Terug naar de website

Onze "grote" vakantie brengen we in 2019 door in Noorwegen. Op 19 juli vertrekken we en rijden/varen we via Duitsland en Zweden naar Noorwegen. In dat land maken we een rondreis van 20 dagen en rijden/varen we via Denemarken en Duitsland op 10 augustus weer terug naar huis.

We hebben op onze reis onder meer:
- 4 keer overnacht in 3 hotels;
- 1 keer overnacht op een veerboot;
- 16 nachten doorgebracht op 6 verschillende campings;
- 3892 km met de auto gereden;
- 196 liter benzine getankt.

Met deze impressie hopen we je een klein beetje van de sfeer te laten proeven.

Op de kaart hieronder staat de hoofdroute die we hebben gereden.


In het overzicht hieronder zijn de overnachtingplaatsen nader omschreven. Klik in dit overzicht op een overnachtingsplaats en je gaat direct naar het routekaartje van de dag waarop we naar deze plaats reizen.

19 juli: Hotel Ibis Bremen City, Bremen
20 juli: Stena Line, Kiel-Göteborg
21-22 juli: Frederiksten camping, Halden
23-25 juli: Sveastranden camping, Gjøvik
26-28 juli: Granmo camping, Oppdal
29-31 juli: Ørsta camping, Ørsta
1-3 augustus: Sandvik camping, Gaupne
4-5 augustus: Garen camping, Vøringfoss
6-7 augustus: Hotel Scandic Stavanger City, Stavanger
8 augustus: Fjord Line, Stavanger-Hirtshals
9 augustus: Hotel Deutscher Hof, Schleswig
10 augustus: Thuis, Haarlem

Je kunt hieronder op de foto's klikken om (meestal) grotere exemplaren te bekijken.
Klik vervolgens op de grote foto om terug te keren naar het reisverslag.

Aan het eind van het verslag staan enige tips die handig kunnen zijn
bij de voorbereiding van de reis en tijdens het verblijf.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Vrijdag 19 juli

Van huis naar hotel Ibis Bremen City

Om 10:15 uur zijn we klaar met inpakken, drinken we nog een kopje koffie, sluiten we alle deuren gesloten en wenst buurvrouw Marianne ons een prettige vakantie. En dan gaan we op weg met Carla aan het stuur.
Na enige tijd de TomTom laat weten dat er tussen Amersfoort en Barneveld een file staat als gevolg van een ongeval. En het oponthoud loopt steeds verder op tot zo’n 18 minuten. We stoppen in restaurant “De Witte Bergen” voor de koffie in de hoop dat de file daarna zal zijn opgelost. Maar dat is niet het geval. We besluiten daarom na Amersfoort niet de A1 richting Hengelo te nemen, maar over de A28 naar Zwolle te rijden en dan via Emmen over provinciale wegen richting Bremen. Vlak voor Amersfoort doemt de file op en de TomTom adviseert ons de snelweg te verlaten en dat doen we dan maar en via een omweg komen we op de A28 die heel rustig is. Carla verlaat de snelweg bij Staphorst, want zij denkt dat daar wel een aardige picknickplaats zal zijn. En ze heeft gelijk. In een parkje kunnen we rustig op onze tuinstoeltjes de meegebrachte broodjes opeten.
De rit gaat verder en net over de grens met Duitsland probeert de TomTom ons weer over de snelweg te leiden. Omdat we geen uitgebreide kaart van Duitsland hebben meegenomen, is het een beetje zoeken, maar we komen weer op de gewenste route. In Cloppenburg denken we gemakkelijk een cafeetje te vinden waar we een kopje thee kunnen drinken, maar het centrum is afgesloten. De TomTom weet dat ook en probeert ons bij herhaling het centrum in te krijgen. Tenslotte parkeren we de auto maar even buiten het centrum en lopen via een opgebroken straat naar het centrum. In een Konditorei drinken we koffie/thee. De reis naar Bremen verloopt verder voorspoedig en tegen 17:00 uur komen we bij hotel Ibis aan. Het ligt aan de rand van het oude centrum en na een korte pauze gaan we de stad in. Die is verrassend gezellig met veel mooie oude gebouwen. Op de Markt eten we kalkoenfilet (Carla) en Snoekfilet (Rob) met een heerlijk biertje erbij. Vlak bij waar we zitten te eten, staat een beeld van een ezel, hond, kat en een haan (foto links). Het is het beeld van de “Bremer Stadtmusikanten”, een sprookje van de gebroeders Grimm.
Na dit diner wandelen we door leuke straatjes naar de oever van de Weser, waar het ook heel gezellig is met veel restaurantjes. Terug in het hotel gaat Rob aan de slag met het reisverslag en Carla leest wat.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zaterdag 20 juli

Van Bremen via Kiel (Duitsland) naar Göteborg (Zweden)

Het Ibis-hotel is een prima verblijf voor een bezoek aan Bremen. Prima bedden, uiterst rustig ondanks het verkeer er vlak naast, gelegen aan de rand van het centrum en een heerlijk uitgebreid ontbijt.
We hebben geen haast, maar we besluiten toch na het ontbijt om 9:45 uur richting Kiel te vertrekken. De weg is vrij rustig, maar de TomTom waarschuwt ons opnieuw voor aardig wat vertraging onderweg. Net in de buurt waar de eerste file staat, kunnen we de weg af en drinken bij McDonalds een kop koffie. Daarna is de file al aardig opgelost. Bij Hamburg adviseert de TomTom een alternatieve route te nemen en dat doen we dan maar. Op deze manier ontwijken we de drukke Elbetunnel, maar de route leidt ons wel min of meer dwars door de stad. Uiteindelijk komen we weer op de snelweg en zien dat er in tegengestelde richting een file van vele kilometers staat. Wij hebben daar geen last, maar er is vlak voor Kiel nog enig oponthoud door wegwerkzaamheden.
Om ca. 12:30 uur komen we in Kiel aan en besluiten de auto in de parkeergarage van Karstadt te zetten. We denken in het warenhuis te lunchen, maar ze hebben er vrijwel alleen warme maaltijden. Dan maar ergens anders waar we een lekker broodje eten en een flesje sinaasappelsap drinken. We kopen bij een apotheek pilletjes tegen reisziekte voor Carla voor het geval de veerboot veel deint.
We lopen eerst naar de haven waar we onze veerboot, de Stena Germanica al zien liggen. Daarna wandelen het aardige centrum van de stad in, maar het is eigenlijk te warm en we hebben vergeten water mee te nemen. We kopen wat broodjes voor het ontbijt omdat we morgen geen zin hebben om weer uitgebreid te eten, vooral ook omdat we besluiten wel een diner aan boord te nuttigen.
Tegen 16:00 uur gaan we naar de aanlegplaats van Stena waar we direct kunnen inschepen.
Nadat we een buffet-diner hebben gereserveerd voor 20:30 uur (het eerdere buffet was al volgeboekt) en we het schip enigszins hebben verkend, gaan we naar onze hut. Rob gaat onder de douche en daarna kruipen we in ons (stapel)bed  om wat te lezen en een tukje te doen. Daar komt aanvankelijk niet veel van, want telkens wordt er over de intercom wat omgeroepen. De kapitein probeert ons in drie talen welkom te heten en te vertellen hoe het weer onderweg wordt. Dan volgt er een zeer uitgebreide uitleg over de veiligheid op het schip en wat we moeten doen als er nood aan de man is. Rob gaat maar uit bed, kleedt zich aan en wil naar buiten. Dat lukt niet op het zonnedek want het is gaan stortregenen. Hij kan nog op een overdekt deel van het gangboord staan en ziet het schip om 17:45 uur vertrekken.
Teruggekomen in de hut, ziet hij dat Carla weer is gaan lezen. Zij heeft nog wel even geslapen.
We houden het rustig tot het etenstijd wordt. Het buffet is prima: vis, vlees, salade, heerlijke toetjes, enfin van alles wat. De wijn is dit keer bij de prijs van het buffet (ca. € 33,00) inbegrepen. Het weer is opgeknapt en we zien de zon onder gaan. Voor Carla het sein om er nog wat foto’s van te maken.
Na de maaltijd gaan we nog even naar buiten waar het nog steeds niet koud is. Dan weer naar de hut. Rob maakt het dagboek af en beiden lezen we nog wat voordat we gaan slapen.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zondag 21 juli

Van Göteborg (Zweden) naar Halden (Noorwegen)

De overtocht van Kiel naar Göteborg verliep goed. De zee was uiterst rustig. We hebben nauwelijks het gevoel gehad aan boord van een schip te zijn geweest. Behoorlijk goed geslapen, maar vooral Rob had heel veel dorst als gevolg van het eten, maar ook door de airco.
Om 7:30 uur staan we op en gaan we naar buiten om te zien waar het schip vaart. Aan dek eten we als ontbijt het broodje op dat we gisteren hebben gekocht en drinken we sinaasappelsap. Dan Langzamerhand doemt de skyline van Göteborg op en we zien ook de tamelijk beroemde hangbrug waar we (lijkt het) maar net onderdoor kunnen varen. Om 9:15 uur ligt de veerboot vast aan de wal.
Zoals gebruikelijk is het druk op de trappen die naar het autodek voeren en duurt het weer een tijdje voordat we om 10:15 uur van de boot af gaan en de openbare weg op kunnen rijden.
Carla heeft gisteren in een boekje ontdekt dat er in Göteborg een botanische tuin is en we besluiten die te bezoeken. Hij ligt slechts ca. 5 km van de haven.
We drinken er een kop koffie met een chocoladetaartje erbij. Een koolmeesje komt op ons bord zitten om wat zaadjes van het taartje te pikken. We wandelen daarna langs prachtige bloemen en planten, een fraaie en grote rotstuin en gaan een kas in die vol staat met bijzondere planten, zoals vele soorten orchideeën, vleesetende planten en nog veeeeel meer.
Dan gaat de reis verder, eerst een stuk door de stad en vervolgens via de snelweg in noordelijke richting.
Al snel zien we een groot winkelcentrum langs de weg en gaan erheen, want we moeten wat boodschappen doen. Omdat het lunchtijd is, gaan we de Ikea in en eten er een hotdog met iets te drinken. Dat is de lunch voor vandaag. We kopen er ook een kaasschaaf, want die zijn we vergeten mee te nemen. In de Coop kopen we brood, sap, fruit en maken er een maaltijdsalade klaar voor vanavond.
We gaan weer verder op de vrij rustige snelweg door een mooi heuvelachtig groen landschap. Het is wisselend bewolkt, af en toe valt er een korte, maar hevige regenbui, maar ook de zon komt tevoorschijn. De temperatuur is aangenaam.
Verderop besluiten we de snelweg te verlaten en een provinciale weg te nemen. Deze route is weliswaar iets korter, maar het is, door de vele bochten en snelheidsbeperkingen, uiteraard geen weg om op te schieten, maar dat hoeft ook niet. We steken de grens met Noorwegen over (nauwelijks iets van te merken) en we stoppen snel hierna om een waterval te bezichtigen, maar dat is in de zomer slechts een klein stroompje.
Tegen 17:00 uur komen we bij de Frederiksten camping in Halden. Deze is fraai gelegen vlak naast de Frederiksten vesting.
Onze kampeerhut is zeer eenvoudig ingericht. Totaal vier slaapplaatsen waarvan twee stapelbedden, een tafel met een bank. Een kastje, koelkast en één elektrisch kookpitje. Geen potten en pannen, geen water. We kunnen koken in een nabij gelegen gebouwtje waar we ook water moeten halen. De wc is in het gebouw van de receptie, ongeveer 50 m van onze hut vandaan. Voor de hut staat een picknicktafel. Enfin, dit lijkt weer een beetje op ouderwets kamperen.
We pakken de auto uit en warmen soep (uit een pak) op en eten de maaltijdsalade en een rozijnenbol. Een vreemde maaltijd, maar best lekker.
Na dit “diner” wandelen we over de camping en naar de vesting, waar we zo maar op kunnen. Het is wel even klimmen, maar dan hebben we ook een prachtig uitzicht over Halden en de fjord waaraan de stad ligt. Terug op de camping zetten we koffie in ons meegebracht camping-koffiezetapparaat. Carla maakt theewater klaar in de waterkoker in het keukengebouw waar de stop doorslaat en de campers die ernaast staan ook geen stroom meer hebben. Maar het water van Carla is net heet genoeg.
Carla gaat daarna naar het receptiegebouw omdat daar het wifi-signaal beter is en Rob gaat aan de slag met het dagboek. Voordat we naar bed gaan, drinken we een glaasje wijn. 

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Maandag 22 juli
De bedjes in onze hut zijn wel tamelijk smal, maar ze liggen aardig goed. Om 5:30 uur moet Rob plassen en hij besluit dat in de toiletruimte van de camping te doen. Dus broek, overhemd, sokken en schoenen aan en 50 m door de frisse ochtend naar de wc. Teruggekomen zegt Carla dat zij op de toiletemmer is geweest. Terug in bed om nog wat te slapen. Carla heeft er wat moeite mee, maar Rob slaapt weer een uurtje. Om 7:30 uur worden we wakker en staan we op. Ons wassen doen we gedeeltelijk in de toiletruimte en gedeeltelijk met een emmertje warm water in de hut. Het is wat behelpen, maar dat wisten we al van tevoren.
We ontbijten met een kopje thee en enige boterhammen die we beleggen met kaas die we snijden met de kaasschaaf die we gisteren bij Ikea hebben gekocht.
We bereiden de reis van morgen alvast een beetje voor en drinken een kopje koffie.
We hebben gisteren ontdekt dat we vanaf de camping naar Halden kunnen wandelen. En dat doen we dan ook. Het is goed wandelweer: zonnig en niet al te warm. Het begint al direct vanuit ons verblijf met een mooi uitzicht op een deel van de vesting. Omdat we hoog boven de stad bivakkeren, kunnen we met een trap naar beneden of via een tamelijk steil weggetje. We nemen de trap. Maar omdat de treden nogal hoog zijn en niet al te vlak, valt dat nog niet eens mee. We voelen onze benen aardig, maar we bereiken na 20 minuten toch de haven van de stad. We halen wat informatie in het toeristenbureau en we drinken een kopje koffie op een terras. Daarna lopen we naar een aardig groot winkelcentrum. Niet echt om wat te kopen, maar om wat rond te kijken.
We hebben bij het toeristenbureau vernomen dat er vandaag (maandag) niet veel open is, maar wel een mooie tuin bij een landhuis. En daar wandelen we heen. Het is inderdaad een fraaie tuin met veel bloemen en waaronder een lindenlaan vormgegeven als een tunnel. Op een bankje hebben we een mooi uitzicht op de fjord.
We wandelen terug naar de stad waar een aardige winkelstraat moet zijn, maar die valt tegen. Er is niet veel open en er is tamelijk veel leegstand. Dan maar weer naar de haven waar we een kopje thee drinken.
Vervolgens gaat de wandeling weer naar de camping. Nu omhoog, maar dat doen we niet met de trap. En dat valt mee. Ook dat duurt zo’n 20 minuten.
Bij onze hut zetten we de tuinstoelen buiten en drinken een glaasje sap, lezen en puzzelen wat.
Carla gaat met haar fototoestel op stap en Rob begint alvast wat op te ruimen. Er wordt vanavond wat regen verwacht en dan is het niet leuk om alles nog in te pakken. Hij begint ook al aan het dagboek.
Als Carla terug is, lezen we nog wat. Tegen 18:00 uur rijden we met de auto in 5 minuten naar de stad om uit eten te gaan. Dan begint het ook te miezeren. Bij een Italiaans restaurant neemt Carla spaghetti Bolognese (omdat de Lasagne niet verkrijgbaar is ondanks de melding op een bord) en Rob neemt Tagliatelle al salmone. Het smaakt aardig, maar niet echt bijzonder.
Terug bij de hut drinken we koffie/thee, maakt Rob het dagboek af en lezen we wat.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Dinsdag 23 juli

Van Halden naar Gjøvik

Als we om ongeveer 7:30 uur opstaan is het nog bewolkt, maar in de loop van de dag wordt het steeds zonniger en in de loop van de middag is er nauwelijks nog een wolkje te zien en wordt het ca. 25 °C.
Na het ontbijt ruimen we alles op want vandaag gaan we naar de volgende kampeerhut. Om 10:00 uur hebben we koffie gedronken, de hut schoongemaakt, de sleutel terug gegeven en dan vertrekken we. Maar we gaan eerst naar het winkelcentrum van Halden om wat boodschappen te doen: een maaltijdslade en brood. Dan is het alweer tijd voor ons tweede kopje koffie.
We nemen weer een weg binnendoor, dus weer veel bochten en snelheidsbeperkingen. Op deze manier vermijden we wel de drukke wegen door en langs Oslo en rijden we langs de oostkant van deze stad. Daar besluiten we vervolgens de autosnelweg E6 te nemen, maar het kost ons nogal moeite de aansluiting daarop te vinden. Uiteindelijk lukt dat en dan kunnen we flink gas geven en ook langs deze weg genieten van fraaie vergezichten. In de buurt van Hamar is men echter tientallen kilometers met die weg bezig en is er slechts één rijstrook per  richting beschikbaar en geldt er snelheidsbeperkingen. Desondanks bereiken we ons einddoel van vandaag: camping Sveastranda nabij Gjøvik. Met een leuke kampeerhut en een mooi uitzicht op het Mjøsameer.
Nadat we hebben uitgepakt en de hut hebben ingericht gaan we douchen. Dan wordt het zo langzamerhand alweer etenstijd. De maaltijd bestaat uit de vanochtend gekochte maaltijdsalade met een boterhammetje en een biertje.
We maken een wandelingetje over de grote en zeer volle camping. Veel caravans en campers. Onze hut staat tussen enige vaste staanplaatsen voor caravans en het is daarom vrij ruim en rustig.
We wapenen ons tegen de muggen, Rob maakt het dagboek, Carla leest een boek van Hendrik Groen, we drinken een wijntje en knabbelen op wat chips.
Laat op de avond is het nog steeds licht, maar de hemel kleurt prachtig. Reden genoeg voor Carla om nog wat foto’s te maken.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Woensdag 24 juli
Als we rond 3:30 uur naar de wc moeten, kleurt de hemel alweer bijzonder fraai. Carla gaat ook op dit zeer ongebruikelijke tijdstip tamelijk lang op pad om mooie foto’s te maken. Dan gaan we weer naar bed en slapen tot ongeveer 7:30 uur. Als we opstaan is er nauwelijks een wolkje aan de lucht te zien en dat blijft de hele dag zo. Het wordt zo’n 28 °C.
We ontbijten buiten en besluiten naar het openluchtmuseum Maihaugen in Lillehammer te gaan. Dat is slechts een half uurtje rijden. Maar eerst uiteraard nog een kopje koffie.
De weg erheen is vrij rustig en we vinden het park gemakkelijk. Nadat we kaartjes hebben gekocht (met korting dankzij reisbureau Scanbrit) gaan we, het zal geen verrassing zijn, ons tweede kopje koffie drinken. Helaas valt de waterfles van Carla op de grond en breekt stuk. Een hele plas op de tegelvloer en jammer van de fles.
In het park staan veel oude, meest houten gebouwen en bij sommige staat informatie over het vroegere gebruik: winkels, postkantoor, apotheek, e.d. We bezoeken eerst een stavkirke, een eeuwenoude houten Noorse kerk die op een flink aantal plaatsen nog is te vinden.
Daarna volgen we een rondwandeling waarbij acteurs ons, gelukkig in het Engels op een humoristische wijze rondleiden. Gelukkig is er schaduw van de bomen, want het is erg warm. Vervolgens kijken we nog wat rond in een nagebouwd oud gedeelte van Lillehammer, maar er staan ook huizen uit de periode 1940-1990.
Na dit bezoek lopen we naar de binnenstad van Lillehammer, een wandeling van ongeveer een kwartier, vrij steil naar beneden. De winkelstraat ziet er nog steeds uit zoals we hem al in 1971, 2013 en 2017 hebben gezien: gezellig druk.
We hebben als lunch alleen maar een rozijnenbol gegeten en krijgen trek in iets hartigs. Dat wordt een hotdog (varme pølse), waarvan het worstje nogal taai is.
Dan moeten we terug naar de auto, nu ruim een kilometer tamelijk steil naar boven. En dat bij deze warmte. Dat valt nog niet mee als je 68 en 72 bent. Maar we redden het. De bloedhete auto koelt dankzij de airco gelukkig snel af.
We gaan wat boodschappen doen, want we hebben bedacht vanavond te gaan barbecueën op een wegwerp-exemplaar. Maar het valt nog niet mee hier kleine porties hamburgers, worstjes, sausjes, e.d. te kopen. Het meeste is voor grootverbruikers en dat zijn wij niet. Maar na drie winkels is het toch gelukt en rijden we weer naar de camping. Daar gaat Carla douchen en Rob gaat in de schaduw zitten lezen.
Als we aanstalten maken om de bbq aan te steken, waarschuwen onze buren ervoor dat het op deze camping niet is toegestaan dat te doen met zo’n wegwerp-exemplaar. Misschien is dat om schade aan de grasmat te voorkomen. Maar de buren stellen ons in de gelegenheid hun bbq te gebruiken. Als we om en om onze etenswaren roosteren, moet dat lukken. En dat doen we. We eten tamelijk laat en het smaakt prima, zeker met een (duur) Noors biertje erbij.
Na de maaltijd gaat Rob douchen, maar de boiler maakt kennelijk overuren, want erg warm is het water niet, maar het frist wel op.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Donderdag 25 juli
Het wordt steeds iets later als we opstaan. Deze keer is het 8:15 uur en het is alweer stralend weer met een heel klein beetje sluierbewolking. Maar ook vandaag stijgt de temperatuur tot minstens 28°C.
We besluiten vandaag een boottocht over het Mjøsameer tussen Gjøvik en Hamar vice versa te maken met een oude raderboot. Op de boot kunnen we dineren. Daarom rijden we naar Gjøvik, want we hebben begrepen dat we daar de tocht moeten boeken. Dat kost de nodige moeite, want het adres dat Buro Scanbrit had opgegeven, klopt niet. Dan maar naar de locatie waar de boot aanmeert. Maar daar is het ook niet. Hier is wel een restaurant, maar dat is gesloten. We zien hier overigens ook dat alle parkeerplaatsen, die beschikbaar zijn voor de bootpassagiers, bezet zijn. Gelukkig zien we dat er in het oude station een toeristenbureau is. Daar weet men ons te vertellen dat het kantoor van de rederij is verplaatst en dat het nog niet correct in de informatiebulletins is vermeld. Maar nu wordt ons eindelijk het juiste adres gegeven. We gaan echter eerst op zoek naar een parkeerplaats. Overal moet worden betaald en het lukt ons niet dat met een kaart te doen. Munten hebben we niet genoeg. We vragen een dame voor te doen hoe het werkt. Maar ook haar lukt het niet en ze is gelijk enige tientallen kronen kwijt. Dan rijden we maar naar een nabij gelegen winkelcentrum. Daar kunnen we 3 uur gratis parkeren, maar voor zover we de Noorse tekst begrijpen, moeten we het centrum in om ons kenteken te registreren.  Er is ook een parkeergarage en daar staat de auto in ieder geval koeler. Een vriendelijke heer vertelt  ons dat we niets hoeven doen en binnen 3 uur gewoon de garage uit kunnen rijden. Alles wordt via camera’s geregistreerd.
Dan wandelen we naar het kantoor waar we de bootreis kunnen boeken. We willen ook het diner boeken, maar men vertelt ons dat alle plaatsen bezet zijn. Dan gaat de medewerkster van het bureau even bellen en even later komt ze terug met de mededeling dat het toch nog kan. Met de kortingsbon van Buro Scanbrit hoeven we maar één toegangskaartje te betalen en dat scheel al gauw € 35,00.
Vervolgens lopen we de winkelstraat van Gjøvik in, een rustige straat. Er valt sowieso niet al te veel te beleven in deze stad. Maar een kopje espresso en cappuccino zullen ze toch wel hebben. We strijken neer op een terrasje en Carla gaat naar binnen on dit te bestellen. Even later komt de ober ons vertellen dat de koffiemachine kapot is en dat we alleen maar gewone koffie kunnen krijgen. Dat willen we niet en hoewel de ober ons probeert over te halen om toch te blijven, zoeken we een volgend terrasje op. En daar lukt het wel. Helemaal aan het eind van de straat bevindt zich de Fjellhall, een enorm groot in de berg uitgehakt complex, gemaakt voor de Olympische winterspelen in 1994. De grote hal is 91 m lang, 61 m breed en 24 m hoog en kan voor van alles worden gebruikt, bijvoorbeeld als ijshockeystadion. Verder is er een zwembad, een restaurant en nog meer. Er zijn nu geen activiteiten, maar we kunnen er wel in en dat is een zeer vreemde gewaarwording.
Dan wordt het tijd om te lunchen. We gaan weer op een ander terras zitten en bestellen een salade, espresso en cappuccino. Maar wie schetst onze verbazing dat ook hier de koffiemachine stuk is. Dan toch maar gewone koffie. En die smaakt niets eens verkeerd. De salades zijn erg lekker. We wandelen terug naar de parkeergarage en rijden terug naar de camping, waar we de rest van de middag rustig aan doen.
We gaan niet te laat naar de boot en vinden vlakbij de aanlegplaats een parkeerplaats.
Het schip waarmee we gaan varen is de Skibladner, een raderboot gebouwd in 1856 en hij wordt volgens de informatie nog steeds met stoom aangedreven. Maar dan wordt die stoom volgens Rob wel geproduceerd door een dieselmotor, want er komt geen rook of warmte uit de schoorsteen. En Carla ruikt een typische dieselgeur. Dat maakt de reis er echter niet minder om. De boot zou om 17:30 uur moeten vertrekken, maar om 17:15 uur is hij nog niet in zicht. Met enige vertraging gaan we aan boord en worden we gelijk naar het restaurant benedendeks geleid. Onze plaatsen zijn gereserveerd. We praten af en toe wat met onze buren die gelukkig Engels spreken. Nadat de boot is vertrokken, wordt het eten geserveerd. Het is een grote moot zalm met gekruide aardappeltjes en komkommer. Daarbij drinken we een glas witte wijn. Het wordt behoorlijk warm in de ruimte, terwijl het op het buitendek aangenaam is. Maar het eten is lekker. Het wordt afgesloten met een bakje aardbeien met room en een kopje koffie of thee. Dan naderen we Hamar, is het eten op en kunnen we naar buiten. We meren aan om enkele passagiers te laten ontschepen en dan varen we weer terug. We zitten nu heerlijk koel buiten. Om 20:15 uur komt de boot aan in Gjøvik en dan gaan we weer naar de camping, waar we douchen en lekker buiten zitten.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Vrijdag 26 juli

Van Gjøvik naar Oppdal

Het wordt wat eentonig, want het is vandaag alweer zonnig en erg warm. We verhuizen naar onze derde hut die is gelegen op camping Granmo, ongeveer 6 km ten zuiden van Oppdal. De weg erheen is erg rustig. We tanken benzine in Lillehammer voor ca. € 1,75 per liter, dus ongeveer dezelfde prijs als in Nederland. Gelukkig rijdt onze auto op de rustige Noorse wegen ongeveer 1:22. We kunnen vele kilometers op de cruise control rijden zonder de pedalen aan te raken.
In Ringebu bezoeken we de fraaie stavkirke, wat we al enige keren eerder ook deden. En even ten noorden van deze plaats verlaten we de E6 en volgen we de wegen 27 en 29 door het prachtige Rondane-gebied. Fraaie uitzichten met een zeer afwisselend landschap. Vaak door bosrijk gebied, maar ook  boven de boomgrens door een tamelijk kale hoogvlakte. We stoppen op een hoog gelegen toeristisch centrum waar een marktje is waar men zelf gemaakte kleding, ambachtelijke en kunstzinnige voorwerpen verkoopt. Daar eten we als lunch onze meegebrachte boterhammen op.
Bij Hjerkinn komen we weer op de E6, maar eerst gaan we naar het uitzichtpunt Snøhetta. Een stukje met de auto omhoog naar een parkeerterrein en dan een fikse wandeling omhoog. Het is slechts 1,5 km, maar daar doe we wel zo’n 45 minuten over. Ook omdat er onderweg vlakke stenen op het pad liggen waarin de geschiedenis van de omgeving is geschreven. Boven gekomen hebben we een schitterend uitzicht over de bergen in de omgeving. De moeite van de wandeling waard.
Dan wordt het tijd om verder naar de camping te rijden, maar we moeten ook nog boodschappen doen, want anders hebben we nauwelijks te eten. We hebben al minstens 100 km geen winkel meer langs de weg gezien. Op de camping aangekomen, merken we dat daar ook nauwelijks iets te halen valt, dus dan rijden we maar naar Oppdal, want we lusten wel weer een maaltijdsalade. Eerder deze vakantie konden we in de levensmiddelenwinkel zelf zo’n salade klaarmaken uit tal van gerechtjes. In de eerste twee winkels die we nu bezoeken, kunnen we dat niet, maar in de derde zaak wel. Dan weer snel naar de camping om te eten en de hut in te ruimen.
Na de maaltijd maken we een ommetje over de camping en bekijken we alvast wat we morgen kunnen doen.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zaterdag 27 juli
Vandaag hadden we voor het eerst sinds vrij lange tijd wel 1 minuut lang schaduw van een voorbij trekkend wolkje, maar voor de rest was het weer zonovergoten en erg warm. Te warm om ons druk te maken en dat vermijden we dan ook maar.
Wel beginnen we met wat huishoudelijke taken en doen de was. Er is hier een wasmachine en een droger. Rob hangt een waslijntje op. Het kost enige uren voordat alles schoon is en dan is  het alweer lunchtijd.
Hierna gaan we naar “Magalaupet”. Bij een parkeerplaats, zo’n 6 km ten zuiden van de camping, leidt een paadje naar de rivier de Driva. Deze perst zich hier door een kloof. De kracht van het water heeft hierin ronde kanalen uitgehold, vandaar de naam Magalaupet dat zoiets als maagdarmkanaal betekent.
De rivier stort zich hierna in een kom waarin men kan zwemmen. Ook duiken durfallen vanaf de hoge rotsen in het water.
Boodschappen doen we in Oppdal. We doen een poging om een goedkoop pannetje op de kop te tikken, maar ze zijn ons te duur en thuis hebben we er niets meer aan. Dan proberen we uit te vinden waar we toeristeninformatie kunnen krijgen. Vreemd dat er op geen enkele kaart van Oppdal is vermeld waar die is te vinden. Maar na het aan iemand te hebben gevraagd, hebben we het toch gevonden. Ook bekijken we het stationnetje waar vandaan we in 1996 met de trein naar Trondheim zijn geweest.
In een supermarkt kopen we als avondmaaltijd twee diepvriespizza’s, want er is op de camping in een kookruimte ook een oven. Voor de maaltijden op zondag doen we ook wat boodschappen, dan hoeven we daarvoor niet meer naar een supermarkt. Dan rijden we weer naar de camping en doen het verder rustig aan. We bekijken alvast waar we morgen in de bergen een niet te moeilijke wandeling kunnen maken en Rob zoekt ook al uit via welke wegen we overmorgen naar de volgende camping kunnen rijden.
’s Avonds belt Gerard ons en dan hebben we via WhatsApp een beeldverbinding met elkaar. Het is de bedoeling dat we elkaar komende maandag of dinsdag ergens op een camping ontmoeten.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zondag 28 juli
Gisteren hebben we ons vooral niet al te druk gemaakt, maar vandaag gaan we, ondanks de warmte, een wandeling in de bergen maken. Met behulp van een app in de smartphone kunnen we heel wat tochten uitkiezen. Gelukkig staat er ook bij wat de afstand en het hoogteverschil is en de moeilijkheidsgraad. Wij kiezen een niet al te lange tocht die niet moeilijk is. Heel geschikt voor Nederlanders op leeftijd. Het wordt een wandeling naar de Svarthaugen. Deze begint bij een parkeerplaats op ongeveer 6 km vanaf de camping. Daar rijden we in 10 minuten heen. De wandeling is 5,5 km lang (heen en terug) en gaat 270 m omhoog. De tocht is inderdaad niet al te moeilijk, maar voor ons is het toch af en toe een aardige klim. Hij voert aanvankelijk door een gebied met berkenbomen waar we gelukkig steeds even in de schaduw kunnen uitblazen. Hier en daar liggen schapen te grazen die ook de schaduw opzoeken. Wat wil je met zo’n dikke wollen jas. Af en toe moeten we even over een hekje klauteren en ook dat levert een leuk plaatje op. Naarmate we hoger komen, worden de bomen steeds kleiner en krommer tot we boven de boomgrens uitkomen en er geen schaduw meer is, maar gelukkig wel een aardig windje dat voor enige verkoeling zorgt. Op de top van de berg hebben we een fantastisch uitzicht over drie verschillende dalen en over Oppdal. Er ligt ook een dagboek waarin men kan vermelden wie er is geweest en wanneer. Zo’n 250 personen hebben hun naam en woonplaats in het boekje geschreven, maar we vinden er geen Nederlanders bij.
Net als Carla een foto wil maken met ons beiden op de top, krijgen we zelfs hier een videoverbinding met Gerard en Madeleine. Zij zijn op dat moment bij de Jostedal gletsjer. Als ik probeer Carla voor Gerard en Madeleine in beeld te krijgen en daarvoor achteruit loop, struikel ik over een rotsje en val bijna de afgrond in op mijn billen en de telefoon kleddert op de rots. Maar zowel de telefoon als ik komen er goed van af. Alles werkt nog hoewel ik een behoorlijke spierpijn in mijn bil krijg.
Dan dalen we de berg weer af. We zijn in totaal drie uur bezig geweest.
We besluiten naar Oppdal te rijden voor een kopje koffie met iets erbij en misschien kunnen we bij een apotheek iets kopen tegen spierpijn. Maar beide apotheken zijn deze zondag gesloten.
We bezoeken nog een locatie waar veel vikinggraven zijn gevonden, maar dat vinden we niet erg interessant, dus rijden we weer naar de camping waar we douchen en het een beetje rustig aan doen.
We hebben een eenvoudige maaltijd van noedels en salade en kefir toe.
Dan hebben we nog videocontact met Gerard en Madeleine om af te spreken wat we de komende dagen doen. Zij proberen morgen op dezelfde camping te komen als waar wij hebben geboekt.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Maandag 29 juli

Van Oppdal naar Ørsta

Het wordt vandaag een lange rit van ruim 370 km naar onze volgende verblijfplaats in Ørsta aan de westelijke fjordenkust. We zouden wel een kortere route kunnen kiezen, maar we willen o.a. over de Trollstigveien, een spectaculaire bergweg.
We staan daarom al om 7:30 uur op en nadat we hebben ontbeten, opgeruimd en koffie gedronken, gaan we tegen 9:30 uur op pad. Het eerste stuk over weg nr. 70 is een rustige weg. In Sunndalsøra zien we de eerst fjord en in deze plaats nemen we even tijd voor ons tweede kopje koffie. We slaan af om via de wegen nr. 62, 660 (tamelijk smal) en 64 naar Åndalsnes te rijden. Onderweg eten we ons boterhammetje op bij een picknickplaats langs een fjord en we genieten van de fraaie omgeving met prachtige uitzichten op de bergen en de fjorden.
Even voorbij Åndalsnes slaan we af naar weg nr. 63, de beroemde Trollstigenveien. Na enige kilometers gaat de weg via veel haarspeldbochten langs een waterval steil omhoog. Boven aangekomen merken we dat het zeer toeristisch is met een restaurant, een souvenirwinkel en uitzichtpunten. Erg druk, maar erg mooi.
Dan dalen we weer langzaam af en komen uiteindelijk bij de veerpont naar Stranda die we echter net zien wegvaren. We moeten 20 minuten wachten tot de volgende overtocht, dus dat valt wel mee.
Via de wegen 60 en E39 bereiken we tegen 18:00 uur de camping in Ørsta waar Gerard en Madeleine Maat eerder op de dag ook al zijn gearriveerd. De begroeting is uiteraard allerhartelijkst en we drinken er wat.
Nadat we ons hebben geïnstalleerd gaan we gezamenlijk eten in het eenvoudige eettentje van de camping. Wij nemen fish and chips, Gerard iets met rundvlees en Madeleine een wrap. Een alcoholvrij biertje erbij smaakt ook goed.
Na het eten zitten we nog wat te kletsen bij de caravan van Gerard en Madeleine. Maar we maken het na deze lange dag niet te laat.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Dinsdag 30 juli
Vandaag is Daniëlle jarig en Carla belt haar om haar te feliciteren. Samen met Gerard gaan we in Ørsta boodschappen doen. Verder maakt Carla ’s morgens nog foto’s en Rob maakt het dagboek van gisteren af, want toen is het er niet van gekomen.
Op aanraden van Madeleine hebben we enige dagen geleden al besloten naar het eiland Runde te gaan en daar een excursie met een vissersboot naar de zeevogels te maken. Zij heeft deze activiteit al geboekt. Na de lunch komen Gerard en Madeleine ons ophalen om naar het eiland te gaan. Het is een mooie rit van ca. 50 km en daar aangekomen betalen we de vaartocht en hebben we nog tijd genoeg om een informatiecentrum te bezoeken en daar een kopje koffie te drinken. Tot onze verrassing worden we daar geholpen door een Nederlandse jonge man.
We rijden vervolgens naar het haventje waar de boot vertrekt. We zijn te vroeg en hebben genoeg tijd om er even rond te kijken en de “Aquila” te vinden, de boot waarmee we de tocht gaan maken. Even voor 16:00 uur komt de schipper aan rijden in z’n auto en kunnen we aan boord van het kleine, maar degelijk ogende scheepje. De “kapitein” heet Johan en vertelt ons eerst iets over het scheepje. Er zijn zwemvesten aan boord, maar volgens Johan niet nodig. Ook heeft het schip een reddingsboot en zelfs een wc’tje.
Dan gaan we varen. Johan is een gezellige en humoristische prater en hij laat ons foto’s zien van de vogels die we hopelijk kunnen zien, maar hij waarschuwt ons dat we de papegaaiduikers naar verwachting niet zullen tegenkomen, want die zijn, zoals elk jaar, na medio juli vrijwel allemaal vertrokken. Johan wil weten welke nationaliteiten er op de boot zijn: Nederlanders, Duitsers en (halve) Noren (Gerard en Madeleine. Johan kent de namen van de vogels in alle talen en zelfs het woord “papegaaiduiker” kan hij goed uitspreken.
De vaartocht gaat eerst over zee naar een rots waar aalscholvers op zitten. Zodra we langs varen, vliegen ze op en gaan ze te water. We varen onder een brug door waar we eerder met de auto overheen zijn gegaan. Dan gaan we steeds dichter naar de kust om te kijken of we toch papegaaiduikers kunnen ontwaren, maar dat is helaas niet het geval. Wel veel zeekoeten, aalscholvers, enorme aantallen jan van genten, alken en enkele zeearenden. Het is een fantastisch schouwspel en Johan vaart tot vlakbij de rotsen en zelfs een grot in waar we ook jan van genten en aalscholvers zien zitten.
Af en toe waait het vrij hard en op een zeker moment waait de pet van Gerard in zee. Een tijdje later hoort Johan dit en hij wil omkeren om de pet te zoeken, maar dat praten we maar uit zijn hoofd, want het is alweer minstens 10 minuten eerder gebeurd.
We varen naar een rotspunt waar aalscholvers op zitten en Johan zegt dat we er zo dichtbij kunnen komen dat we kunnen zien wat de kleur van hun ogen is. Ja, ja, denken we, maar het is waar. De vogels blijven gewoon zitten en we kunnen ze tot enkele meter benaderen en een van de passagiers zegt dat hun ogen groen zijn. En dat klopt.
We varen weer verder en af en toe deint het scheepje behoorlijk door de inmiddels hoger wordende golven. Johan stelt voor dat we niet helemaal rond het eiland varen, want aan de andere kant is de zee nog ruwer en hij wil dat we ons gelukkig blijven voelen en dat we de dag van ons leven zouden hebben. En dat zou wel eens anders zijn als we in de haven zouden terugkeren nadat we hotsend en bonkend over open zee zouden hebben gevaren met alle gevolgen van dien.
Op de terugtocht bindt Johan opeens een fles frisdrank aan een touw die hij overboord gooit en op die manier in zee afkoelt. Een van de jongeren nodigt hij uit de fles later weer aan boord te krijgen en voor iedereen een glaasje priklimonade in te schenken. Dat lukt allemaal. Dan komt Johan met een mand (oud) brood, niet voor ons, maar om de meeuwen te lokken. Dat kost geen moeite, want ze zwermen in grote aantallen achter de boot aan om de stukjes brood op te pikken die de passagiers in zee gooien. Er is er zelf eentje die een stuk brood uit de hand van Rob pikt. Johan gaat achterop de boot staan met een zuidwester op zijn hoofd met daarop een stuk brood om op die manier te proberen of er een meeuw is die het brood van zijn hoed pikt. Maar daar beginnen de vogels niet aan.
Na twee uur varen leggen we weer aan in de haven en zit er een bijzonder leuke vaartocht op. Gerard en Rob hebben video-opnamen gemaakt en Madeleine en Carla hebben vele honderden foto’s gemaakt.
We rijden om 18:30 uur terug naar Ørsta waar we een restaurant opzoeken, want we beginnen aardig trek te krijgen. Het wordt een chinees restaurantje dat er wat slonzig uit ziet, maar het eten is prima. Met een biertje of frisdrankje erbij, laten we het ons goed smaken.
Terug op de camping maken Madeleine en Carla nog mooie foto’s van de ondergaande zon. We verblijven nog een tijdje bij de caravan van Gerard en Madeleine en dan wordt het weer bedtijd.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Woensdag 31 juli
Als we opstaan, kijken we uit het raam en zien we dat het geheel bewolkt is en in de loop van de ochtend begint het zachtjes te regenen, maar ’s middags regent het steviger. Aan het eind van de middag wordt het weer droog.
We raken (opnieuw) in gesprek met de overbuurman die enige dagen geleden met pech is gestrand in een plaats op enkele tientallen kilometers van de camping. De stuurbekrachtiging van zijn auto deed het niet meer. Het is nota bene een Toyota Corolla, maar wel een van 14 jaar oud met 500.000 km op de teller. Ja, dan mag het misschien. Hij heeft een auto te leen gekregen en verder contact opgenomen met de Toyota-alarmcentrale, maar het duurt nu al enige dagen voordat er uitsluitsel is wat er moet gebeuren. Hun vakantie loopt enigszins in het honderd. Hij kan gelukkig wel langer op deze camping blijven, maar zal in ieder geval de volgende camping moeten overslaan. Enfin, gedoe allemaal.
We lunchen bij Gerard en Madeleine en gaan daarna naar het winkelcentrum in de stad. De dames struinen kledingwinkels af en de mannen zoeken hun heil in de meer technische winkels. Rob koopt een overhemd en een stekkerdoos met een langer snoer. In de levensmiddelenwinkel kopen we de nodige waren om straks te kunnen barbecueën en nog wat spullen voor morgen.
Terug op de camping doet Carla een dutje en Rob begint alvast aan het dagboek van vandaag.
Om 18:30 uur lopen we naar de caravan van Gerard en Madeleine om te gaan eten. Madeleine voelt zich niet helemaal lekker, maar ze eet toch wat mee. Gerard verzorgt de barbecue. Het is allemaal erg lekker. Daarna kletsen we nog wat en dan gaan we niet al te laat naar de hut, want morgen gaan we weer op reis naar de volgende overnachtingsplaats.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Donderdag 1 augustus

Van Ørsta naar Gaupne

We worden om 7:45 uur wakker en staan op om te douchen, te ontbijten en in te pakken. Om 10:00 uur zijn we klaar om te vertrekken. Gerard en Madeleine komen naar ons toe om gedag te zeggen. We praten nog even met onze buren die autopech hebben. Ze weten nog steeds niet wat er precies met de auto aan de hand is en hoe lang het herstel nog gaat duren. Dan nemen we afscheid van Gerard en Madeleine en gaan op weg naar Gaupne waar de volgende kampeerhut op ons wacht. Als we de kortste route zouden nemen, moeten we twee keer met een veerboot over een fjord. We nemen echter een ongeveer 35 km langere route. Het is een prachtige rit met opnieuw fraaie vergezichten, mooie fjorden met vaak uiterst glad water en vooral ook veel tunnels. De langste is vandaag 7 km. De eerste stop is in Stryn waar we een kopje koffie drinken. Dan weer verder met een grote omweg langs de Innvikfjorden. Maar wat is die omweg mooi! Na Utvik gaan we een pas over en via Skei richting Sogndal. Af en toe lopen de schapen en geiten gewoon op de hoofdweg.
We slaan af van de weg om de Boyagletsjer te bekijken. Het is slechts een korte wandeling naar het meertje waarin de gletsjer uitmondt. Het is een fraai gezicht en tamelijk bijzonder om vlakbij de doorgaande weg zo dichtbij de gletsjer te kunnen komen.
Even verderop is het Gletsjermuseum waar veel informatie wordt gegeven over dit bijzondere natuurverschijnsel. Er draait een spectaculaire breedbeeldfilm met veel opnamen van de verschillende gletsertongen van de Jostedal-ijskap.
In Gaupne aangekomen doen we eerst wat boodschappen voor het avondeten en om ongeveer 17:00 uur komen we bij de camping aan. Onze kampeerhut is heel eenvoudig. Een stapelbed en een bedbank, een tafel, koelkast, kookplaatje, twee oude stoelen buiten en verder niet veel. Maar wel het mooiste uitzicht van alle hutjes. De auto kan niet naast de hut staan en moet even verderop worden geparkeerd.
De avondmaaltijd bestaat uit soep, tortellini en rauwkost. Nat het eten doet Carla de was en Rob het dagboek.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Vrijdag 2 augustus
Als we weer uit ons hutje stappen, kijken we weer op de vele appelbomen die tussen de huisjes staan.
Tot onze verrassing komen we vanochtend tot de ontdekking dat onze “pech”buren van de vorige camping in het huisje naast ons bivakkeren. Ze zijn gisteren uiteindelijk om 19:00 uur bij de garage weggereden waar de auto stond en ze zij pas om 23:15 uur op de camping aangekomen. Wij hebben daar niets van gemerkt. Ze moeten echter vandaag het huisje alweer verlaten om naar de volgende verblijfplaats te rijden. Ralph vertelt dat men niets aan de auto heeft kunnen ontdekken en dat ze er weer verder mee moeten. Nu maar hopen dat de pechduivel niet opnieuw toeslaat. Om een beetje bij te komen van de schrik, gaan ze ontbijten in het naburige hotel dat bij de camping hoort. We stellen voor na hun ontbijt naar het hotel te komen en gezamenlijk een kopje koffie te drinken. Dat wordt een leuk gesprek waarbij we erachter komen dat ze beiden enthousiaste fotografen zijn en de vrouw des huizes (Paulien) ook lid is van een fotoclub. Ze wonen in Nijmegen.
Pas tegen 13:00 uur vertrekken ze. Wij lunchen snel, want we willen vandaag nog naar de Nigardsgletsjer. Dat hebben we in 2013 ook al eens gedaan. Het is een mooie rit van ongeveer 35 km door het Jostadal. Vanaf de parkeerplaats van een informatiecentrum is het 3,5 km lopen naar het gletsjermeer. Het uitzicht op de gletsjer wordt steeds mooier. Dan nemen we een bootje dat ons 1,5 km verder brengt en ons zodoende een lastig stukje wandeling over ruw rotsterrein bespaart. Dan is het nog 1,5 km over een iets gemakkelijker “pad” naar een punt waar we een mooi uitzicht hebben op de gletsjer. We hebben de stellige indruk dat de gletsjer een stuk is gekrompen ten opzichte van zes jaar geleden. Dan maken we dezelfde tocht terug naar de auto. Het is prachtig weer, niet te warm en nauwelijks een wolkje te zien.
We besluiten in Gaupne uit eten te gaan, maar er is nauwelijks een restaurant te vinden. Maar in het eerdergenoemde hotel kunnen we eten. We bestellen een heerlijke pizza en een bijzonder appel-ijstoetje. En een biertje erbij.
Terug op de camping bekijken we de foto’s die we de afgelopen dagen hebben gemaakt. Carla gaat vroeg naar bed, want ze voelt zich niet helemaal lekker.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zaterdag 3 augustus
Na de behoorlijk inspannende dag van gisteren, is ons plan om het vandaag wat rustig aan te doen. Maar ja, de werkelijkheid is toch een beetje anders.
Op ongeveer 20 km van de camping vaart een veerpont van Solvorn naar Ornes. In dat dorpje staat de oudste Stavkerk van Noorwegen en ca 13 km verderop is de Feigumfossen, de op een na hoogste waterval van Noorwegen. Vanaf de weg loopt er een voetpad heen.
Als we bij de pont in Solvorn aankomen, bemerken we dat de voorboot één keer per uur gaat en dat we een half uur moeten wachten tot we naar de overkant kunnen. Geen probleem, het is een leuk dorpje dat schilderachtig aan de fjord ligt. Het heeft een strandje waar men druk aan het zwemmen is in de zee. Ook ontdekken we een fotogalerie waar schitterende foto’s zijn tentoongesteld.
Dan komt de boot aan en als de auto’s eraf zijn, komen we tot de ontdekking dat we achteruit de pont op moeten. Dat is voor sommige automobilisten nog een hele toer, zeker voor twee campers. Het is slechts een klein schip, er kunnen slechts 12 auto’s op, maar i.v.m. de campers niet meer dan 10. Het duurt ongeveer een kwartier voordat alle auto’s erop staan en dan varen we ook in een kwartier naar de overkant.
We besluiten eerst de waterval te bezoeken. Het is een smalle weg erheen, maar we komen er ongeschonden aan. Langs de weg is een kleine parkeerplaats in de buurt van het begin van het pad naar het uitzichtpunt op de waterval. Ons was beloofd dat het een gemakkelijk pad zou zijn, maar dat viel behoorlijk tegen. Het is weliswaar ongeveer 1 km lang, maar het gaat ook 150 m omhoog. En dat vaak behoorlijk steil over een zeer ongelijke rotsachtige bodem. Maar we halen het in ongeveer drie kwartier. Het is een fraaie waterval, maar we kunnen hem niet in zijn gehele lengte van 218 m zien. Dan zouden we nog verder moeten, eerst omlaag en dan weer omhoog langs een slecht pad en dat doen we maar niet.
We lopen weer naar beneden. Dat gaat sneller, maar het is wel heel goed uitkijken waar je loopt. Voordat je het weet, verstap je je.
Bij de weg is een klein, maar heel leuk cafeetje waar we een wafel met jam eten en frambozenlimonade drinken.
Dan gaan we weer richting Ornes om de Stavkerk te bezoeken. We zetten de auto neer bij de toegang naar de veerboot die net is vertrokken, maar dat wisten we. Zo hebben we ruim 45 minuten om de kerk te bezoeken. Maar de weg erheen is weer behoorlijk steil. Weliswaar is het een asfaltweg, maar hij kronkelt over een lengte van meer dan een kilometer naar boven. Het is erg warm en we zijn behoorlijk moe als we boven zijn. Het is een kleine kerk en eigenlijk valt hij wat tegen. Maar hij is wel uit het jaar 1130 en daarmee de oudste van Noorwegen.
Naar beneden gaat het een stuk gemakkelijker en we zijn ruim op tijd om de pont te halen. Weer moeten we achteruit de pont op, maar deze keer passen de 9 auto’s er gemakkelijk op.
In Gaupne doen we eerst boodschappen voor de avondmaaltijd. Een gebraden kip en een zelf klaargemaakte maaltijdsalade.
Thuis eten we die in het huisje op, want op het terras hebben we geen tafel.
Na de maaltijd volgen er wat gebruikelijke activiteiten.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zondag 4 augustus

Van Gaupne naar Vøringsfoss

Vandaag verkassen we naar Vøringsfoss in de Hardangervidda. Om 10:15 uur hebben we alle rituelen voor zo’n verhuizing weer achter de rug en gaan we op stap. We willen in Gaupne eigenlijk nog wat boodschappen doen, maar de supermarkt is op zondag gesloten. Geen probleem, dat komt later wel.
Bij Kaupanger nemen we de veerboot richting Lærdal. Het is een zeer groot schip waarop de auto’s vijf rijen dik kunnen staan. We drinken snel een kop koffie, want de overtocht duurt maar 15 minuten. Aan de overkant besluiten we niet de 24 km lange Lærdaltunnel te nemen, maar een 45 km lange omweg te maken via de Horndalvegen over de Aurlandsfjellet. En daar hebben we allerminst spijt van. Het is een spectaculaire bergweg en de mooiste waarover we tot nu toe hebben gereden. Soms is de weg vol haarspeldbochten, steil en smal, maar er zijn genoeg passeerplaatsen. We zijn niet de enigen die deze weg nemen, maar het is allemaal goed te doen. En er zijn tal van parkeerplaatsen waar we een schitterend uitzicht hebben op het fenomenale landschap. Dat levert uiteraard weer veel foto’s op.
Op het hoogste punt liggen fraaie bergmeertjes en nog plekken met sneeuw. We raken de tel kwijt hoe vaak we stoppen. We doen er wel twee uur over om de 45 km af te leggen. Dan gaan we weer zigzaggend naar beneden en komen we in de buurt van Aurland bij het uitzichtpunt Stegastein waar een soort steiger is gebouwd op 650 m boven de Aurlandfjord. Het puilt hier weliswaar uit van de toeristen, maar het uitzicht op de diepte is bijzonder fraai.
In Aurland doen we wat boodschappen voor het avondeten en dan gaat de reis weer verder. Weer een mooie weg door bergachtig gebied met vrij bochtige wegen en tientallen tunnels. In twee van de tunnels hebben ze zelfs rotondes aangelegd om een andere route te kunnen kiezen. De Eidfjord steken we over via een grote brug, maar aan de overkant duiken we weer een tunnel in die met een grote bocht onder de brug door loopt. Heel bijzonder. De weg gaat via Flåm, Gudvangen, Voss en Eidfjord. Dit laatste stadje is een druk bezochte toeristenplaats en een aanlegplaats voor cruiseschepen. Er zijn allerlei kermisachtige toestanden aangelegd. We rijden deze plaats voorbij en komen in tunnels die een cirkel van 360° maken om zodoende hoogte te overwinnen. Dat is een vreemd idee, maar het werkt wel.
Dan komen we om ca. 17:45 uur op de camping aan waar we dit keer een hutje betrekken dat wat uitgebreider is toegerust met potten, pannen, borden, bestek, kopjes, e.d. Het is hier duidelijk frisser dan we de afgelopen tijd gewend zijn, maar we kunnen prima buiten eten. Het diner bestaat uit noedels en een maaltijdsalade en dat smaakt na deze toch wel vermoeiende dag prima. De rest van de avond houden we ons wat rustig.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Maandag 5 augustus
We doen het vandaag rustig aan, want we zijn aardig lui. We lezen wat, bekijken de route die we morgen moeten afleggen, wandelen wat over de mooie en vrij grote camping. We drinken koffie in het zonnetje, maar wel met een vest aan, want het is een stuk koeler dan we de afgelopen tijd gewend zijn.
Na de lunch gaan we naar de waterval Vøringsfossen. Dat is een heel eind rijden, wel 5 minuten. Het mooiste uitzicht is bij het Fossli hotel. Daar is enige jaren geleden een groot parkeerterrein aangelegd. En dat is wel nodig ook, want er staan flink wat bussen en auto’s en daarmee uiteraard ook heel veel toeristen, onder wie wij.
Er zijn gemakkelijke paden van beton en roestvrij staal naar enkele uitzichtpunten. Daar hebben we geen bergschoenen voor nodig. Het is een van de hoogste watervallen in Europa. Het water maakt een loodrechte, vrije val van 145 meter op een totale hoogte van 182 meter. We hebben een prachtig gezicht op de waterval en aan de voet zien we zelfs een regenboog.
Helemaal beneden in het dal zien we ook mensen lopen, maar wij houden het bij deze locatie. Dat is al heel erg mooi.
De waterval zelf ligt nu nog in de schaduw en we nemen ons voor om er later op de dag nog eens heen te gaan. Dat doen we rond 17:00 uur. Dan ligt de voet van de waterval wel in de zon, maar de rest nog niet. Misschien later op de dag wel.
Eerst eten we een Thais gerecht dat uit de diepvries van het winkeltje van de camping komt en een toetje dat we daar ook kopen.
We denken dat de hele waterval rond 19:00 uur in de zon komt, maar tegen die tijd raakt het vrijwel helemaal bewolkt, dus gaan we er maar niet meer heen.
De avond verloopt verder rustig.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Dinsdag 6 augustus

Van Vøringsfoss naar Stavanger

Het is geheel bewolkt als we uit het raam kijken en tijdens het opruimen valt er af en toe een buitje, maar we kunnen vrijwel alles droog inpakken. In de loop van de ochtend gaat het steeds meer regenen en dat blijft tot het eind van de middag zo. Pas als we Stavanger naderen, klaart het een beetje op en wordt het droog. Maar het is wel een van de weinige dagen dat we ons regenjack kunnen gebruiken.
De reis verloopt weer voorspoedig. De weg is vaak bochtig, soms erg smal en dan weer behoorlijk breed en comfortabel. We rijden weer door heel veel tunnels; vandaag hebben we ze geteld, het waren er 36. Waaronder een tunnel met diep onder de grond een rotonde, een tunnel die een complete cirkel  maakt en twee tunnels die onder een fjord door lopen. De langste was 10 km.
Koffie drinken we in een leuk tentje in Skjold en onze boterhammen eten we i.v.m. de regen noodgedwongen in de auto op. Verder stoppen we bij enige mooie watervallen, maar voor de rest rijden we door.
Richting Stavanger verandert het landschap. We laten de bergen achter ons en zien een kustgebied met vele kleine eilandjes. Vlakbij de stad nemen we een zeer grote veerboot over de monding van een fjord. Er varen op deze route wel vier ponten om het verkeer elke 15 minuten naar de overkant te brengen.
In de stad vinden we snel het Scandic City Hotel, een nieuw hotel met mooie kamers en een fijne badkamer. De parkeergarage van het hotel is vol en daarom parkeren we de auto in een garage van de stad. Vervolgens gaan we op zoek naar een restaurantje en daar zijn er hier genoeg van. We eten buiten op het terras van restaurant Skagen een zalmmoot met frites en drinken er een biertje bij. Dat smaakt weer prima. Dan wandelen we langs de haven en door de nauwe straatjes van de oude stad. Leuk allemaal.
Dan weer naar het hotel, waar we een heerlijke douche nemen en de avond in gepaste rust doorbrengen.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Woensdag 7 augustus
Wat een luxe is het om op een zeer comfortabel en zeer groot bed te slapen met een badkamer op 3 m afstand met warm en koud stromend water en een toilet. Een groot verschil met de hutjes waarin we de afgelopen weken verbleven. Dat basale was erg leuk, maar deze weelde vinden we nu ook wel weer aantrekkelijk.
Het weer is opgeknapt en de zon gaat steeds meer schijnen, hoewel er af en toe een kort, maar heftig buitje valt.
Het ontbijt is zeer uitgebreid en teveel om op te noemen. Van sommige etenswaren weten we niet eens wat het is. Maar alles smaakt voortreffelijk.
We kunnen nu gebruik maken van de parkeergarage van het hotel, dus na het ontbijt halen we de auto op uit de garage waar hij staat.
Daarna lopen we weer naar de haven waar nu een enorm groot cruiseschip ligt. Het schip is 260 m lang en er kunnen 3800 mensen op die worden bediend door 1100 bemanningsleden.
We reserveren voor morgen een fjordentocht die o.a. langs de Preikestolen vaart, want we hebben besloten de zware wandeling naar deze rots niet te maken. Er wordt namelijk gewaarschuwd dat men een zeer een goede conditie moet hebben en ervaring in steile rotsachtige paden om de tocht te kunnen volbrengen.
We lopen de oude stad in waar het wemelt van de toeristen. Maar het zijn dan ook leuke straatjes. We ontdekken een oud werkmanshuisje dat is ingericht als klein museum. We kunnen er in de tuin een kopje koffie drinken en we nemen daarbij een wafel met room en jam. Vanaf een hoger deel van dit deel van de stad hebben we een zeer apart uitzicht over de huisjes waar bovenuit het cruiseschip torent.
We lopen de oude stad weer uit richting de haven en het deel waar de eethuisjes zijn. Daar eten we een lekker broodje met een kopje koffie.
Vervolgens gaan we op zoek naar zogenaamde “street-art”. In de stad zijn veel gevels beschilderd door artiesten. Op een plattegrond van de stad staan ze summier aangegeven en het is vreemd dat men er bij de toeristeninformatie vrijwel niets over kan vertellen. Ook heeft men geen stadwandelingen beschikbaar. Merkwaardig.
Dat betekent veel lopen in de stad en zodoende vinden we er een flink aantal en dat levert uiteraard weer veel foto’s op.
Na een pauze in het hotel gaan we op zoek naar een restaurantje in het “eetgedeelte” van de stad. In restaurant Gaffel og Karaffel nemen we mosselen met een wijntje (Carla) en een biertje (Rob). Als toetje neemt Carla panna cotta en Rob espresso met een bonbon. Het kost bij elkaar een klein vermogen (bijv. een glas wijn voor € 10 en een flink biertje voor € 9). Maar we moeten niet zeuren, want dat weet je als je in Noorwegen vakantie viert en uit eten gaat.
Na de maaltijd gaan we verder op zoek naar street-art. We lopen een flink eind en moeten soms erg lang zoeken, maar we vinden er weer heel wat.
Tamelijk moe komen we bij het hotel terug.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Donderdag 8 augustus

Van Stavanger naar Hirtshals

Na weer een voortreffelijk ontbijt, kunnen we een lunchpakket maken dat we tijdens de cruise naar de Preikestolen kunnen gebruiken. We maken er gelijk maar een ontbijtpakket voor morgen van. Dan checken we uit, maar we kunnen de auto tot vanavond in de parkeergarage van het hotel laten staan.
We drinken koffie in het gezellige centrum van de stad en gaan de kaartjes voor de fjordencruise betalen die we gisteren hebben gereserveerd. We wandelen nog wat en gaan al redelijk vroeg naar de aanlegplaats van de boot. Het weer knapt steeds meer op.
Om 12:00 uur legt het fjordenschip aan en is het een dringen om een goede plaats op de boot te krijgen. Maar hij is groot genoeg en er is plaats voor iedereen, zowel binnen als buiten. Om 12:15 uur vertrekt hij en vaart hij eerst door de haven. Dat is ook al een mooi gezicht. Helaas neemt de bewolking steeds meer toe en valt er af en toe een buitje, Dat is jammer voor de fraaie uitzichten, maar er valt desondanks genoeg te genieten. En ook schijnt de zon soms.
We komen langs enkele plaatsen waarover wat te vertellen valt en daar vaart het schip langzaam. Zo vaart de boot een inham in, eigenlijk bijna een grot waarbij hij vlakbij de rotsen komt en daarover valt ook weer wat uit te leggen.
Tussen deze stops geeft de kapitein gas en de catamaran gaat in vliegende vaart over de fjorden.
Uiteindelijk vaart hij de Lysefjord in. Op een zeker moment vaart hij naar de rotsen waar enige geiten vol verwachting uitkijken naar enig voer dat ze wordt toe geworpen. Ze schijnen goed te weten dat er dagelijks vele fjordencruises worden gemaakt.
Dan zien we eindelijk de Preikestolen zo’n 600 m boven ons. Als we goed kijken zien we zelfs enige mensen als kleine poppetjes over de rand kijken. Het is een bijzonder gezicht en het schip blijft er enige tijd langzaam rond varen zodat iedereen de rots goed kan zien en de nodige foto’s kan maken.
Dan gaat het in volle vaart terug naar de haven waar we om 14:45 uur van boord gaan.
We wandelen naar de hangbrug waar we eerder al onder door zijn gewandeld, maar nu gaan we de brug op en hebben we een mooi uitzicht over de stad. Vervolgens weer terug naar de stad waar we tamelijk vroeg een hamburgermenu bij McDonalds eten. Het is er erg druk, maar het gaat, zoals gebruikelijk bij deze zaak, behoorlijk snel.
Dan lopen we naar het hotel, pakken de auto en rijden we naar de aanlegplaats van de veerboor van Stavanger in Noorwegen naar Hirtshals in Denemarken. We zijn daar erg vroeg en moeten een aardig tijdje wachten voordat de boot arriveert er we er op kunnen. Wij kunnen er snel op, maar daarna duurt het inschepen tamelijk lang, waarschijnlijk omdat er veel vrachtwagens het schip op moeten. We hebben dit keer twee bedden op normale hoogte, dus we hoeven niet in een stapelbed. We bekijken de boot eventjes. Hij is erg ruim opgezet met tal van mogelijkheden om te gaan zitten en naar buiten te kijken. We gaan een tijdje op een bankje zitten en kijken aan de voorkant van het schip over zee. De boot vertrekt ongeveer drie kwartier te laat om 20:45 uur.
Maar we zijn zo moe van deze enerverende dag dat we vroeg naar bed gaan. Voor het maken van het dagboek en het bekijken van de vandaag gemaakte foto’s komt niets.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Vrijdag 9 augustus

Van Hirtshals naar Schleswig

De overtocht verloopt heel kalm. We merken er nauwelijks iets van dat we op een schip zijn.
Om 6:30 uur worden we via de omroepinstallatie gewekt met de mededeling dat we de kamer om 7:00 uur moeten verlaten. Dat lijkt ons wat overdreven, maar we wassen ons toch maar snel en eten de meegebrachte boterhammen als ontbijt op, samen met een flesje drinken. Om 7:15 uur zitten we in de auto en we kunnen al snel van de boot af.
Bij een van de eerste benzinestations stoppen we om te tanken, een kopje koffie te drinken en het koffertje in orde te maken voor de komende overnachting.
Dan gaat de reis weer verder over de autosnelweg die van noord naar zuid door Denemarken loopt. De weg is aanvankelijk erg rustig, maar naarmate we zuidelijker komen, wordt het steeds drukker en rijden we soms langzaam, vooral omdat vrachtwagens elkaar inhalen.
Bij Hobro gaan we van de snelweg af om in dit stadje een kopje koffie te drinken. Maar dat lukt niet. Ten eerste omdat het nog voor 10:00 uur is en de winkels pas om die tijd open gaan en ten tweede omdat het enige koffiehuisje dat dan open is geen betalingen met een bankpas of creditkaart kan accepteren. En Deens geld hebben we niet. Dan rijden we maar weer verder.
De volgende stop is de grote stad Aarhus. Hier is het gezellig druk en alle winkels en restaurants zijn open. Op het dak van het warenhuis Salling heeft men een soort loopbrug gemaakt die hoog boven de straat uit steekt en waar men op kan staan. Ook is op het dak van het warenhuis een heel leuk restaurant  waar we een mooi uitzicht over de stad hebben. Het is weliswaar tamelijk vroeg voor de lunch, maar we eten toch een broodje en drinken er een kop koffie bij. Daarna moeten we uiteraard ook even op de loopbrug staan en zien we de mensen onder ons op straat lopen. We wandelen wat door de binnenstad en hervatten dan onze reis.
Bij een tankstation houden we nog even pauze, maar dan gaan we bij Flensburg de grens met Duitsland over. Dan is het nog maar een korte route naar Schleswig waar we logeren in hotel “Deutscher Hof”. Dat klinkt erg Duits, maar het wordt beheerd door mensen uit veel zuidelijker streken. Het is ook gelijk een restaurant en pizza afhaalpunt. De eigenaar nodigt ons ook uit om de avondmaaltijd op het terras achter het hotel te gebruiken. Hij verteld dat hij verschillende soorten vlees en groente op een houtkoolgril klaarmaakt. Dat klinkt goed.
Nadat we even hebben gerust, maken we een korte wandeling richting het meer waar men een viking-bijeenkomst heeft georganiseerd. We zien veel tenten en verklede mensen. Het begint helaas te spetteren.
Als we terugkomen bij het hotel regent het harder en kunnen we niet buiten eten. Maar de eigenaar zegt dat we de grillmaaltijd ook binnen kunnen eten en dat doen we.
Het duurt tamelijk lang voordat de maaltijd op tafel staat. Het is volgens ons een halal-maaltijd en is erg lekker. Het biertje erbij is minder halal.
Dan gaan we naar onze kamer en komt er weer wat van om het dagboek te maken en de foto’s te bekijken.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Zaterdag 10 augustus

Van Schleswig naar Haarlem

Het wordt vandaag een dag waarop we vrijwel alleen maar reizen. Althans dat zijn we van plan, maar een behoorlijke tijd kun je het nauwelijks reizen noemen.
We staan al vroeg op want onze eindbestemming ligt vandaag meer dan 600 km ver. Het ontbijt in het hotel is dik in orde en de prijs van de maaltijd die we gisterenavond nuttigden, is erg laag.
Tegen 9:30 uur gaan we op pad. Af en toe regent het, maar op andere momenten schijnt de zon volop. Het begin van de reis verloopt voorspoedig, maar naarmate we Hamburg naderen, wordt het steeds drukker en vlak nadat we ten noorden van deze stad bij een rustplaats koffie hebben gedronken, staan we rond 10:45 uur tot ca. 13:00 uur, dus 2 uur en 15 minuten in de file met een lengte van ruim 20 km. Men is al vele jaren bezig om de snelweg hier te verbreden tot 2x4 stroken, maar voorlopig hebben we slechts 2x2 stroken. Tel daarbij de vele aansluitingen bij en je snapt dat deze weg het verkeer niet aan kan. Bovendien staat er ergens een auto aan de kant die ook een rijstrook in beslag neemt. We doen er meer dan twee uur  over om aan de zuidkant van de Elbe te komen en dan gaat het weer beter. Maar op tal van plaatsen rijden we langzaam in colonne over een versmalde weg. Pas voorbij Bremen gaat het beter. We kiezen ervoor de “noordelijke” route via Groningen te nemen. Dat is iets verder, maar volgens ons wel rustiger. Dichter bij Nederland begint het hard te waaien met zeer sterke windstoten. De windmolens draaien volop. Op tal van plaatsen liggen takken van de bomen op en naast de weg, maar daar hebben we gelukkig niet al te veel last van. Op de Afsluitdijk is over een grote lengte een van de twee rijbanen afgesloten, maar dat geeft weinig oponthoud.
Tegen 19:30 uur komen we aan bij de familie Wester waar Thijs zijn verjaardag viert. Ze hebben nog heerlijke tomatensoep en gebak over en dat dient voor ons als avondmaaltijd, want onderweg kwam het daar niet van. We blijven er een uurtje en rijden dan naar huis. We pakken snel het hoognodige uit en dan overvalt de vermoeidheid ons en gaan we slapen.
De vakantie is voorbij.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Enige tips voor een (kampeerhutten)reis naar Noorwegen
Als je gebruik maakt van kampeerhutten, neem dan van huis wat keukenspullen mee, zoals een pan en een koekenpan. Want lang niet in iedere hut zijn die aanwezig. Op de campings is soms ook geen gezamenlijke keuken aanwezig en als die er wel is, zijn er niet altijd keukenattributen beschkbaar.

Hoewel dit land geen deel uitmaakt van de EG, kun je op de meeste plaatsen wel betalen met een Nederlandse bankpas en creditcard. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor de veerdiensten.

Op een aantal wegen in Noorwegen moet tol worden betaald. Enkele grote steden, zoals Bergen, Oslo, Trondheim en Kristiansand heffen eveneens (stads)tol.
Je kunt in de regel niet ter plaatse betalen. Je zou je vooraf voor de tolbetaling kunnen registreren, maar dat is niet nodig.
Wie een tolweg nadert, kan gewoon doorrijden zonder te stoppen. Met camera's boven de weg wordt het kenteken van het voertuig gescand, niet het kenteken van de aanhangwagen of caravan.
De rekening wordt vervolgens binnen vier tot zes maanden thuisgestuurd die je vervolgens moet betalen.
Let op:
Bij een klein aantal tolstations (vaak particuliere wegen) mag niet worden doorgereden en moet contant in Noorse kronen of met pinpas/creditcard worden betaald.
Zie verder hierover bijvoorbeeld de website van de ANWB waar vorenstaande informatie is verkregen.

Terug naar het overzicht met overnachtingsplaatsen

Terug naar de website