opnieuw de metro naar het centrum. We drinken er koffie en stappen dan op de bus naar het Norsk Folkemuseum, een openluchtmuseum met gebouwen uit verschillende delen van Noorwegen. Er worden dansen en muziek gedemonstreerd en men bakt “lefse”, een soort pannenkoeken die destijds alleen waren weggelegd voor de welgestelden. Wij eten er ook een. We lopen er verder rond en bekijken alles op ons gemak. Er staat onder meer een Stavkyrkje (staafkerk) die een bezoek waard is. Dan is het alweer tijd voor de lunch die we op een terras in de zon nuttigen.
We gaan met een veerbootje over de Oslofjord terug naar de haven van Oslo waar we vlakbij het stadhuis aankomen.
We wandelen door de Karl Johansgate naar het station en nemen daar de metro naar het Munch-museum. Daar bekijken we een flink aantal werken van deze schilder waarna we de metro weer terug nemen naar het centrum waar we het stadhuis bezoeken. Dat is altijd weer een belevenis en we kijken onze ogen uit naar alle muurschilderingen, wandtapijten en schilderijen die in het gebouw gratis te bezichtigen zijn. Vooral Yvonne, die het gebouw voor de eerste keer ziet, is onder de indruk.
We eten in “Kaffistova”, een van de oudste eetgelegenheden in Oslo, waar we volgens Rob korting krijgen op de Oslo-pas, maar die hij bij het afrekenen vergeet. De maaltijd bestaat uit drie Noorse gehaktballen, gestampte doperwten en gekookte aardappelen met jus. Een eenvoudige, maar voedzame maaltijd zou heer Bommel zeggen. Het is een origineel oud Noors recept. Het restaurant lijkt een beetje op een gaarkeuken waar het eten wordt opgeschept uit grote pannen. Het doet enigszins denken aan Vincensius dat ooit in Haarlem bestond en vooral maaltijden verstrekte voor de minder welgestelden. Maar toch leuk om een keer mee te maken.
Als toetje eten we een ijsje op een bankje in het park langs de Karl Johansgate. We bekijken en fotograferen daar de langslopende mensen van allerlei slag.
De metro brengt ons weer terug in het hotel. Op de bovenste verdieping drinken we nog een kopje koffie/thee. Carla vraag of men verse muntthee serveert, maar daar heeft men nog nooit van gehoord. Maar ze had wel verse muntbladeren zien staan. Ze laat zien hoe die thee wordt gemaakt. De ober neemt haar advies dankbaar in ontvangst en ze hoeft voor de thee niet te betalen.
Dan wordt het al weer gauw bedtijd.

Donderdag 20 juli

Van Oslo naar Koppang

We zijn alle drie vroeg wakker en zitten daarom al bijtijds aan het ontbijt. Daarna pakken we alles weer in onze koffers, checken uit, laden de auto in, laten Oslo achter ons en rijden richting Koppang.
Het is rustig op de snelweg (tol) en we zien het fraaie landschap aan ons voorbij trekken.
We verlaten de snelweg een eind voor Hamar en rijden rustig naar Elverum waar we stoppen voor een kopje koffie.
Carla neemt het stuur over en om ca. 12:00 uur bereiken we het “landgoed Egga”. De eerste blik op de fraaie woning van Gerard en Madeleine is altijd weer bijzonder. Gerard staat ons al op het terras op te wachten om ons te verwelkomen. Na een hartelijke begroeting met hem en Madeleine, nemen we plaats op het terras en worden we verwend met koffie en worteltaart.
Madeleine leidt Yvonne rond door het huis. We pakken onze spullen uit en richten onze kamers in.
Even laten krijgen we een rondleiding over het bij het huis horende uitgebreide terrein waar we allemaal bijna worden lek gestoken door de muggen.
We kletsen uiteraard gezellig met elkaar en ’s avonds maakt Madeleine sla klaar en Gerard verzorgt de barbecue met heerlijk vlees en zalm. De bijbehorende broodjes en glaasjes bier en wijn smaken daarbij uitstekend.
Na de maaltijd bekijken we een filmpje van de MaRo’s. Het is een verrassend “optreden” dat Madeleine en Rob in februari 2017 thuis in Haarlem aan Carla en Gerard gaven. Laatstgenoemden wisten van niets en Madeleine en Rob hadden ook niet kunnen repeteren.
En toen was het bedtijd.

Vrijdag 21 juli
De dag begint met een ontbijt dat we met zijn vijven gebruiken.
Vandaag is de dag waarop Madeleine ons een workshop Keramiek geeft. Het is tevens een cadeau van Carla en Rob voor de 65e verjaardag van Yvonne.
In het atelier in het voormalige gastenverblijf op het terrein legt Madeleine onder meer uit welke soorten klei er zijn en hoe het kleien in zijn werk gaat. Dan mogen we aan de slag en moeten we eerst de klei soepel kneden. Als eerste oefening maken we een zogenaamd duimpotje om het gevoel van het kleien te krijgen.
Dan begint het “echte werk”. Rob maakt een bakje waarin memoblaadjes kunnen worden gelegd. Yvonne maakt een vaas en bloemen en Carla begint enthousiast aan een hoofd met twee neuzen op basis van een voorbeeld dat Madeleine heeft. Maar dat wordt niets, zeker niet als Madeleine het voorbeeld weg haalt. Ze adviseert dat je je eigen gevoel en idee moet volgen. Uiteindelijk maakt Carla een vrouwenfiguur in een lange jurk.
Gerard doet ondertussen allerlei huishoudelijk werk waarmee hij behoorlijk lang bezig is.
Voordat we het in de gaten hebben is het 17:30 uur en hoog tijd om te stoppen.
Op het terras drinken we wat en om 19:00 uur zitten we aan tafel (ook op het terras) te genieten van lekkere spaghetti, bereid door Gerard en Madeleine.
’s Avonds zitten we weer gezellig bij elkaar en kletsen weer heel wat af.

Zaterdag 22 juli
Na het ontbijt en de koffie gaan we met z’n vijven naar de Kaupangermart’n in Koppang. Het is gezellig druk in het centrum van het dorp met talrijke kraampjes staan waar van alles te koop en te nuttigen is. Veel artikelen en etenswaren zijn door de plaatselijke bevolking gemaakt, maar er zijn ook veel commerciële zaken te koop. Yvonne koopt een wandkleed dat is gemaakt door een van de leden van een handwerkclub.
Een van de kraampjes wordt bemand door Alex, een voormalige leerling van Madeleine. Hij komt oorspronkelijk uit Colombia en vertelt (vertaald door Madeleine) hoe hij hier terecht is gekomen. In Colombia was hij behoorlijk welgesteld, had een goedlopend bedrijf en maakte kleding. Hij werd door een guerrillabeweging gekidnapt en moest zijn vrijheid terug kopen, waardoor hij failliet is gegaan. De guerrillabeweging probeerde hem later weer van zijn vrijheid te beroven. Toen heeft hij hulp gezocht bij een organisatie die ook connecties had met Noorwegen. En zo is hij hier met zijn gezin terecht gekomen. Maar een baan vinden is zeer moeilijk en daarom verkoopt hij (op markten) nu zelfgemaakte burrito’s en andere Colombiaanse hapjes. Wij eten er als lunch ook wat van.
Er is ook een mountainbikewedstijd gaande met de finish in Koppang.
Yvonne koopt nog een leuke blouse. Het valt ook dit keer weer op dat Madeleine en Gerard goed zijn ingeburgerd en tal van mensen kennen. Ze maken met velen een praatje.
De verdere dag brengen we samen weer aangenaam door.

Zondag 23 juli
Op het moment dat we aan het ontbijt willen gaan, horen we een klap tegen het raam. Als we buiten kijken wat er aan de hand is, zien we op het terras een klein vogeltje op z’n zij liggen en een ander vogeltje zit er versuft bij. Pluis is er al de kippen (?!) bij, maar Madeleine ook. Ze redt de vogeltjes uit de klauwen van de roofkat en deponeert ze in een mand met een handdoek erin. Ze zet de mand onder een boom op het terras. We verwachten dat een van de vogeltjes het niet gaat redden, maar als Madeleine na het ontbijt het terras op loopt, vliegen ze beide weg.
Gerard gaat druk bezig met de bevoorrading van de caravan en Madeleine assisteert ons met het schilderen van onze kunstwerken.
We nuttigen een late lunch waarna we met de auto in het dorp naar de bibliotheek gaan waar Madeleine werkt. Zij en Gerard geven de plantjes water. Op de terugweg tankt Gerard brandstof. In het weekeinde is deze goedkoper dan op werkdagen. Heel bijzonder.
Gerard en Rob maken bami voor het avondeten. ’s Avonds regent het en dat gaat gedurende de nacht gestaag door.

Maandag 24 juli
Als we opstaan regent het nog steeds, maar als Gerard en Madeleine om 10:00 uur klaar staan om met de caravan op vakantie te gaan, is het droog. We zwaaien ze gedrieën uit, gaan aan de koffie en maken een wandeling beneden aan de weg naar het snel stromende riviertje de Trya. Er is de afgelopen nacht heel wat regen gevallen en het bruin gekleurde water kolkt behoorlijk.
Terug bij huis lunchen we waarna we naar het dorp rijden om bij de Kiwi boodschappen te doen. Ondertussen klaart het steeds meer op en als we thuis zijn, schijnt de zon volop.
We installeren ons met een boek op het terras. We trekken steeds meer kleding uit en zitten tenslotte in een hemdje en een korte broek. Heerlijk!
Yvonne en Rob maken het avondeten klaar: roerbakgroente, rijst, rauwkost, kip/visburger, hmm.
’s Avonds kijken we een film op de tv.

Dinsdag 25 juli
Omdat het gisterenvond vrij laat is geworden, staan we vanochtend niet al te vroeg op. Na de koffie nemen we de auto en rijden naar de tolweg Tryliveien en rijden deze op tot waar hij ophoudt. Daar keren we en rijden terug tot het punt waar we de auto kunnen neerzetten en een pad is dat naar de top van de 969m hoge Tittelsjöfjellet voert. Dat is een wandeling van een half uur. Carla hoort onderweg gepiep dat steeds luider wordt en uit haar ooghoek ziet ze iets bewegen. Het is waarschijnlijk een jonge vogel die op een aardige afstand kennelijk zijn/haar moeder roept.
Boven aangekomen, arriveert er nog een stel: een man en twee vrouwen. Het zijn Noren die in de buurt een vakantiewoning hebben en ook aan de wandel zijn. Als we ons boterhammetje willen opeten, begint het een beetje te spetteren, maar dat mag eigenlijk geen naam hebben, want als we weer beneden zijn, is het weer droog en klaart het steeds meer op.
Terug bij huis schijnt de zon weer volop. Carla gaat met haar macrolens en pas gekochte tussenringen aan de gang om van bloemetjes mooie foto’s te maken dat niet helemaal wil lukken, maar ze maakt toch enige fraaie opnamen.
Yvonne en Rob strijken neer op  het terras. Na een uur begint het echter weer te regenen en gaan we naar binnen.
Als avondeten warmen we het restant van de bami van enkele dagen geleden op en eten er rauwkost van komkommer en paprika bij. Een glaasje wijn erbij smaakt ook prima.
’s Avonds kijken we weer een film, dit keer “Intouchable”.

Woensdag 26 juli
Na het ontbijt en de koffie is het alweer 11:30 uur en besluiten we een flinke wandeling te gaan maken. We rijden eerst naar het dorp en zetten de auto bij de Coop neer.
We nemen de “Gamle Kongevei” oftewel de “Oude Koningsweg”.
De oorspronkelijke route liep vanaf Hamar naar Trondheim. Een deel ervan voert door Koppang en men heeft er een leuke wandeling van gemaakt. De wandeling hebben Carla en Rob in 2013 gedeeltelijk ook al gelopen, maar toen startten ze halverwege. De tocht voert door bos, langs smalle en ruime paden, dan weer langs velden en langs de rivier. Op veel plaatsen staan informatieborden over de geschiedenis van de weg en de gebouwen die er staan en stonden. Het is heel afwisselend.
De hele wandeling duurt ongeveer 2,5 uur en heeft een “omleiding” naar de “Hammarkollen”, een heuvel die we beklimmen en een fraai uitzicht biedt over de Glåma (of Glomma). We proberen de locatie van het huis van Gerard en Madeleine aan de overkant van de rivier te ontdekken en dat lijkt aardig te lukken hoewel het huis zelf niet zichtbaar is.
Terug van de wandeling doen we wat boodschappen bij de Coop en de Kiwi en eten een softijsje  bij een cafetaria.
Yvonne maakt het avondeten klaar: gebakken aardappelblokjes, ui en champignons, sperziebonen, een entrecote voor Yvonne en Carla en een visburger voor Rob. Carla maakt de rauwkost. Als we de tafel opruimen, zien we Pluis bij de dekenkast zitten loeren. Ook liggen er wat grassprieten bij de deur naar het terras. Als Rob op onderzoek gaat, ziet hij achter de dekenkist een piepklein muisje dat nog leeft. We sluiten Pluis op in de keuken en gaan op jacht om het muisje proberen te vangen. Dat is nog een hele klus, want het beestje weet steeds te ontsnappen en loopt overal de kamer in om zich ergens te verschuilen. Rob probeert de muis met een pook te verjagen en Yvonne probeert hem dan onder een handdoek te vangen. Dat gaat wel, maar telkens kruipt hij er onderuit. Na een half uur lukt het uiteindelijk om het beest via de schuifpui naar buiten te krijgen. Wat een sensatie. Carla legt het gebeuren grotendeels op film vast.

Donderdag 27 juli
Na het ontbijt horen we in de keuken een gezoem, het duidelijkst bij het aanrecht. We sturen een WhatsAppje naar Gerard en Madeleine met de vraag of dit de waterpomp zou kunnen zijn (voor de duidelijkheid: in het gebied is geen gemeentelijke waterleiding, maar het huis van Gerard en Madeleine heeft een eigen waterbron).  Het antwoord is dat dit eigenlijk niet mogelijk is, maar dat de koelkast ook wel eens dat soort geluid maakt. Maar wij denken dat we water horen stromen. Rob maakt het kelderluik open en ziet dat de vloer blank staat en dat er water uit een koppeling bij het expansievat spuit. Rob belt Gerard om raad. Gerard geeft aan dat de waterpomp kan worden uitgezet met een schakelaar in de meterkast. Na een tijdje stopt het gespuit dan, maar hebben we ook geen water meer. Even later belt Gerard dat hij met wat moeite een loodgieter heeft gevonden die vandaag langs kan komen. We zetten de waterpomp weer even aan om als voorraad enige emmers en flessen met water te vullen. We weten immers niet of en zo ja wanneer de loodgieter komt.
Yvonne en Carla gaan een wandeling maken en Rob blijft thuis. De wandelaarsters proberen op aanwijzing van Madeleine een ruīne van een gebouw te vinden, maar ze kunnen hem, ondanks smalle paadjes en vrij steile afgronden, niet ontdekken. Wel genieten ze weer van de omgeving en de flora. Na een tijdje komen ze bij een fraai, nieuw wit gepleisterd huis. Dan lopen ze terug naar huis.
Even later komt de loodgieter die ongeveer een uur nodig heeft om de lekkage te repareren.
’s Middags gaan Yvonne en Carla weer in het atelier aan het werk. Ze maken nog wat nieuwe werkjes. Madeleine en Carla hebben haar pop verstevigd door hem rond een buis vorm te geven. De buis loopt nu dwars door het lichaam. De pop moet echter worden uitgehold en dat kan alleen maar als de buis wordt verwijderd. En dat is een hele klus. Yvonne en Rob helpen hiermee en uiteindelijk lukt het en kan de pop worden uitgehold. En dat gaat alleen maar goed als de pop in drie stukken wordt gesneden. Later maar weer kijken hoe ze weer aan elkaar kunnen worden gemaakt.
Enfin, zo verloopt de dag weer met allerlei bezigheden en ook de rest verloopt op aangename wijze.

Vrijdag 28 juli
We staan pas om ongeveer 8:30 uur op en er valt wat regen. De weersvoorspelling is niet al te best, maar het valt erg mee. In de loop van de dag klaart het op en gaat de zon steeds meer schijnen.
We doen wat huishoudelijk werk (de was, stofzuigen, e.d.). Daarna duiken Yvonne en Carla het atelier van Madeleine weer in om verder te gaan met hun kunstwerken. Ze schilderen de eerder gemaakte voorwerpen en maken bakjes om theezakjes in te leggen. Dat lukt Yvonne goed, maar Carla heeft minder succes. Rob bereidt ondertussen de geplande autorit van morgen voor en werkt aan het dagboek. Ook na de lunch gaan de dames weer verder. Ze zijn bijna niet te stoppen.
Aan het eind van de middag rijden we naar een locatie ten noorden van Koppang waar het grootste beeld ter wereld van een eland staat. Het is van roestvrij staal en is meer dan 10 meter hoog en lang. Hij is in China gemaakt en door de provincie Hedmark aan Koppang geschonken. Hij wordt, niet alleen door ons, van alle kanten gefotografeerd.
We rijden nog een eindje in noordelijke richting en gaan bij Atna via een weg langs de oostkant van de Glåma weer terug naar Koppang. Een erg rustige weg met vooral in de buurt van Koppang een mooi uitzicht over het rivierdal. Al met al toch weer een ritje van ruim 60 km. We doen boodschappen en thuis eten we zalm met doperwtjes, worteltjes en rijst.

Zaterdag 29 juli
We staan vandaag vroeg op omdat we een vrij lange rit willen maken. We zitten al om 8:30 uur aan het ontbijt.
Na de koffie vertrekken we om 9:30 uur. Het eerste deel van de tocht voert over de Birkebeinerveien naar Lillehammer. Het is een tolweg die NK 110 kost, die je o.a. kunt betalen met een creditcard. De weg is een fraaie onverharde bergweg die het Østerdal, het dal van de Glåma, en het Gudbrandsdal met elkaar verbindt. Het weer is goed en we hebben prachtige uitzichten. We herkennen enkele plekken waar Carla en Rob vier jaar geleden ook zijn gestopt. Onderweg komen we een flink aantal schapen tegen die soms midden op de weg staan en niet veel aanstalten maken om ons ruimte te geven. Ze zijn erg nieuwsgierig.
Aan het eind van de tolweg komen we terecht in een wielerronde. Dat schiet soms niet erg op, want de fietsers hebben begrijpelijk veel moeite om de steile hellingen op te komen en passeren is er vaak niet bij. We ontdekken een klein stulpje waar men koffie serveert. Het lijkt een oud boerderijtje te zijn dat nostalgisch is ingericht. De “uitbater” spreekt niet of nauwelijks Engels en wij geen Noors, maar hij schenkt ons koffie uit een thermoskan en laat ook een soort kaneelkoeken zien die hij aanraadt. Die nemen we dan ook maar. De koffie smaakt behoorlijk goed en de koeken zijn lekker. We kunnen er ook naar het toilet en dat is een belevenis op zich. De wc bevindt zich in een schuur die een eindje van het huis is gelegen. Het is niet veel meer dan een gat in een bank en er hangen een kruisbeeld, afbeeldingen van het Koninklijk echtpaar en van het Laatste Avondmaal van Leonardo dan Vinci. En verder staat en hangt er nog allerlei kitsch.
Na de koffie gaan we verder en komen we uiteindelijk tegen 12:30 uur in Lillehammer aan. Hier is het in de bekende Storgate, een lange winkelstraat met gezellige cafés en winkels, erg druk. We lopen wat rond en eten op een bankje onze meegebrachte broodjes op. Dan valt er een flinke regenbui, dus schuilen we wat in enkele winkels.
Om ongeveer 13:00 uur rijden we weer verder en volgen we de Peer Gynt Vegen, opnieuw een onverharde tolweg (kosten NK 80). Hij loopt over hoogvlakten met veel meertjes en ook weer mooie uitzichten op de omgeving. Jammer dat langs een groot deel van de weg ontsierende elektriciteitsmasten staan. Maar ja, de skiresorts en de vakantieparken die hier te vinden zijn, willen uiteraard ook stroom hebben.
We dalen af naar Ringebu waar we een fraaie Stavkyrkje (staafkerk) bezoeken. Het oudste deel van de kerk dateert waarschijnlijk uit de 13e eeuw, maar in de 17e eeuw werd de kerk uitgebreid en kreeg het zijn huidige vorm. Heel bijzonder dat men destijds zo’n relatief groot gebouw helemaal uit hout kon opbouwen.
De rit gaat verder over de Rondevegen (nr. 27). Een prachtige bergweg. Deze is wel verhard en we hoeven geen tol te betalen. Er valt een stevige regenbui, maar een prachtige regenboog maakt veel goed. Deze moet natuurlijk weer uitgebreid worden gefotografeerd. De wegen nr. 219 door het dal van de Atna en nr. 3 langs de Glåma brengen ons uiteindelijk om 18:30 uur in Koppang waar we in restaurant “Milano” een heerlijke pizza eten.
Thuisgekomen gaan we na deze ongeveer 270 km lange rit niet te laat naar bed.

Zondag 30 juli
Het ontbijt bestaat op zondag traditiegetrouw onder meer uit een eitje. Yvonne en Carla duiken na de koffie het atelier van Madeleine weer in om verder te gaan aan hun kunstwerken. Rob probeert de achterstand met het dagboek in te halen. Voor we het weten is het alweer lunchtijd.
Vervolgens gaat Carla foto’s maken rond het huis en Yvonne wiedt een stukje tuin. De zon doet steeds meer zijn best. Rob gaat aan de gang met de grasmaaier. Dat gaat met horten en stoten. Aanvankelijk maait het apparaat helemaal niet. Het blijkt dat een aandrijfsnaar los zit. Rob krijgt het voor elkaar om de snaar rond de aandrijfwielen te krijgen en gaat aan de gang. Als hij bijna klaar is, raakt de stuurinrichting in het ongerede, net als in 2013. Maar de staalkabel waarmee de wielen worden bewogen, raken tamelijk gemakkelijk weer op zijn plaats zodat Rob het werk kan afmaken.
Carla gaat weer met haar fotocamera aan de gang waarbij ze o.a. een spiegel gebruikt. Pluis vindt het ook interessant.
Yvonne en Carla hebben inmiddels plaatsgenomen op het terras, want het weer is steeds beter geworden. Rob voegt zich bij hen en sukkelt in slaap.
De avondmaaltijd bestaat uit brood, gevuld met een mengsel van zalm, paprika, kaas en ei. Carla had het recept hiervoor via Facebook van Els Verhoef gekregen.
De avond wordt doorgebracht met een film op de tv.

Maandag 31 juli
Opnieuw gaan Yvonne en Carla na het ontbijt aan de slag met hun keramieke werken en Rob werkt het dagboek bij.
Na de lunch gaan we wandelen in een gebied bij het Nordstumoen dat ’s winters voor langlaufen wordt gebruikt. Het is een bosrijk en heuvelachtig gebied. Er staan (langlauf?)routes aangegeven, maar ’s zomers leiden die af en toe nergens naar. Maar dat betekent niet dat we geen mooie wandeling maken. De heuvels staan vol met IJslands mos waardoor ze een bijzondere aanblik hebben. Het lijkt erop dat dit mos hier ook wordt gekweekt of verzameld. Langs het pad staat namelijk een flink aantal bakken waarin het mos wordt bewaard. We nemen aan voor later gebruik. Andere delen van het gebied zijn weer zeer bosrijk. En daar staan ook veel bosbessenplantjes. We plukken flink wat bessen en ze smaken prima.
We dalen op een zeker moment een pad af dat steeds smaller wordt en eindigt in een moerasachtig gebied. Dan maar weer terug om een andere route te volgen. En zo wandelen we enige uren rond.
Later in de middag is het nog heerlijk toeven in de zon op het terras.
Het avondeten bestaat uit spaghetti waarbij Rob een van de pannen enigszins laat aanbranden. Hij moet nog heel wat leren om elektrisch met inductie te koken.
Carla maakt ’s avonds enige prachtige foto’s van een avondrode wolkenlucht.

Dinsdag 1 augustus
We besluiten vandaag een bezoek te brengen aan Hamar. Deze vrij grote stad aan de rivier de Mjøsa, ligt op ca. 120 km van Koppang. Dat is een kleine twee uur rijden, maar in Noorwegen liggen de steden nu eenmaal behoorlijk ver uit elkaar.
Om ongeveer  12:00 uur komen we er aan en zetten de auto in een parkeergarage. Op een plein drinken we koffie en wandelen we de winkelstraat door. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het enigszins tegenvalt. Het is op deze dinsdagochtend erg stil en de stad maakt een wat vervallen indruk. In de herinnering van Carla en Rob was het vier jaar geleden veel levendiger. Maar dat was dan ook op een vrijdag en de verjaardag van Rob.
We lunchen in een heel apart restaurantje, genaamd “Tante Gerda”. Het is vrij klein en sober ingericht. We bestellen soep, broodjes en wat te drinken. De soep moeten we zelf uit een pan opscheppen en laten vergezellen met een sneetje brood. Ook de koffie moet Rob zelf inschenken. De broodjes (met zalm, ei en sla), chocolademelk (Yvonne) en thee (Carla) worden wel door de eigenaar gemaakt en opgediend. Het smaakt allemaal prima. Als we naar het (ook weer bijzondere) toilet gaan, komen we erachter dat er ook nog een groot buitenterras is. Op aanplakbiljetten lezen we dat hier geregeld artiesten optreden en dat er later dit jaar, als het wat vroeger donker wordt, zelfs films op een scherm worden vertoond. Dat verwacht je niet bij zo’n kleine eetgelegenheid. Heel leuk allemaal.
Het weer wordt steeds aangenamer, we wandelen nog wat langs het water en pakken dan de auto om naar de ruīne van de domkerk te rijden. Deze kerk werd gebouwd tussen 1153 en 1200 toen Hamar een bisdom was. In 1567 werd de kerk tijdens een oorlog door Zweden in brand gestoken en hij is daarna nooit meer herbouwd. De locatie werd nadien door een boer gebruikt en met de stenen van de kerk bouwde hij stallen. De ruīne werd later een symbool van de stad Hamar, maar door erosie dreigden de overblijfselen steeds verder te vergaan. Nadat er veel discussies waren gevoerd wat er met de kerk zou moeten gebeuren (herbouw, laten vervallen of restaureren), besloot men de restanten te overkappen met een constructie van glas en staal. Het ziet er heel bijzonder uit. Er is zelfs een Nederlandse tekst voorhanden waarin uitleg wordt gegeven over het bouwsel. Om 15:00 uur geven twee jonge vrouwen verdere uitleg (gelukkig ook in het Engels), waarbij ze ook nog enige Noorse liederen zingen. Het is de moeite waard.
Vervolgens rijden we naar een groot overdekt winkelcentrum waar tal van zaken hun waren aanbieden. Yvonne koopt een omslag en Rob een spijkerbroek.
Daarna rijden we naar Rena dat op ongeveer 55km van Koppang ligt. Daar zoeken we een restaurant op. Yvonne en Carla eten fish and chips en Rob (tamelijk gepeperde) Mexicaanse pasta. Even na 20:00 uur komen we weer thuis waar we na de gebruikelijke koffie/thee de film “Babel” bekijken.

Woensdag 2 augustus
We maken er een vrij rustig dagje van. Yvonne en Carla werken nog wat in het atelier van Madeleine. Ze zetten hun kunstwerken in een voormalige koelkast die nu, niet koelend, dienst doet als droogkast.
Rob leest en puzzelt wat en werkt het dagboek bij.
Het is tamelijk bewolkt met af en toe een spatje regen, maar naarmate de dag vordert, klaart het steeds meer op.
’s Middags wandelen we de Stai Tryaveien (de weg langs het huis van Gerard en Madeleine) af tot we bij de hoofdweg komen. We wandelen o.a. langs een vijver en een bergbeek. Omhoog is het een aardige steile klim terug naar huis.
Dan wordt het weer hoog tijd om in het zonnetje op het terras te vertoeven.
Het diner bestaat uit pannenkoeken, desgewenst overdekt met een Italiaanse saus, ham, kaas, suiker, e.d.

Donderdag 3 augustus
We maken weer een ritje met de auto. Deze keer over de Vinjevegen (een onverharde tolweg die in de buurt van ons huis begint) en de Friisveien en terug via de RW3 naar Koppang. Een rit van totaal ongeveer 80km.
Het is deze ochtend vrij koud. Het eerste deel gaat weer door bosrijk gebied. Na ca. 11 km is een parkeerplaats waar vandaan we de waterval Storfallet in het riviertje de Trya kunnen bezoeken. Rob realiseert zich dat hij zijn hoge wandelschoenen thuis heeft laten staan en alleen op zijn sandalen naar de waterval kan lopen. Niet echt schoeisel om steile paadjes te volgen. Maar het lukt wel en we bekijken de niet al te grote maar mooie waterval die echter niet goed is te fotograferen. Er gaat een pad nog verder omlaag waar het riviertje door een nauwe kloof gaat. Maar die afdaling is te steil en te glad voor de sandalen dus Rob gaat niet verder. Ook Yvonne en Carla besluiten de afdaling niet te maken. Dan moeten we die locatie maar bewonderen op  een foto die Carla en Rob hier vier jaar geleden hebben gemaakt.
De rit gaat verder over de bergweg en het landschap wordt weer steeds kaler. De uitzichten zijn fraai. Op ongeveer het hoogste punt van de weg stoppen we en genieten van de omgeving. Verderop ligt een meer waar we ook even verblijven. Daarna bekijken we een informatiepunt over Rasmund Olafsson Vinje, de naamgever van de weg.
Dan gaat de weg weer verder naar beneden tot we op de geasfalteerde en tolvrije Friisveien komen. Die voert ons naar RW3 die naar Koppang leidt.
De temperatuur is aardig gestegen. De bewolking neemt toe, maar we kunnen toch nog een tijdje buiten zitten.
Yvonne en Carla graven ieder een mini-dennenboompje, een bessenplantje en een varentje uit om mee te nemen naar Nederland en te proberen of hij daar verder wil groeien.
We eten roerbakgroente, rijst en rauwkost. Als toetje eten we een pannenkoekje met ijs.

Vrijdag 4 augustus
Er valt vandaag veel regen.  Pas in de loop van de middag wordt het wat droger. ’s Morgens doen we niet veel anders dan lezen, puzzelen en computeren. ’s Middags gaan we naar het Elandencentrum in Evenstad. In een nieuw gebouw dat bij de Hogeschool hoort en afgelopen juni is geopend, kopen we toegangskaarten bij Kim, een Nederlandse. Er is informatie te vinden over de natuur in de omgeving. Er liggen bijvoorbeeld geweien van verschillende dieren uitgestald. Daar komt ook Marcel Schrijvers ons begroeten, een Nederlandse bioloog. Er loopt een pad naar buiten waar veel bordjes staan waar men met behulp van een Q-code via internet verdere informatie kan krijgen. Een tamelijk omslachtige manier en de informatie, die weliswaar in het Engels is, is erg (te) uitgebreid. Verderop in de wei liggen de twee elandvrouwtjes die het centrum rijk is. Ze liggen te herkauwen, maar na een tijdje staan ze op en gaan ze aan de wandel. Wij er achteraan. Zo kunnen we ze goed bekijken. Het zijn voor ons toch wel bijzondere dieren. Groot, met een flinke snuit en slanke poten. Het gaat weer regenen en we schuilen een tijdje in een “tipi”, een soort wigwam.
In het bezoekerscentrum kopen we een cadeautje voor Peter en voor onszelf een vogelvoerhuisje.
Na dit bezoek rijden we via de oostoever van de Glåma naar Koppang waar we voor de laatste keer boodschappen doen. We tanken benzine om maandag Oslo te kunnen bereiken.
Als we terug zijn in onze vakantiewoning is het alweer bijna tijd om het eten klaar te maken. Dat is dit keer zalm met worteltjes, doperwten, rijst en rauwkost. Het toetje is banaan met slagroom (Carla), kersenyoghurt met slagroom (Yvonne) en chocolademousse met slagroom (Rob).

Zaterdag 5 augustus
De weersverwachting is niet erg positief, maar het valt reuze mee. Het is vrijwel de hele dag droog en wisselend bewolkt. Pas in de namiddag valt er een klein buitje.
We wagen het erop om een flinke wandeling te maken vanuit een noordelijke wijk van Koppang aan de oostzijde van de Glåma. De wandeling begint direct vanaf de weg en voert ons eerst naar beneden, vervolgens weer omhoog waar we een mooi uitzicht hebben op de rivier en de hangbrug over de Glåma. Dan gaat het steil naar beneden. We lopen onder de brug door en verder over een pad langs de rivier. De muggen vinden ons bloed nog steeds lekker, want we zijn weer aardig bezig om de beestjes van ons af te slaan. Het kost wat moeite om de weg omhoog te vinden, maar dat komt ook weer goed. We hebben broodjes meegenomen, maar gelet om de steekbeesten lijkt het ons beter om die maar in de auto op te eten. Teruggekomen bij de startlocatie, ziet Carla echter een picknicktafel en stelt voor daar de lunch te gebruiken. Yvonne en Rob zien er aanvankelijk niets in, maar Carla haalt ze over om er toch heen te gaan. En het valt mee: hier is geen mug te bekennen. Dus eten we onze boterhammen met een fraai uitzicht op de Glåma. Carla wil een foto van ons drieën maken, maar ze heeft geen statief meegenomen. Met enige moeite kunnen we haar kleine camera in de oksels van enige takjes in een dennenboom plaatsen en zo worden we weer vereeuwigd.
Terug in het huis, maakt Rob de bak en het waterreservoir van Pluis schoon. Even later komen Dirk en Cherry de poes ophalen. We drinken een kopje thee/koffie en babbelen wat over onze belevenissen. Na enig zoekwerk vinden we in de garage de “kooi” waarin Pluis moet worden vervoerd en nemen we afscheid van het lieve beest.
Yvonne en Carla eten tournedos en Rob een boerenomelet. Daarbij rösti en rauwkost.
’s Avonds kijken we weer een filmpje.

Zondag 6 augustus
Ook vandaag wordt geen goed weer voorspeld, maar gelukkig heeft men het opnieuw geheel bij het verkeerde eind. ’s Morgens vallen er enige spatjes, maar dat mag geen naam hebben. ’s Middags klaart het steeds verder op en stijgt de temperatuur naar aangename waarden. Het is vrijwel windstil, dus is het buiten aangenaam toeven.
We ruimen eerst alvast onze spullen grotendeels op en doen wat huishoudelijk werk om ons tijdelijke verblijf morgen netjes achter te laten. Daarna wandelen we naar een meertje dat zich vlakbij het huis bevindt. Een korte wandeling dus. Teruggekomen gaat Rob nog wat afgemaaid gras opruimen waarna hij tot de ontdekking komt dat hij zijn mobiele telefoon kwijt is die in het borstzakje van zijn overhemd zat. Hij loopt de hele route naar het meertje opnieuw waarbij hij de telefoon van Carla gebruikt om het nummer van zijn telefoon te bellen. Het resultaat is nihil.
Na de lunch gaan Carla en Rob nogmaals op zoek omdat Carla nu eenmaal een beter gehoor heeft. In de buurt van de garage hoort zij de telefoon zachtjes overgaan, maar in de garage is hij niet te vinden. Maar buiten op het grasveld ontdekken ze hem dan toch. Daar had Rob in eerste instantie niet gekeken.
We gaan wat verder met opruimen en stofzuigen in de woning.
Dan is het weer hoog tijd om het terras op te zoeken en van de zon te genieten. Het kost ons weinig moeite om hier geruime tijd mee bezig te zijn.
Voor de avondmaaltijd maakt Yvonne spaghetti met carbonara saus. Heerlijk.
’s Avonds doen we niet veel anders dan wat lezen.

Maandag 7 augustus
Dit is de dag dat onze terugreis naar Nederland begint. We staan al om 7:30 uur op, ontbijten en pakken de spullen in. Om 8:30 uur sluiten we de deur achter ons en beginnen we, met Carla als chauffeur, aan de rit van ruim 230km naar Oslo. Halverwege Elverum en Hamar drinken we een kopje koffie in het cafetaria van motel Myklegard (dat overigens enige dagen later volgens informatie op internet niet meer geopend is). Daarna neemt Rob het stuur over en brengt ons naar de plaats waar de veerboot naar Kiel vertrekt. De wegen zijn hier, zoals we gewend zijn, erg rustig. Alleen in Oslo is het wat drukker, maar we zijn ruim voor 12:00 uur op de plaats van bestemming. Dan volgt het wachten tot we aan boord kunnen. Ondertussen eten we de meegebracht boterhammen op en vinden we gelukkig ook een toilet voor de noodzakelijke sanitaire stop. De voetpassagiers en vrachtwagens zijn al aangemonsterd en we zien dat men met ontbloot bovenlijf plaatsneemt op het zonnedek.
Als wij aan boord zijn gegaan, installeren we ons in de hut. Daarna zoeken we ook het zonnedek op, maar het is dan lang niet zo zonnig meer als kort tevoren. Iedereen is weer geheel gekleed. De “Color Magic”, zoals het schip heet, is een zusje van het schip op de heenreis en is zelfs nog iets groter. Hij vertrekt stipt om 14:00 uur en we bekijken de afvaart. Omdat het behoorlijk waait, zoeken we de hut op en gaan wat zitten lezen. Yvonne en Carla gaan vervolgens naar het bankkantoor op het schip om wat belastinggeld van hun op 18 juli Taks Free gekochte jacks terug te vorderen.
Omdat ze nogal lang wegblijven, zoekt Rob ze op en vind ze in de Taks Free shop. Ze kunnen zich uiteraard niet inhouden om hun laatste Noorse geld uit te geven. Yvonne koopt o.a. een grote doos chocola en Carla twee chocoladerepen.
We zoeken de hut weer op om wat uit te rusten na deze stressvolle bezigheden.
Om 17:30 uur gaan we naar het restaurant om opnieuw te genieten van een heerlijk en zeer uitgebreid buffet.
Later bezoeken we weer een show die ditmaal is gebaseerd op “Hollywood”. Vijf dansende en zingende jonge mensen entertainen ons. Leuk, maar we vonden de show op de heenreis beter.
Op de terugweg naar de hut zien we buiten een prachtige avondlucht en Carla kan het uiteraard niet laten hier foto’s van te maken.
In ons slaapvertrek lezen we nog wat waarna het bed ons lokt om aan de nachtrust te beginnen.

Dinsdag 8 augustus
De zeereis verloopt uitermate kalm. We voelen nauwelijks dat we varen. Om 7:30 uur loopt de wekker van Yvonne af en bereiden we ons voor op het ontbijt. Ook deze keer is deze prima verzorgd en zeer smakelijk. We kijken op het dek nog een tijdje naar de omgeving en tegen 9:30 uur pakken we de spullen bij elkaar en zoeken we de auto op. Hij staat vlak achter enkele vrachtwagens en dat houdt in dat we al voor 10:00 uur het schip verlaten.
We zoeken in Kiel het winkelcentrum Karstadt op voor de gebruikelijke ochtendkoffie. We kopen er ook broodjes voor de lunch en gaan de grote winkel nog even in. Rob kan het niet laten even snel in de uitverkoop een regenjack en slippers aan te schaffen en na een uurtje vertrekken we richting Nederland.
Het eerste deel van de reis is het rustig op de weg, maar naarmate we Hamburg naderen, zijn er opnieuw veel wegwerkzaamheden die tot enige vertraging leiden. Maar het valt toch erg mee. Onderweg stoppen we om te tanken en de broodjes op te eten. Op de grens van Duitsland en Nederland drinken we in wegrestaurant “Poort van Groningen” een kopje koffie en neemt Carla het stuur over van Rob.
De bewolking wordt steeds dikker en in de buurt van Groningen begint het zachtjes te regenen. Op de grens van Groningen en Friesland valt er een daverende stortbui waardoor we niet sneller dan 70km/h kunnen rijden.
Om ca. 17:30 uur komen we in Alkmaar waar we bij een cafetaria drie kleine “kapsalons” kopen die we thuis bij Yvonne, vergezeld van een glaasje vocht, opeten. Dan wordt het tijd dat Yvonne afscheid neemt van Carla en Rob. We hebben samen een heerlijke tijd doorgebracht en zullen elkaar missen.
Carla en Rob gaan huiswaarts en komen tussen Alkmaar en Akersloot weer in een heftige hoosbui terecht.
Als ze tegen 19:45 uur thuiskomen is het droog en kunnen ze de auto uitladen.
En zo zit een fijne vakantie er op.

Terug naar de website